วันนี้มาอัพพร้อมความแค้น  อยากจะกรี๊ดดังๆๆ  ว่าแล้วขอกรี๊ดหน่อยเหอะ  อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  เฮ้อ!!! แมร่ง ไอพวกตามกระแส นรกส่งมาเกิด เมื่อวันพุธที่ 24 กันยายน 2551 เราไปพารากอนเพื่อไปดูสามีเรา ชินดงโอป้านั่นเอง แล้วในงานนั้นแหละ ก็เกิดเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยไอ้ชาติชั่ว  เราโดนล้วงกระเป๋า  ก็ตอนแรกอ่ะ ไปถึงเราก็ไปสมัครออดิชั่นที่ค่ายจากเกาหลีมาลองเปิดรับสมัครที่ไทยที่แรกลองดู เราก็เลยลองไปสมัครดู  พอเสร็จแล้วเราก็ลงมาที่หน้างาน ตอนนั้นเป็นเวลาประมาณ บ่ายโมงกว่าๆ มั้ง  พอเรานั่งปุ๊บพี่อามก็โทรมาถามว่าเราอยู่ไหน  พอคุยกันสักพัก เราก็เลยแยกตัวจากพี่ ดาว และพลอย(เพื่อนดาว) ไปนั่งกับกลุ่มคนที่ทำโปรเจ็กแฮ็ปพี้เบิร์ทเดย์ชินดง  เราก็ไม่ได้อะไรหรอกนะ ไม่ค่อยได้คุยกับใครมาก เพราะไม่ค่อยรู้จัก แล้วปวดขาด้วย นั่งตั้งอต่บ่ายโมงกว่าๆ ยัน 5 โมงเย็นอ่ะ  พอตอนนั้น กลุ่มเราก็กรี๊ดๆๆ กันแล้วก็ลุกขึ้นยืน คนอื่นๆ เลยลุกกันตาม แล้วยันกันเพื่อไปอยู่ด้านหน้า  จริงๆ ที่กลุ่มพวกเราลุกเพราะว่าเอสเจมาถึงที่พารากอนแล้ว  แต่ว่าเห็นแค่รถตู้  พอไปๆ มาๆ ปรากฎว่าเอสเจมาทุ่มกว่าๆ เวรกรรม จากที่นั่งจนปวดขาเป็นเรายืนจนปวดขา  สักพักประมาณทุ่มกว่าๆ รถก็มาจอดเทียบทางเข้าหลังเวที เราเจอเขาอีกแล้ว ปลื้มมากๆๆๆ  พี่เล่นๆ กับชาวเอลฟ์ได้น่ารักกันจริงๆ  แล้วพอเอสเจเดินมาถึงเวที คนกรี๊ดดังมากก  เราก็เลยเดินเข้าไปเรื่อยๆ พยายามดัน เบียดคนเพื่อไปข้างหน้า จะได้เห็นแบบชัดๆ  แล้วพองานใกล้เลิก เราก็ได้อยู่เกือบหน้าจริงๆ ประมาณ 2-3 คนเราก็ได้อยู่ติดกรงแล้วแหละ  พองานจบ พวกเราก็ร้องเพลง Happy Birthday ให้พี่ชินดง  รู้สึกดีใจจัง ที่ทุกคนช่วยกันร้อง และทุกคนก็ค่อยๆ ทยอยกันออกไปจากลาน เพราะ SJ กลับแล้ว  เราก็เหลือเห็นเงินจำนวน 60 บาทตกลงพื้น เราเลยเก็บขึ้นมา และกำลังจะเก็บใส่กระเป๋า กรี๊ดดดดดดดดดดดด  กระเป๋าเปิดอยู่ เรารีบดูเลยว่าของหายหรือเปล่า แม่เจ้า!! ในกระเป๋าเราเราเอากระเป๋าตังคืกับกุญแจใส่ไปเท่านั้นไง