Z                 l            a            S           h                 Z           i                 i      says (19:08):
ทามมายแา
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:08):
แบบว่า เค้ารีสตาร์ทคอมเพราะมันค้างใช่ป่ะ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:08):
แล้วเค้าก็ไปรับแม่ ที่ซื้อของมาจากตลาดเยอะเกินไปอยู่หน้าคอนโด
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:08):
พอลงไปรอบแรกเค้าเปิดประตูไม้ แต่ปิดประตูเหล็ก
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:08):
ซึ่งโจรมันเข้าง่ายมากกกกกก
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:08):
พอลงไปครั้งที่สองเค้าเลยกดล็อกประตูไม้
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:09):
เดินออกมาสัก 2-3 ก้าว
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:09):
ว๊ากกกกกกกกกกกก
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:09):
ล็อคทำไม ไม่มีกุญแจ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:09):
เค้าลยวิ่งไปบอกแม่
            Z                 l            a            S           h                 Z           i                 i      says (19:09):
อ้าว
            Z                 l            a            S           h                 Z           i                 i      says (19:09):
กำ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:09):
แม่เลยบอกว่า ตายล่ะ แล้วทำไงดี เอาของขึ้นไปก่อน เดี๋ยวหมามากิน
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:09):
เค้าก็เอาของขึ้นไป
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:09):
แล้วรอแม่ขึ้นมา
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:09):
ตอนนนั้นสมองคิดอยู่
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:09):
จะทำยังไงดีว่ะ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:09):
ก็เลยเดินไปห้องที่เค้าอยู่ ซึ่งข้างนอกมันจะปิดตายอ่ะ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:10):
แล้วแม่กุญแจสนิมก็เครอะด้วย
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:10):
ปล้วจำได้ว่า ประตูมันพัง
            Z                 l            a            S           h                 Z           i                 i      says (19:10):
อืม
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:10):
เค้าเลยยื่นมือเข้าไปในมุ้งลวดที่ขาดๆ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:10):
ซึ่งมันเล็ก
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:10):
ล้วงจนมือเป็นรอยแสบจะตายอยู่แล้ว
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:10):
มันข่วนเค้าอ่า
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:10):
แล้วไปผลักประตู
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:10):
