TOOKTA's profileK A L I K A P O OBlogListsNetwork Tools Help

Blog


    July 29

    BLOG~ME No.105

    ฉันเจอรักใหม่อีกแล้ว ,,ตอนนี้ฉันเจ้าชู้หรอ (ไม่นะ) เค้าก็ว่าเค้าเป็นปกติ  เค้าไม่ค่อยที่จะเดินไป อุ๊ย! คนนี้น่ารัก อุ๊ย ชอบคนนี้ เค้าไม่เคยนะ  แต่,,ตั้งแต่เกิดมายันตอนนี้ มีผู้ชายที่เรารู้สึกแบบนั้น 2 คน  โอ้วแม่เจ้า ขนาดดาราเรายังเห็นปูบไม่รักปั๊บเลย  แต่กับสองคนนี้ แบบเห็นครั้งแรกผ่านๆ อ่ะ ก็รักแล้ว (เอากับเขาสิ เอิ๊กๆๆ)  สองคนที่บอกก็คือ พ่อหนุ่มเพื่อนของเพื่อนที่ตอนนี้เรียนอยู่พานิชเชตุพล ที่หลงรัก WG เอามากๆ คินนั่นเอง!  และหนุ่มน้อยอีกคน อยู่เลิศพัฒนาศึกษา ไม่รู้จักชื่อแต่เห็นนามสกุลแว๊บๆ ว่า ค้ำ... เลยเรียกว่า ค้ำ เหอๆๆ  แล้วสองคนนี้ก็มีอะไรที่คล้ายคลึงกันหลายอย่างด้วย!! เล่าเลยถึงความแตกต่าง!!...,, ;}
    เค้าเจอคินครั้งแรกที่รถเมล์สาย 120
    เค้าเจอค้ำครั้งแรกที่รถเมลล์สาย 120
    - เจอทั้งคู่ด้วยสาย 120 เหมือนกัน
    เค้าเจอคินครั้งแรก วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552
    เค้าเจอค้ำครั้งแรก วันที่ 27 กรกฎาคม 2552
    - เจอครั้งแรก วันที่ 27 เหมือนกัน
    คินนามสกุลว่า โคจร
    ค้ำคลับคล้ายคลับคลาว่า ค้ำจุน
    - มีพยัญชนะนำด้วย ค. จ. เหมือนกัน~
    เวลานินทาคิน คินจะเหลือบๆ มองด้วยหางตามาอยู่เป็นระยะๆ
    เวลานินทาค้ำ ค้ำจะเหลือบๆ มองด้วยหางตามาอยู่เป็นระยะๆ
    - มองเราตอนนินทาเหมือนกัน (ทั้งๆ ที่พวกเราเนียน) แล้วก็มองด้านหางตา~
    คินสูง 170+ cm
    ค้ำสูงประมาณ 170+ cm
    - สูง 170+ เหมือนกัน (เราเตี้ยมากมาย)  -*-
    คินอยู่ซอย 86
    ค้ำอยู่ซอย 86
    - ทั้งคู่อยู่ซอย 86 เหมือนกัน
    คินมีแก้มบวมมานิดหน่อย
    ค้ำก็มีแก้มบวมมานิดหน่อย
    - ทั้งคู่มีแก้มอูมๆ มาเหมือนกัน~
    แค่นี้ไหมเน้อ !?!  ,,คงเท่านี้แหละมั้ง  แต่ถือว่าเยอะแล้วแหละ  ...แต่ที่ได้ไปค้นหามา ค้ำอ่ะเรียนอยู่โรงเรียนที่สอนเฉพาะ ป.1-ม.3  -  -"  แสดงว่าสูงๆ อย่างค้ำน่าจะเรียน ม.3  เหมือนเรากินเด็กยังไงไม่รู้ เอิ๊กๆๆ  เมื่อวันที่ 27 เราเจอเพื่อนเก่าตอนประถมเป็นกระเป๋ารถเมล์ ทำให้เราไม่ต้องเสียตังค์ค่ารถ เพื่อนไม่คิด  แล้วพอวันที่ 29 เราก็ไม่เสียตังค์ตอนขาไปโรงเรียน เพราะเรานั่งรถเมล์คันเดิมกับที่เพื่อนเราเป็นกระเป๋า เอิ๊กๆๆๆ