ตอนนี้มันเหลือแค่กุญแจอย่างเดียว ตอนนั้นแค้นมากๆๆ เลย พยายามเดินหาให้ทั่วก็ไม่เจอ พยายามมองมือแต่ละคนก็ไม่เจอ  เราหน้าเสียมากๆๆๆ กรี๊ดในใจ แค้นมากมาย เราเลยเดินหาพี่ จนเจอเราก็เลยบอกพี่ พี่เราก็หน้าเสียเหมือนกันเพราะหวังจะมาคุยเรื่อง sj กับเรากลับต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ เรา 2 คนเดินถามยามไปเรื่อยๆๆๆๆๆๆ  สุดท้ายจนปัญญาก็เลยต้องกลับ  ระหว่างทางกลับเราร้องไห้ตลอดทางเลย  แล้วพ่อก็มารับที่หน้าเซ็นทรัล เราก็นอนร้องไห้ต่อ  พี่ๆ SJ ทำให้เรามีความสุขมากๆ และพวกเหี้ยมันก็ทำให้เราแค้นมากเหมือนกัน  ขอให้ไอ้ห่าที่มันล้วงกระเป๋าเราไม่ประสบความสำเร็จทุกอย่าง ขอให้มันล่มจม ไม่สมปรารถนา  ขอให้มันทุกข์ทรมานกว่าเราร้อยเท่าพันเท่า ไอ้เหี้ยเอ้ย พ่อแม่มึงไม่สั่งสอนหรือไงวะ นรกส่งมึงมาเกิดหรอ กูไม่รู้จักมึงแล้วมึงมาทำแบบนี้กับกูทำไม ไอหน้าด้าน อีดอก อีเหี้ย อีสัตว์ อีจัญไร เค้าไม่เคยด่าใครเท่านี้เลย ครั้งนี้ครั้งแรก แบบว่า โกรธมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ  เงินหายไป 700 บาทโดยประมาณน่าจะประมาณ 658.- บาทมั้งนะ บัตรประชาชนอีก  บัตรทองอีก ทุเรดสิ้นดีเลยอ่ะ ทำกันได้ไง ไม่สมควรเข้างานนั้นด้วยซ้ำ งานนั้นเฉพาะเอลฟ์เท่านั้น อีห่าดอกจัญไรไร้มารยาทและยางอาย มึงเข้างานมาทำไม เชี้ยเอ๊ย!!!!!  ตอนนี้เราก็ดีขึ้นมากแล้วแหละ พยายามสงบจิตสงบใจขึ้นมากแล้ว ไม่งั้นคำด่าคงมากกว่าคำเล่าต่างๆ ของเรา

วันพฤหัสบดีที่ 25 กันยายน 2551
     เรา ปุ๋ย เตย แป๊ะ นัดกันจะไปสมัครงานที่เซ็นทรัล  เราเลยขอให้พวกมันไปสถานีตำรวจกับเราก่อน  มันก็ไปนะแต่ตำรวจให้คำแนะนำหลังจากเราเล่ามาว่า "เอางี้นะหนู หนูก็แต่งตัวสวยๆ นะ แล้วไปที่เขตจากนั้นก็ไปทำบัตรประชาชนใหม่" -0- เราเลยบอกว่า "แม่บอกว่า ให้มาแจ้งก่อนอ่ะค่ะ เผื่อเค้าเอาเลขบัตรอะไรไปทำต่างๆ" ตำรวจบอกว่า "ไม่ต้องอ่ะจ้ะหนู เดี๋ยวหนูทำใหม่ก็มาแจ้งตำรวจเอง" -*- เราเลยจนปัญญาคุยกับตำรวจต่อ เลยไปที่เขตต่อ(กับเตย ปุ๋ย และแป๊ะ พวกนั้นยอมมากับเราด้วย ดีจัง) พอทำๆๆ ไปเราก็ได้บัตรใหม่มาด้วยยในราคา 20บาท  