สำเร็จ! ประตูเปิด
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:10):
ต่อมา...
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:10):
เค้าก็ต้องทำยังไงก็ได้ให้เอากุญแจออกมา
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:11):
โชคดีที่เค้ารู้ว่ากุญแจอยู่ไหน
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:11):
ซึ่งมันอยู่ในกระเป๋า
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:11):
ระยะห่างประมาณ เมตร 2เมตรอ่ะ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:11):
นั่นแหละ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:11):
ก็เลยเดินหารอบทางเดินชั้น 2 ของเค้าอ่ะ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:11):
ก็หาไม้ไม่เจอเลย
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:11):
พอแม่ขึ้นมาเค้าเลยบอกแผนการแม่
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:11):
แม่ก็เลยให้ไปหาที่ชั้น 3
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:11):
เดินไปคนเดียวอ่ะ แล้วมันมืดแล้วด้วย
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:11):
ไฟก็ไม่รู้จักเปิด
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:12):
แล้วมันมีห้องร้างอยู่ บรื้อ~~~
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:12):
ของพังเต็มไปหมดเลย
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:12):
เค้าเลยเดินลงมาแล้วบอกแม่ว่า ไม่เห็น
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:12):
แม่กับเค้าก็เลยเดินไปหาข้างล่าง
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:12):
แล้วแม่กะจะเดินไปแล้ว
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:12):
แต่เค้าบอกแม่ว่า นั่นไง
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:12):
เค้าเจอแล้ว
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:12):
ไม้ไผ่!! ขนาดยาว
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:12):
ก็เลยไปจิ๊กเขามา
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:13):
แล้วก็เดินขึ้นไปแหย่ๆ เขี่ยกระเป๋า
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:13):
ปรากฎว่าไม่ถึง
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:13):
แม่ก็เลยเอามาให้อีกอัน
            Z                 l            a            S           h                 Z           i                 i      says (19:13):
อ้าว
            Z                 l            a            S           h                 Z           i                 i      says (19:13):
กำ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:13):
แล้วก็เอาเชือกฟางแถวไหนอ่ะ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:13):
หามาได้พอดี
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:13):