    เอ๊อๆ  ลืมเล่าให้ฟัง ก็เมื่อวันจันทร์ที่ 27 ก.ค. อ่ะ เจอค้ำตอนกลับบ้านไง วันนั้นเป็นสำเพ็ง ไปแบบมั่วๆ กลับแบบมั่วๆ เอิ๊กๆๆ แล้วระหว่างขากลับ พอใกล้ที่จะถึงโรงเรียนเรา ก็มีผู้ชายคนหนึ่ง (ค้ำน่ะแหละ) มายืมอยู่ข้างเรา เราแบบ ถูกชะตาอ่ะ ตั้งแต่ขึ้นรถมาเลย  แล้วเราอ่ะ ยืนอยู่ตรงเสากลางของประตูรถเมลล์ 2 ประตู ก็คือบางครั้งจะตกออกนอกรถด้วยซ้ำ เหอๆๆ  แล้วพอคนลงรถจากด้านใน ก็ต้องเบียดคนด้านหน้าใช่ป่ะล่ะ ทำให้ค้ำอ่ะ ต้องมายืมชิดเรายิ่งกว่าเดิม แล้วมันไม่ไปข้างหน้าอย่างเดียว หรือไปข้างหลังอย่างเดียวนะ มันหันข้างนิดๆ อ่ะ เอาหลังไว้ตรงไหล่ลง แล้วก็เอาหน้าไว้อีกทาง พอที่เค้าจะเห็นหน้าได้ คือแบบ พอรถเบรกที หรือคนออกจากรถที มันก็จะเหมือนเราซบอกค้ำอ่ะ  คือเป็นแบบนั้นจริงๆ แล้วแบบ เราเขินอ่ะ  ฮ่าๆๆ  พอคนน้อยจนนั่งได้ เราก็นั่งกัน จนเราลง เราก็มองหน้าค้ำเป็นครั้งสุดท้ายด้วย เอิ๊กๆๆ แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น โอ้วแม่เจ้ามากๆ เลย  คือพอวันอังคารที่ 28 อ่ะ ตอนเช้าเรานั่งรถมาโรงเรียน แล้วค้ำก็อยู่บนรถคันเดียวกันกับเราอีกแล้ว  กรี๊ดมากมาย  (เพ้นท์บอกว่า ครั้งแรกเรียกว่าความบังเอิญ แต่ครั้งที่สองเรียกว่า พรหมลิขิต ก๊ากก)  ก็ตอนแรกอ่ะ เรายืนห่างจากค้ำประมาณ 4-5 คน เราก็พยายามที่จะหาที่ว่างไปหาค้ำให้ได้  จนกะที่ทางไปสักพัก เราก็ได้เกือบยืนข้างค้ำแล้ว แต่มีผู้หญิงคนนึงขั้นอยู่ พอถึงปิ่นทองปุ๊บ คนนั้นลง ทำให้เรากับค้ำอยู่ข้างๆ กัน แต่เว้นห่างไว้ตัวประมาณ คนนึงหันข้างอ่ะ  แล้วเราก็แบบ ใกล้ถึงโรงเรียนแล้ว ขอเมลล์ไม่ทันแน่ๆ เลย สักพัก รถมันติดให้ เราเลยรวบรวมสติ สมาธิ สัมปัสชัญญะ ทั้งหมด จะขอ แต่รวบรวมนานไปหน่อย  ทำให้รถขยับ  แงๆๆๆๆ   แล้วพอลงรถอ่ะ เราก็ต้องเดินผ่านหน้าค้ำ  ดูเมือนค้ำจะจ้องเราด้วย ประมาณว่า "เคยเห็นแกอ่ะ" อะไรประมาณนี้  เราเดินแบบเขินๆ เลยทั้งๆ ที่เราไม่รู้เรื่อง  ว่าเขามองเราแบบที่เราคิดหรือเปล่า
    ทั้งวันเนี้ย คิดถึงแต่กับคินและค้ำ ฮ่าๆๆ  อ๊อ เมื่อวันที่ 27 เหมือนกัน เป็นวันที่เราเจอคินครบรอบ 150 วัน  เราก็นั่งทำเว็บเพจให้คิน 2 ชั่วโมง แก้เล็กๆ น้อยๆ อ่ะ ออกมาก็ดูดี  พอให้ปุ๊บ    คินตอบมาว่า   "ใจนะ"      แล้วก็เงียบ จบเลยพูดแค่เนี้ย -0-  ~   อีกไม่กี่วันเราก็ต้องไปแข่งเต้นแล้ว  พวกเราจะทำได้ไหมนะ  สาธุขอให้ได้ด้วยเถอะ ดิฉันพยายามกับสิ่งนี้มากๆๆๆๆ !!!!
    July 08