หน้าแบบดีกว่าแต่ก่อนนะ แต่แบบอยากเก็บใบเก่าไว้ด้วยอ่ะ  แค้นจริงๆๆๆๆ  แล้วพวกเราก็ไปเซ็นทรัลกันต่อ โดยมีพวกเขโทรมาตามเป็นระยะๆ  ดูท่าทางพวกนั้นจะโกรธกันมากๆ เลยอ่ะ  แต่พอไปถึงพวกนั้นก็ยังเล่นกับพวกเราเหมือนเดิม แบบเหมือนโกรธเล่นๆ อ่ะ ดีจัง ^^  สักพักกรบอกว่า เขารับกรเข้าทำงานแล้ว (กรมันมาสมัครคนเดียว พวกเราไม่รู้) เป็นยาโยอินั่นเอง  ดีใจด้วยๆๆ  แล้ว เหลือพวกเรา พวกนั้นบอกว่าถ้าไม่ใส่ชุดนักเรียนก็สมัครไม่ได้ หน้าเสียสักพักหนึ่งแต่ก็กลับมาเป็นปกติได้แล้ว พวกนั้นบอกว่าให้ไปหาที่เดอะมอลล์ดูสิ  เรากับปุ๋ยบอกไม่ไปอ่ะ ไกล  พวกนั้นเลยตัดสินใจไปกัน เตยก็ไปด้วย อย่างว่าแหละ เตยค่อนข้างรวยอ่ะ ที่ทำงานคงเพราะอยากอยู่กับเพื่อน คราวนี้เพื่อนไปเที่ยว มันเลยไปกับเพื่อนที่กลุ่มใหญ่กว่าเพื่อนไปเที่ยว มันเลยไม่เลือกงาน  เค้ากับปุ๋ยก็เลยไปหางานกัน โดนผลัดกันถามพี่ที่ทำงานอยู่ว่า "พี่คะ~ รับสมัครพนักงานพาร์ทไทม์ไหมคะ?" พูดประโยคนี้สลับกับปุ๋ยบ่อยมาก เกือบจะ 20-30 ร้านแล้วมั้งที่พวกเราเดินเข้าๆ ออกๆ อ่ะ และสวรรค์ก็เจอหนทาง เชสเตอร์กิลล์เอาใบสมัครให้เรา พอเรากรอกเสร็จ เขาก็บอกว่า รอคนติดต่อกลับไปนะคะ เดี๋ยวเขาจะนัดสัมภาษณ์อีกทีค่ะ ^^  เรางี้ ใจชื้นขึ้นมาเลย  แล้วพวกเราก็กลับบ้านกัน  ตอนนี้ 5 โมงครึ่งแล้ว เย็นมากเลยกลับบ้านกัน  ไม่นึกว่าเราจะเดินหางานกันตั้งแต่บ่ายสอง ยันห้าโมงครึ่ง -  -*  กลับบ้านไป ดูทุกคนจะดีใจกับเราเรื่องที่เราดูเก่ง - -? หรืออะไรสักอย่างนี่แหละ เขาบอกว่า ไปสถานีตำรวจเอง ไปทำบัตรเอง ดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น  ช่วงนี้ ไม่เหมือนแต่ก่อนนะ แต่ก่อนถ้าเราทำผิดอะไรสักอย่าง เราก็จะโดนพูดตอกย้ำประมาณ 1 สัปดาห์ถึงจะเลือก แต่นี่ข้ามวันก็ชมกันแล้ว  เรารักครอบครัวจัง ^^  ถ้าไม่นับเรื่องที่ไอ้ชั่วขโมยกระเป๋าตังค์ (สังเกตสิ เราจะไม่พูดว่า คน เพราะมันไม่ใช่ คนแล้ว มันชั่วยิ่งกว่าคน) ทุกอย่างก็ดูจะดีเรื่อยๆ สำหรับเรา  คราวนี้ก็เหลือทางเชสเตอร์กิลล์รับสัมภาษณ์และให้เราเข้าทำงาน เราก็จะได้เงิส่วนที่หายไปคืน ถึงแม้จะเสียดาย แต่เราก็จะต้องพยายามทำตามแบบที่กานบอกคือ "ไม่ตาย หาใหม่ได้" ใช่ เราต้องหาเงิน 700 ใหม่ได้  เรื่องบัตรประชาชน เราก็ทำใหม่แล้ว เหลือบัตร 30 บาทอ่ะแหละ ที่เราทำไม่เป็น รอแม่บอกวิธีขอใหม่ก่อน แล้วเดี๋ยวว่างๆ เราไปทำ