มามัด
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:13):
มัดรอบแรก อ่อนมาก
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:13):
รอบสองก็อ่อน
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:13):
มัดเป็นประมาณ 7-8 รอบอ่ะ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:13):
แล้วเขี่ย
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:13):
เขี่ยไปเขี่ยมา
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:13):
พระเจ้า กระเป๋าเข้ามาใกล้แล้ว
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:14):
และเค้าก็เอาล้วงเข้าไปในกระเป๋า
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:14):
ลุ้นว่ามันจะมีกุยแจอย่างที่เค้าคิดหรือเปล่า
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:14):
และ ทะแด่ม!!! มีจนได้
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:14):
เอาไปเปิดประตูเข้าบ้านมาออน m คุยกะปุ๋ยนี่แหละ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:14):
เหอๆ
tttt2
            Z                 l            a            S           h                 Z           i                 i      says (19:14):
ขิขิ
            Z                 l            a            S           h                 Z           i                 i      says (19:14):
ดูผจญภัย
            Z                 l            a            S           h                 Z           i                 i      says (19:14):
ดีเนอะ
            Z                 l            a            S           h                 Z           i                 i      says (19:14):
ขิขิ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:15):
เอิ๊กๆ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:15):
มันมึนๆ ตรงหาของเนี้ยล่ะ
                           신동희 ,, 사 랑 헤 요                          ♥ 슈퍼주니어     says (19:15):
วิ่งขึ้นวิ่งลง

     นี่คือการสนทนาของฉันล่ะปุ๋ย ที่จะเล่าว่า ฉันเข้าบ้านไม่ได้เพราะความโง่ๆ ของตนเอง  และสุดท้าย ก็เข้ามาได้อย่างปลอยภัยแถมแผลบนแขนจากมุ้งลวด  T^T แต่ก็ดี เหมือนได้เข้าค่ายลูกเสือ-เนตรนารีอีกรอบ ดูผจญภัยดีแฮะ~   อ๊อ!! ลืมบอกไป ฉันทำบอร์ดเพื่อชินดงฮีที่รักแล้วนะ แต่ว่ามึนมากเลย ปรับอย่างคนโง่ ฮ่าฮ่า  CSS ไม่เคยเรียนนิ  ตอนนี้จะเปลี่ยนใหม่หมดเลย สีสะเหร่อมากก!!  [http://z4.invisionfree.com/shindongthai]

080712