    BLOG~ME No.104

    TUKTA

         ลืมเล่าเรื่องรับน้องวันศุกร์ที่ 19 มิถุนายนเลย  แต่ลืมแล้วว งานก็ สนุกบ้างไม่สนุกบ้าง ได้ร้องไห้กลับบ้านบ้าง เหอๆๆ ช่างมันๆๆ ผ่านไปแล้วๆ  เรามาเล่าเรื่อง งานวันจันทร์ ที่6 กรกฎาคม 2552 กันดีกว่า  เป็นงานที่เหนื่อยโคตร และสุขโคตร ฮ่าๆๆ  แบบว่า เราไปถึงสยามตอน 10.45 เราก็นั่งรอไปเรื่อยๆ จน 14.30 พี่ทีมงานฮานามิปล่อยให้เราเข้าไปในกรงที่เขาเตรียมไว้สำหรับคนไม่มีบัตร VIP เราก็เข้าไปยืน ได้อยู่แถวๆ หน้าเลย แล้วสักพักประมาณ 14.40 ฝนเริ่มตก ตก ตก แล้วก็แรงขึ้นเรื่อยๆๆๆ จนแรงมากๆๆๆๆ  แรงตลอด ไม่มีผ่อนเบาเลย  ลมก็มา พวกชาว HOTTEST รวมถึงเราด้วยที่เป็นหนึ่งในนั้น ยืนตากฝนรอ 2PM มือเปื่อย เท้าเปื่อย ขาสั่น ตัวสั่น พูดกันแทบไม่รู้เรื่องด้วย เพราะปากสั่น แบบหนาวสุดๆๆ เลยอ่ะ หิวก็หิวไม่ได้กินอะไรเลย  สรุปแล้ว งานดีเลย์ออกไป จากที่บอกจะมาตอน 1ทุ่มกว่าๆ  กลับกลายเป็นมาตอน 3ทุ่มกว่าๆ แบบโห เรานี่ทำเพื่ออูยองขนาดนี้เลยหรอ  แอบภูมิใจนิดๆ สรุปเรารอ 2PM ทั้งหมด11ชั่วโมง นั่นคือยืนตากฝนอีก 5-6 ชั่วโมง  แล้วเราไออยู่แล้วด้วยอ่ะ ทั้งตากฝน ทั้งกรี๊ด กลับบ้านมาหมดสภาพเลย  แต่อูยองน่ารักมากๆ ตอนนี้คิดถึงอูยองอปป้าจังเลย  ถือว่าคุ้มนะ ได้ดู Live สดๆ ที่ 2PM เต้นให้ดูกันสดๆ ที่ต่างประเทศนั่นคือที่ไทยที่เดียว นอกจากเกาหลีแล้วอ่ะ  สุดยอดเลย 2PM จ๋าา เพลงแรกเปิดมาเลยคือ Again&Again อังกอร์ดังมากๆๆ เราก็ช่วยร้อง แบบสุดๆ เลย hottest เนี้ย  เพลงต่อไปก็คือเพลง only you อูยองโคตรน่ารักเลย เพลงนี้ แล้วก็ตามด้วย I hate you กรี๊ดกร๊าดดดดดดดดด  สุดๆ  แล้วก็ตบท้ายด้วย 10/10 อูยองน่ารักอีกแล้ว ฮ่าๆๆ  แล้วก็มีพูดภาษาไทยคนละประโยค แล้วก็อูยองพูดอังกฤษนิดนึง แล้วก็บ้ายบาย ลากัน  แบบ ตายแล้ว ฉันเพ้อไปแล้ว อูยองของฉัน!! น่ารักไปไหนเนี้ยย  ตัวจริงๆ สุดยอด  แฟนคลับของแทค แจบอม จุณซู ท่านเจย์ ต่างพูดข้างหูเราว่า อูยองน่ารักกว่าในรูปมาก  เอิ๊กๆ ของเค้าดีจริงๆ ><  พอจบงานแล้ว บางคนก็ไปตามส่งที่รถ ไปส่งที่ดุสิต แต่เราโดนแม่ว่าแล้ว เลยกลับบ้าน และนั่นแหละ เรากลับบ้านพร้อมเพ้นท์ และ คิน! คินเปลี่ยนไปเยอะอ่ะ เกี่ยวกับหน้าตาและทรงผม หรือเพราะเราไม่เจอคินมา 4เดือนกว่าๆ เกือบจะ 5 เดือนอยู่แล้ว ได้รูปเดี่ยวคินมาแล้ว 2 รูป และรูปคู่กับเราอีก 1 รูป แต่เราไม่สวย จะไม่โชว์ เหอๆๆ แบบหน้านี่ เพลียไปหมดแล้ว อย่างเหนื่อยอ่ะ ตอนนั่งแท็กซี่ เรานั่งข้างคินแหละ รู้สึกดีใจ.. เราได้อยู่ใกล้คินอีกแล้ว  เราเคยอ่านในหนังสือที่สอนผู้ชายให้จีบผู้หญิงติดอะไรประมาณนี้ เขาบอกกันว่า เดี๋ยวนี้ผู้หญิงชอบคนที่นิสัยเป็นอันดับหนึ่ง แต่พวกผู้หญิงก็อยากได้แฟนหล่อเหมือนกัน  นั่นคือ ถ้าถามว่าหลังจากที่เห็นคินวันนั้นแล้ว ยังรู้สึกชอบคินเหมือนเดิมไหม ตอบว่า ใช่ เรายังชอบคินเหมือนเดิม แต่ก็อยากได้ทรงผมเดิมเหมือนที่เจอกันวันแรกมากกว่า มันดูดีกว่านี้มากๆๆๆ  เพ้นท์ก็บอกว่า มันไม่มีทางเลือกหนิ เรียน ร.ด.   ,,นั่นสิเนอะ  สรุปวันนั้นเพ้นท์มานอนค้างที่บ้านเรา แล้วแบบ มึนๆ ไงไม่รู้ -  -"  ณ ตอนนี้ เรารักทุกคนนะคะ  ^^  ตอนนี้รักอูยองมากกว่าชินดงแล้วล่ะสิ แต่ชินดงก็รักมากๆ อยู่ดี  อิอิ   ฉันร๊ากทุกคน~~~~~~~~~~~~~,,