วันเสาร์ที่ 27 กันยายน 2551
     วันนี้นั่นเอง วันนี้เป็นวันเกิดแม่เรา สุขสันต์วันเกิดนะคะแม่  ขอให้แม่มีความสุขนะจ้ะ  ^^  และเรื่องไม่น่าเชื่อคือ วันนี้ก็วันเกิดแม่และพี่ของพี่ติวด้วย <พี่ติวก็ชอบชินดงเหมือนเรา>  วันนี้พี่เพ้นท์เสื้อให้เราด้วย  สวยนะเราว่าอ่ะ ถึงหน้ามันจะแปลกๆ และมันจะค่อนน้ำหนักไปทางขวามากกว่าก็เหอะ แต่ก็ดีอ่ะออกมาดูดี  ตอนเย็นพวกเรานั่งดู โน๊ตอุดม ไปด้วยกินหมูย่างไปด้วยและยำวุ้นเส้น กับผลไม้ เรียกว่าอิ่มเลยทีเดียว  แล้วตอนเย็นก็กินลอดช่อง หรือรวมมิตรมั่งต่อ -*-  อ๊อ วันนี้เพ้นท์โทรมาชวนเราไปสมัครงานวันพรุ่งนี้ด้วย มันบอกไปหางานกันพรุ่งนี้ เราเลยบอกว่า เค้ากับปุ่ญสมัครแล้วอ่ะ มันบอกว่า ตอนไหน ไม่เห็นบอกเพ้นท์เลย เค้าเลยบอกว่า เค้าถามเตยแล้วว่าทำไมไม่ชวนเพ้นท์มา เตยก็บอกว่า เพ้นท์จะทำงานกับแม่ เค้าเลยไม่ได้ชวนแก แล้วเตยมันก็ไปเที่ยวกับเพื่อน ก็เลยไม่ได้งาน มีเค้ากับปุ๋ยที่สมัครตอนนี้รอสัมภาษณ์ เพ้นท์เลยบอกว่า แกพาเค้าไปสมัครหน่อยดิ นะนะพรุ่งนี้ว่างเปล่า เค้าลยบอกว่า ไม่รู้ดิ มันเลยบอกว่า แกก็รู้เค้าไปคนเดียวไม่ได้ (ฉันก็ไปคนเดียวไม่ได้เหมือนกันถ้าตกอยู่ในสถานการณ์แบบแก)  เค้าเลยบอก ไม่แน่ใจเดี๋ยวถามปุ๋ยก่อน ยังไงก็เตรียมสำเนาทะเบียนบ้านกับรูปไปแล้วกัน  มันเลยบอกว่า ok แล้วตังค์มันก็หมดพอดี  เราก็มาคุยกับปุ๋ยว่าจะเอายังไงดี ตังค์ก็เพิ่งโดนล้วงไป 700 บาท ไม่มีตังค์ไปกับเพ้นท์หรอก แต่ก็สงสารมัน สรุปก็เลยกะจะให้มันออกค่ารถให้  อืมๆ เป็นความคิดที่ดี แล้วเราก็ยกเลิกงานที่จะไปศิริราชกับพวกพี่แล้วด้วย และเพ้นท์คงไม่ไปด้วย ถ้าหากเค้าไม่ได้ เพราะเค้ากับเพ้นท์เป็น 2 คนที่ต้องออกเดินทางเอง เสียตังค์เอง ถ้าเค้าไม่ไป มันก็ไม่มีเพื่อนไประหว่างทางอยู่ดี สรุปเรัา = เค้า+เพ้นท์ ไม่ไป

เฮ้อ!! 뚝따 사랑 신동희 영워히~~