แบบโคตรดีใจอ่ะ ,,คือว่ามีเรื่องมาเล่า (อ่ะฮ่า)  คือแบบว่า เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2551 ที่ผ่านมา ฉันไปคอนเสิร์ต 12plus present Super Junior Super Show the 1st asia tour โว้ๆๆ มันเป็นอะไรที่ปลื้มมากมาย  ที่เราได้มีโอากาศไปร่วมสร้างทะเลซัพพรายบลู ให้พี่ๆ SJ ที่รักได้เห็น ได้ปลื้ม ได้ซึ้ง และได้ความทรงจำดีดีกลับกลุงโซลไป  ,,กล่าวคือ เมื่อก่อนหน้าคอนเสิร์ตได้ประมาณ 3 วัน พ่อกับแม่พึ่งจะอนุญาตให้ไปคอนเสิร์ตได้ (ปกติแม่กับพ่อคัดค้านมากมาย) หลังในช่วงนั้น ไม่เหมือนในช่วงแรกๆ ช่วงแรกๆ เขาจะขายบัตรในหน้าเว็บที่ไม่ใช่ของ true โดยตรง ในราคาที่ถูกเว่อร์  แต่ตอนนี้พ่อแม่อนุญาตให้ซื้อได้ ตอนที่บัตรมัน แพงเว่อร์ด้วยเหมือนกัน ..55 จากบัตร 4500 ขาย 4800มั่ง 5000 มั่ง  บัตร 2500 งี้อ่ะ ขาย 3000+ มั่ง  บัตร 1500 ก็ขาย 2000+ ส่วนบัตร 800 ที่หาซื้อยากมากในตอนนั้น ก็เลยขายแพงกัน จาก 800 ขายกันในราคา 1000+ ถึง 2000+ โอ้แม่เจ้า  โคตรแพงเลย  มีแบบเปิดประมูลด้วย  พวกนี้แมร่งเห็นแก่เงินวะ  แต่พี่เราก็สามารถ หาบัตรในราคา 900 มาได้ จาก 800 อ่ะ  สุดยอดเลย  พี่เราเลยได้บัตรราคา 900.- มาไว้ครอบครอง  ส่วนเรา พี่บอกว่า หาบัตรยากมาก หาทั้งวัน ได้ราคาที่ถูกที่สุดในช่วงนั้นมา แบบสุดๆ แล้วอ่ะ 1000 บาท  ก็ ok ถือว่าถูกกว่าช่วงนั้น  พอมาวันศุกร์ พี่เราก็เลยไปรับบัตรและจ่ายตังค์ที่ เซ็นทรัล  และซื้อแท่งไฟกันในราคา 199.- เลย  อ่าฮ่ะ มาถึงวันที่ 12 แล้ว ตื่นเต้นไหม? ตื่นเต้นนะ แต่นิดๆ อ่ะ  (แต่ตอนนี้หลังดูคอนเสร็จแล้ว คือแบบตื่นเต้น คิดถึง และอยากดูต่อ แบบว่าจากที่ชอบและปลื้มพี่ๆ นะ ตอนนี้รักจนคลั่งเลยอ่ะ แบบหลงเลยทีเดียว)  วันนี้เราตื่นก็ 10โมงแล้วอ่ะ  ไม่นานพี่ก็กลับมาจากเรียนพิเศษ  แล้วไล่เราไปอาบน้ำ  ช่วงนี้บอร์ด สยามโซนคึกคักกันมากกก  เราไปถึงที่ อิมแพคอารีน่า เมืองทองธานี ในเวลา 14.00+  เหอๆๆ เราก็ไปนั่งๆ เล่นกัน  เพราะอีกตั้งนานกว่าจะถึงเวลาคอน  นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ เจอคนมา Cover บ้าง เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดได้ตรึมเลย~  ต่อมาพ่อก็ให้เราไปซื้อแฮมเบอร์เกอร์มา 2 อัน แล้วก็โค้กแก้วนึง  หมดไปอย่างเยอะอ่ะ  ก็แหม! มันราคาในงานนี่เนอะ เบอร์เกอร์นี่อันละ 52 บาท โค้กแก้วละ 30 -*- สุดๆ เลย  ,,สักพักพี่ก็ไปเซ็นแบนเนอร์ขนาดบิ๊ก มหึมาของทาง pingbook ที่เขาทำขึ้นมาเพื่อให้แฟนคลับเซ็น แล้วเขาก็จะส่งไปที่บ้าน sj ไปติดไว้  T^T  เราไม่ได้เขียน  มารู้ตัวอีกทีก็สายไปแว้ววว~  แล้วต่อมาพี่ก็ไปซื้อ โคโลจ์นมาอ่ะ ที่ 12plus ทำเป็นรูป SJ แล้วมาจับใส่แพ็คขายที่ในงานเท่านั้นอ่าาา~ พี่เราก็ซื้อมา หมดไป 420.-  ,,อ๊อ ลืมบอกไปว่า มีคนเอาเสื้อที่พี่สั่งมาให้แล้ว  ก็อ่ะนะ  น่ารักกว่าของคนอื่นเลย ก็มันแพงนี่หน่า มีฮูทด้วย!  สักพักก็มีคนเอาบัตรที่เราสั่งซื้อได้ในราคา 1000.- มาให้  ไอเราก็ เสียดายเงิน 1000 จริงๆ ..55+  ต่อมา พอใกล้จะเริ่มคอนแล้ว เจ้าของคนที่ชื่อ ทราย ก็มาพร้อมกับแบนเนอร์บ้านมินนี่ ที่รักของพี่เค้า  มาซะสายเชียว~  แต่ก็เล่นเอาอึ้งกันไปหลายคน ก็แบนเนอร์บ้านพี่เราอ่ะ เว่อร์สุดแล้วมั้ง ใหญ่โฮกกก~~ พองานเริ่ม  เข้าไปปุ๊บก็เจอกลุ่มพวกคนอิสลามมั้งนะ  แบบว่าก็เขามีผ้าโผกหัวโผกมาเหมือนคนภาคใต้นี่หน่า ยืนทะเลาะกับทีมงานเรื่องที่นั่งมั่ง ไอเราก็ดีใจ เฮ้อ! อย่างน้อยก็ไม่ใช่เราที่โดน~  พอเข้าไปก็ถามพี่สตาฟว่า นั่งไหน  เขาก็บอกว่า Q-R มีปัญหาค่ะ รอตรงนี้สักครู่นะคะ อะไรประมาณนี้  ไอเราก็รอๆๆ  จนเขาบอกว่า ที่นั่งแถว R มีปัญหา นั่นคือไม่มีที่นั่ง R ให้เราไปนั่งข้างๆ คนที่ถือลูกโป่ง  ไอเราก็นั่งไปสักพัก เพลงสรรเสริญบารมีก็ดัง เราก็ยืนร้องเหมือนคนอื่นๆ เขา แล้วก็กรี๊ดกันทั่วฮอลล์เลย  -  -* กรี๊ดทำไม เพลงสรรเสริญ  สักพักก็มีผู้หญิง 3 คน อายุประมาณเราอ่ะแหละ  เดินมาทางเรา แล้วก็นับเก้าอี้  ยืนเถียงกันสักพัก เขาก็ถามคนอีกฝั่งว่า นั่งอะไร คนนั้นก็บอก 9 ไอนั่นก็เลยนับมา 8-7 เอ๊ะ  มันเลยบอกว่า อันนี้ 8 ใครได้ 8 เพื่อนมันก็บอกว่า เรา มันก็บอกว่า นั่งๆๆ แล้วมันก็บอกว่า แล้วกูก็ 7 แล้ว ... (หันมามองหน้าเรา แล้วถามว่า) ขอดูบัตรหน่อย เธอนั่งตรงนี้หรอ  เราเลยบอกว่า เปล่าค่ะ คือว่าพี่ทีมงานให้เรามานั่ง เพราะว่าแถว R ไม่มี ไอเราก็พูดนุ่มนวลนะเว้ย มันก็บอกว่า ขอดูบัตรหน่อย นี่มันที่เพื่อนเรานิ เราก็เลยปลงว่า อธิบายยังไง แมร่งก็ไม่เชื่อหรอก เตรียมจะหาเรื่องเราด้วยแหละมั้ง เลยบอกว่า เราก็จะลุกอยู่ มันเลยยักไหล่แล้วบอกว่า โอเค  เราก็เดินออกไปหาพี่ทีมงานคนเดิมแล้วเขาก็เลยบอกให้เราไปนั่งในกลุ่ม R-M แทน  และหลังจากนั่น พอมีคนเดินขึ้นมา เราก็ระแวงไปหมดเลย ว่าจะมานั่งตรงเราหรือเปล่า แต่ก็ไม่มี เฮ้อ โล่ง  แต่ทำไมที่มันถึงเหลือเยอะขนาดนี้ล่ะ -  -?  คอนเสิร์ตผ่านไปเรื่อยๆ เราสังเกตมานานแระ  ไอคนที่นั่งข้างๆ เราสงสัยเพื่อนมันคงออกเงินให้มาล่ะมั้ง  เหมือนมาเป็นเพื่อน เพราะดูมันนั่งซึมกะทื้อ ไม่กรี๊ดสักแอ๊ะ  ต่างจากเพื่อนมัน กรี๊ดไม่หยุดเลยอ่ะ  แล้วตะโกนเรียกชื่ออย่างบ้าคลั่ง และก็แบบ สุดๆ อ่ะ อยากเป็นเพื่อนกับคนนี้เลย ดูท่าจะรัก sj มากๆ เหมือนเราและหลายๆ คนที่ร่วมสร้างซัพไพร์บลู~  เราจำไม่ได้แล้วอ่ะ ว่าเราน้ำตาซึมตอนไหน แต่ตอนนั้นมันไม่ให้บรรยากาศซึมเลยนะ เพราะมันเป็นเพลงเร็วไงล่ะ  แต่ที่มันมีน้ำตาเล็ดออกมาก็เพราะว่า เรานึกในใจว่า "เรามาแล้วนะพี่ๆ เรามาเจอพี่ๆ ตัวจริงแล้ว พี่ๆ ที่เรารักมาก เราเจอเขาแล้ว เรามาสร้างให้พี่ประทับใจเราแล้ว อยากจะบอกจังเลยว่า คิดถึง"  เราคิดอย่างนี้อ่ะ น้ำตามันก็ไหลออกมา  อ๊อ พึ่งรู้ว่าแถบเราอ่ะ  จะกรี๊ด ป๋าฮันเป็นส่วนใหญ่ รองมาน่าจะเป็น เจ๊ซินนะ  แล้วก็มาเยเย่อ่ะ  น่าจะใช่นะ อ๊อ แล้วก็คยูกี้  เหอๆๆ  ไอเราก็กรี๊ดไปกับเขาด้วย ก็แหม กรี๊ดหมดแหละ  แล้วเราพึ่งรู้ว่า เรากรี๊ดดังเป็นบ้าเลย แล้วก็นานด้วย ลากเสียงอยู่อย่างนั้น พอรู้ตัวค่อยเงียบ ...555  อ๊อ หลายครั้งนะ ที่เรากรี๊ดท่ามกลางคนเงียบๆ ในแถบ R ของเรา  เพราะอะไรนะหรอ เราไม่สนใจว่าใครจะร้องนำในตอนนั้น แต่ในเมื่อเราหาพี่ชินดงเจอ แล้วพี่เขาก็เต้นอย่างตั้งใจ เท่านั้นแหละ ไม่ว่าจะนำไม่นำ กรี๊ดทุกตอน ฮ่าฮ่า  อยากจะบอกว่า อุคกี้น่ารักมาก  ไม่เหมือนโหนกน้อยในรูปเลย (ถ้าใครเป็นแฟนคลับก็ขอโทษด้วยนะคะ แกล้งพูดเล่นๆ) ^^"  แล้วก็ ไอคนข้างหลังเราอ่ะ ท่าทางจะอายุ 20อัพนะ  ดูจากความหงุดหงิดง่าย เหอๆๆ  ก็แบบ คนข้างหน้าเขายืน เราก็ยืนดูบ้าง ไอคนข้างหลังนี่แหละ เลยทำเสียงหงุดหงิด แล้วก็ยืนบ้าง พอเพลงจบก็นั่ง แล้วตะโกนว่า "นั่งได้แล้ว!!!" สรุปคือ วันคอนนี่ สนุกมาก และดีใจมาก ที่ได้เจอ Super Junior ตัวจริงๆ ครั้งแรก ><  จากที่ชอบๆ ปลื้มๆ ตอนนี้รักแล้วล่ะ ,,คิคิ

 

080717
วันนี้เป็นวันหยุดทางศาสนา  โอ้ววว และเราก็เลยจับกลุ่มกันไป งานสัปดาห์หนังสือเด็กและเยาวชนเลยทีเดียว  เพราะว่า ของทางสำนักพิมพ์แจ่มใส จัดโปรโมชั่นได้ดึงดูดจริงๆ นั่นคือ เสียค่าถุง 399.- แต่ยัดหนังสือได้ไม่อั้น เอาให้พอดีกับถุงและถุงไม่ขาดเท่านั้นพอ  พวกเรานัดกันตอน 8 โมงเช้า แต่เราไปถึงที่นัดหมาย 9โมง ตายๆๆ เลย  แต่แปลกนะ ที่พวกนั้นไม่ด่าอะไรเราเลย -*-  พวกเรไาปกัน 8 คน มีเรา เตย ปุ๋ย เขมิน สมิท ทอป เค และพี่ปอด์น  ไอเราก็เลยถามประชาสัมพันธ์อย่างดีว่า "ห้อง meeting room อยู่ไหนหรอคะ" เขาเลยบอกว่า ที่ต่อแถวกันยาวๆ นี่แหละ  ไอเราก็เลยเดินไปบอกเพื่อนๆ เพื่อนบอกว่า ไปกินข้าวก่อน นี่แถวมันยังยาวอยู่เลย เรามองก็ว่า เออ จริง แต่ก็ไม่ยาวเท่าไหร่ ประมาณ 10-20 เมตรเอง เราก็เลยบอกว่า เดี๋ยวต่อแถวเองก็ได้ ไปกินเถอะ มันก็บอกว่า กินแป๊บเดียว เดี๋ยวต่อเป็นเพื่อนก็ได้  เราก็เลยตกลง  พอแมร่งพวกมันกินข้าวราคาแพงคนละ 2 จานเสร็จ พอกลับมา แถวบาวเป็นกิโล 2 กิโล ขดกันไปขดกันมาแถวอ่ะ  เรานี่ ใจเสียเลย  เพื่อนมันก็เลยพาเดินไปเล่นก่อน  เราก็เดินไปเรื่อยๆ ไปสถาพร แล้วก็ได้ ปฏิบัตรกินลับฉบับยัยตัวร้าย 1-4 ในราคา 299.- จากปกติราคา 600 บาท (OoO)  ต่อไปเพื่อนมันก็ตกลงกันว่า จะไปต่อที่วังหลังแล้วก็คลองสานกัน แล้วทำท่าจะออก เราเลยบอกว่า งั้นเค้าไปต่อแถวก่อนนะ มันก็เลยรอเรา  เรายืนต่อแถวโดยอ่านหนังสือไปด้วย ประมาณ 1ชั่วโมงกว่าๆ ประมาณ ชั่วโมงครึ่งอ่ะ  พอใกล้ถึงที่หน้าห้องแล้ว อยู่ตีนบัญไดอ่ะ  พี่ทีมงานของแจ่มใสก็ออกมาแล้วก็ขอโทษใหญ่เลย บอกว่า บัตรคิวหมดเลยค่ะ ขอโทษจริงๆ นะคะ พรุ่งนี้มาใหม่นะคะ  โหยยยย~  รมณ์เสียเลย  มีคนด่าทีมงานก็เยอะอ่ะ ถามก็เยอะ เราเลยเดินคอตกไปหาเพื่อน แล้วก็บอกพวกมันเรื่องบัตรคิวหมด  พวกมันก็หัวเราะใหญ่เลย บอกว่าก่อนเค้าเดินมาแป๊บนึง ไอเขมินมนนินทาเค้า มันบอกว่า เดี๋ยวพอถึงปุ๊บนะ ก็ต้องมาบอกว่า หมดแล้วนะคะ  -0-  ฮึ่ม!!  เราเลยกลับบ้านไป คนเดียว!! เพราะไม่มีอารมณ์ไปเที่ยวต่อแล้ว พวกนั้นก็เลยไปเที่ยวกันต่อ..  แล้วเราก็มาเล่าให้ที่บ้านฟัง ด่าเราใหญ่เลยอ่ะ บอกว่าอย่าตามเพื่อนมาก  อย่าลืมว่าเราไปทำอะไร  เราไปซื้อหนังสือ!!  -0- เซ็งสุดๆ ไปเลย  เราเลยนัดกับดาวไปวันพรุ่งนี้อีกที

 

080718
วันนี้ เรากลัวจะไม่ทันอีก  ก็เลยไปรอที่หน้าปากซอยตอน 8 โมงเลย และอีกประมาณ 10-15 นาทีถัดมาดาวก็มา เราก็เลยไปยืนรอรถ และออกเดินทางเลย !!!  ไม่อยากจะเอ่ยถึงเรื่องสุดซวยเลย -*-  ระหว่างเดินทาง ผ่านไปประมาณเกือบๆ ชั่วโมงนึงอ่ะ เราก็นั่งมองทางไปเรื่อยๆ และแล้วก็มีน้ำอะไรไม่รู้หกใส่หัวเรา  ไอเราก็จับๆ ดู เละๆ ลื่นๆ -*- สงสัยเป็นเจเล่ไลท์มั้ง ไอเราก็คิด  สงสัยรถมันคงโยก หรือตกใจอะไรเลยบีบแก้วพลาสติดเจเล่ไลท์ แล้วมันคงพุ่งมาโดนหัวเรา  ไอเราก็จับมือและจะเช็ดใช่ม่ะล่ะ จับไปสักพัก มีก้อนๆ ไรไม่รู้ เลยนึกว่า สงสัยเป็นวุ้นมะพร้าว เพราะรสนี้เราก็ชอบกิน แบบมีวุ้นอ่ะ  ก็เลยหยิบมาจะป้ายไปกับรถ พอเอามาดู เฮือก!!! ก้อนเนื้อ มันไม่ธรรมดาแล้วไง  เลยจับไปมาอีกอัน เม็ดข้าว ชัวร์เลย กรี๊ดดดดดดดดดดด มีคนอ้วกใส่หัวเรา อ๊ากกกกกกกกกกกก!!!!!!!!  เราก็ป้ายกับรถใหญ่เลย พยายามจะให้มันออกจะหัวให้หมด OxO  แล้วเราก็เช็ดไปเรื่อยๆ เลยปลุกดาวที่หลับอยู่ "ดาว มีทิชชูป่ะ" ดาวบอกว่า "ไม่มีอ่ะ เอาผ้าเช็ดหน้าไหม" เราเลยบอกว่า "เช็ดได้หรอ" มันก็พยักหน้า เราเช็ดๆๆ แล้วมันก็เลยเช็ดให้ แล้วก็ถามเรา ไปโดนอะไรมาอ่ะ  เราบอกว่า คนข้างหลังอ้วกใส่เค้า มันก็เช็ดสักพักแล้วบอกว่า ไม่เห็นแล้ว  อื้ม ถูกของมัน ไม่มีก้อนเนื้อแล้ว มีแต่น้ำลาย~~~  ไอคนที่อ้วกแมร่งก็ไม่มาขอโทษนะ แต่ให้แฟนมาขอโทษให้ แล้วผู้ชายคนนั้นก็เอาผ้าม่านมาเช็ดหัวให้เราใหญ่เลย  เหอๆๆ  ไอเราก็พรรณนาให้ถึงศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตติ์สักที  พอไปถึงเราก็ปล่อยผม แล้วก็ล้างน้ำใหญ่เลย ติดผมด้วย เสื้อด้วยอ่า~ (T[]T)  พอเข้างาน ก็ตรงไปที่แจ่มใสทันที โอ้วว เปลี่ยนที่ตั้งด้วย  จากที่ยืนๆ ดู เราได้เข้ากลุ่มที่ 2 ของวันนะ (เร็วม่ะละ)  ส่วนดาวได้เข้ากลุ่มที่ 4 เพราะว่ามันไม่มีบัตรคิว -*-  จริงๆ ไม่ต้องเอาบัตรคิวก็ได้นะ  ให้เราซื้อถุง 2 ถุงก็เสร็จ~ -0-  ได้หนังสือกลับมาเยอะแยะเลย !!  พอมานั่งตรวจสอบดู  เอ๊ะๆๆ!!!!  อ๊ากกกก!!!!!!!!  หยิบมาไม่ครบตั้งหลายเล่ม อย่างว่าอ่ะ  เราหยิบมั่ว  T^T  เสียดาย ขอแลกก็ไม่ให้~ -00-   เล่าข้ามเลยล่ะกัน  เอาตอนกลับบ้านแล้วนะ  กระเป๋าหนักมากอ่ะ  แบบว่าขนาดไปสองคนกับพี่ แล้วเอามารวมกันยังได้หนังสือไม่เท่าคัร้งนี้เลย แสดงว่า ขนาดแบกสองคนครั้งที่แล้ว และหนังสือน้อยกว่านี้ก็หนักแล้ว  นึกดูล่ะกัน แบกคนเดียวและหนังสือเป็น 30+ ( =[]=")  ไม่อยากเอ่ยเลยว่า กระเป๋าขาดด้วย  ตลอดการนั่งรถสาย 544 เราก็หลับตลอดทางเลย  อย่างเช่นดาวเมื่อเช้า ยังไม่สัปหงกและตื่นแล้วหลับตื่อใช่ม่ะ  ไอเราหลับยาวเลย นี่ถ้าดาวไม่ปลุกตรงบางบอน1 ป่านนี้ไปถึงไหนต่อไหนแล้ว~~  กลับมาบ้านเป็นที่พอใจของทุกๆ ที่ได้หนังสือกลับมาเยอะ  ตอนแรกก็นึกว่าจะด่าเรา เรื่องที่เราขอให้มางานหน่อย เพราะอยากเข้าไปซื้ออีกรอบ (สรุป หนังสืออย่างที่เราได้มันหมดแล้ว) แต่ถูกด่ามาก็เลยไม่ไดซื้อ  เอ๊อ! กลับบ้านมานึกว่าจะโดนด่าเรื่องนี้  ที่ไหนได้ ทุกคนเฮฮากับอ้วกบนหัวเรา จนลืมทุกสิ่ง  การโดนอ้วกมันมีข้อดีอยู่ 1 ข้อล่ะกันว๊าาา~~

 

080721
วันนี้เป็นวันจันทร์  คาบแต่ละคาบผ่านไปด้วยดี เฮ้อ!! เรียนที่วัดสิงห์ทำไมมันเหนื่อยอย่างนี้เนี้ยยยย~  คาบแรกไม่ได้เรียน เพราะอะไรไม่รู้ รู้แต่ว่า อาจารย์ไม่เข้าสอน  พวกเราก็เลยคุยกันเรื่องของนัท ที่เหมือนนัทจะพูดและเหมือนดูกังวล แต่ก็เหมือนโชว์ไปไหนอีกแง่  นี่เรามองเพื่อนแปลกๆ แล้วนะนี่  นัทก็ถามใหญ่เลยว่า "พวกแกคงรังเกียจเค้าแล้วใช่ป่ะ เจอเรื่องอย่างนี้อ่ะ รับไม่ได้กันล่ะสิ"  เอ๊อ เอาเข้าไป มันก็เป็นงี้ประจำเลย -*-  ไอเราก็บอกไปว่า "ไม่ได้รังเกียจ เราก็ยังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม  เพราะว่านัทโดน แต่ไม่ได้เกี่ยวกับพวกเรานิ มันเรื่องของนัทที่นัทจะตัดสินใจ พวกเราไม่ใช่พ่อแม่" บอกประมาณนี้ นัทมันก็บอกว่า ปกติถ้าเพื่อนที่รักกันจริงอ่ะ จะต้องด่าไปแล้วนะนี่" เอ้า!! เราเข้าใจนัท  ทำไมเหมือนมาว่าความรักเพื่อนของเราแบบนี้อ่ะ -*-  พอคาบต่อมาคาบอังกฤษ  อาจารย์อารมณ์เสียมากๆ เลย  เพราะพวกนัทมั้ง มีอยู่กลุ่มเดียวอ่ะแหละที่คุย  คุยกันเสียงดังไปหมด  อาจารย์เลยวีนแตกเลย  หวา~~~  คาบต่อมาคาบ คอม  คาบนี้ครูให้สอบปฏิบัติ เหมือนครั้งก่อนๆ เช่นเดิม  เราเสร็จประมาณ คนที่ 4 ของห้องล่ะมั้ง  จริงๆ ก็เสร็จนานแล้วแหละ  แต่มันกังวลเรื่องที่จะเปลี่ยนลำดับที่อ่ะ ของโปรแกรม Microsoft Access เปลี่ยนยังไงก็เปลี่ยนไม่ได้ เลยกลายจาก 5 เป็น 8 ซะงั้น  คะแนนมันจะโดนลดเพราะหยั่งงี้แหละหน่า~   อ่อๆ แล้วพอเราเสร็จ เรา(กับเพ้นท์) ก็ไปช่วยคนอื่นทำไปทั่วเลย  ไอโทนก็มาขอให้ช่วยเหมือนกัน  เราก็ไปช่วยและส่งให้ มันงี้บอกขอบคุณใหญ่เลย  แต่เพ้นท์บอกว่า สายตาของมันไม่ใช่แค่ขอบคุณ มันเยิ้มเลยแหละ =[]=  มันเอาอีกแล้วหรอฟะเนี้ย!!  อ๊อ แล้วพอนัทไม่เสร็จ นัทก็ไปขอให้คนอื่นช่วยเยอะแยะเลยนะ  แต่พอมันส่งปุ๊บ มันก็กรี๊ดลั่นห้อง แล้วก็ชวนกลุ่มเราไปทำเวรใหญ่เลย -*-  แบบว่า ชวนด้วยน้ำเสียงแบบชัยชนะอ่ะ ทั้งๆ ที่คนอื่นยังไม่เสร็จกัน  พออาจารย์บอกว่า จะปิดแล้วน้าาา~  พูดล่อซะงั้น  แต่ไม่มีใครพูดอะไรนอกจาก แป๊บเดียวค่ะอาจารย์ หรือโหยเท่านั้น   ส่วนนัท ดังมากเลย บอกว่า "ปิดไปเลยค่ะอาจารย์ ปิดเลย"  เค้าว่านะ เค้าไม่รังเกียจนัทเพราะโดนอะเซเดเฮแล้วหรอก แต่จะรังเกียจเพราะว่ามัน เห็นแก่ตัวนี่อ่ะดิ  คิดดูดิ ถึงเค้าจะงก แต่ก็ไม่ได้เห็นแก่ตัวนะ  เฮ้อ!!! พูนนี่ก็เกินไป  ถ้าเป็นเรา เราก็ไม่ยอมหรอกนะ ถึงจะขอยังไงก็เถอะ ความรักของมันแค่มีอะไรกันงั้นหรอ  ถึงแม้ว่านัทกับพูนจะคบกันมาแล้ว 3-4 ปีก็เถอะนะ  หรือไม่ ถ้าโดนแล้ว จะบอกไปเลยว่า "เลิกกันซะ!!!" นี่นัทยังโทรไปหามันอีก แล้วบอกว่า "นัทรักพูนนะ" แล้วนัทก็กล้ามาหน่อย ถามเรื่องการเลิก พูนก็ทำเหมือนมีน้ำโหอ่ะ  นัทก็รีบง้อใหญ่เลย  เอาเข้าไป กลายเป็นเบี้ยล่างมันแล้ว -*-  วันนี้ เค้า เพ้นท์ ปุ๋ย เตย แล้วก็ กร ไปเซ็นทรัลกัน กะจะไปเดินเล่นๆ  ไอนี่ไปดูหนังมาด้วย เรื่อง "ว้อ" อ่ะ  ก็แบบ กลุ่มพวกเรารั่วอยู่กลุ่มเดียว คนอื่นเขาออกจะนั่งฮาฮากัน  แต่เอาเข้าไปดิ ดูหนังทุกสัปดาห์เลยอ่ะเรา ทุกจันทร์เลย เพาๆ บ้างได้ไหมเพื่อนๆ  อย่าชวนหนูเลย T^T  พอพวกเราดูหนังเสร็จ ก็ไปดูตุ๊กตาที่เขาขาย  แล้วก็ไปดูเครื่องสำอาง กะจะหาอิทูดี้ เฮาส์ซะหน่อย กลับไม่มี  แล้วเราก็ไปกินไอติมและแยกย้ายกลับบ้านกัน  ,,อ๊อ!!~ ลืมเล่าไป  ก่อนเข้าโรงหนังอ่ะ  พวกเราทั้ง 5 ไปดูเขาถ่ายทำรายการ "ตี10" ด้วย  ครูอ้วนสวยมากๆ เลยอ่ะ  แล้วก็คนเตี้ยๆ -*-  จำไม่ได้ว่าชื่ออะไร ที่ชอบยืนอยู่ข้างๆ คุณวิทวัทอ่ะ  นั่นแหละ น่ารักมากๆๆ  (><)