โอ้แม่เจ้า ชอบวันนี้ดีจริงๆ  คาบว่างเพียบเลยสำหรับพวก ม.ปลายอย่างเรา ...555+ ซะใจเด็กม.ต้นเล็กๆ แหะ เดี๋ยวนี้เรารั่วบ่อยมากๆ เลย อาจจะเพราะสนิทกับปุ๋ยกับเตยกับนัทกับนนกับเอ๋ยแล้วก็เป็นได้นะ ส่วนไอเพ้นท์มันอยู่กับใคร ใครก็หัวเราะอยู่แล้ว หึหึ.. วันนี้เอาบารามอสเล่ม 3 ไปโรงเรียนเลยไม่ได้อ่านเลย มัวแต่หัวเราะ คณิตศาสตร์ก็ลืมเอาไปโรงเรียน โคตรเซ็งเลย  เอ๊อ ไม่น่าใช่เชื่อไหมล่ะ อีตุ๊กตาคนนี้มีคนมาจีบ เห๊อะ!! ก็จะใครซะอีก ก็ไอคนที่ขอข้าวปุ้นเป็นแฟนเมื่อตอนเข้าค่ายอ่ะแหละ  เค้าว่ามันชอบคนเร็วอ่ะ มันก็อาจจะแค่ผ่านๆ ไป แต่ดูเหมือนว่ามันเอนเตอร์เทรนดี นั่นก็คือ ไอโทนนั่นเอง ส่วนชื่อจริง จำไม่ค่อยได้ จักรพันธ์ พุ่มศรี (??) มั้งนะ   ก็ไม่รู้จะอัพอะไร แค่จะมาบอกว่า ชอบวันจันทร์ คาบว่างเยอะนั่นเอง  ..555 ช่วงนี้เรากลับบ้านเย็นมากๆ เลย วันนี้ก็กลับตั้ง 16.20น.เลย ทั้งๆ ที่มันเลิกตั้งแต่ 11.00-12.00น. แล้ว  *0* ไม่เป็นไร เรามานั่งเย๊าะเย้ยเด็กกัน  ..555  ...อ๊อ! วันนี้เกิดเรื่องน่าอายด้วยแหละ คือแบบว่าเรานั่งคุยกับเพื่อนอยู่ดีดีนะ แล้วอยู่ดีดีตัวก็เอนตก ล้มลงไป  แบบมันไม่มีพนักพิงอ่ะ เป็นโต๊ะไม้ยาวๆ แล้วมีเก้าอี้เฉยๆ อ่ะ เออ แล้วตัวเราก็เอนตกลงไป หัวนี่ติดพื้นเลยอ่ะ ขาก็ชันอยู่ด้านบน กระโปรงเปิดอ่ะแก  โคตรอายยยยยยยยยยยยยยย~~~ เลย  แล้วมีคนนั่งทำการบ้านอยู่ตรงข้าม 2 คนด้วยอ่ะ เป็นผู้ชาย ไม่รู้จะเห็นรึเปล่า  อายมากๆ ในตอนนนั้นมีเพ้นท์ มีโทนอยู่ มีเตเต้ มีพี่ปอด์น มีนน แล้วก็เอ๋ยอยู่ -*- สุดๆ เลยอ่ะ อายมากๆๆๆๆ

     ทำไมมันเซ็งๆๆๆๆ อย่างนี้ ไปวัดโพธิเสียตังค์มากมาย  โดยเพราะเราโง่เกินไปหรือเปล่า คิดค่ารถไม่ออกเนี้ย  เสียเงินไปเพียบเลย  โอ๊ยเซ็งๆๆๆ ข้อมูลก็ได้มาน้อย ถ่ายรูปก็นิดเดียว  กะจะพึ่งเน็ตหมดเลยอ่ะ  T^T  มันเป็นเรื่องของอนาคตอ่ะ ยุทธบอกว่าเป็นเพื่อนกันก่อนได้ไหม เราก็เลย ok ให้เราบากหน้า หน้าด้านไปพูดอีกอ่ะหรอ  ก็เลยไม่กล้านิ  เราจากยิ้มๆ อ่ะ หน้าเศร้าเลย  อยากให้ยุทธมาอ่านำไดอารี่เราจัง  เขาจะได้รู้ว่าเราอยากเป็นแฟนด้วยขนาดนไหนอ่ะ  อยากจะร้องไห้ แต่ยังไม่ถึงขนาดร้องไห้ออกมา แค่ความรู้สึก ซึมๆ เท่านั้นเอง  ทำยังไงดี  ต้องรออีกเท่าไหร่  เราไม่กล้าไปบากหน้าอีกแล้วอ่ะ  เหมือนเพลงของ พัดชา เลยแหะ  ได้แค่นั้น ได้เพียงเพื่อนกันเธอบอกแค่นั้น~~ แงๆ มันก็จริงอ่ะ  เราห่างกันตั้ง 3 ปี  แต่อยากให้ยุทธรู้ว่า เราแอบชอบยุทธตั้งแต่ อนุบาล-ป.6 และคิดถึงมาตลอด ม.1-ม.3 ที่ห่างกัน  แต่สงสัยยุทธจะไม่เป็นอย่างนั้นกับเรา  เราเศร้ามากเลย  ต่อไปนี้ คงห่างกันไปอีกเย๊อะอ่ะ!  ...การบ้านเหลืออื้อเลย  ไม่เสร็จสักที เยอะมากๆ  ไหนจะเรื่องนัทอีก ที่คอยโทษตัวเองว่าตัวเอง บ้านจน เรียนโง่ เฮี้ย เลว ฯลฯ ไม่ค่อยอยากปลอบนะ เพราะขนาดตัวเองยังคอยด่าเลยคิดดู  เราอยากพูดให้นัทคิดมากกว่า ว่า นัทไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว นัทมีเพื่อน ที่คอยห่วงใยอยู่ตั้งเยอะแยะ  เราก็เคยเป็นแบบนัทในตอนนี้ ตอนนั้นเราเครียดมากๆ แต่เราก็พยายามตั้งสติ  ในตอนนั้นเพื่อนเหมือนไม่รักเราเลย มีแต่คนไม่ห่วงเรา ไม่แคร์เรา พอมีงานกลุ่มก็เราๆ ตลอด  ส่วนพ่อแม่ก็คอยว่า ว่างานอะไรเยอะแ มัวแต่เล่น พอทำงานจนดึกก็บอกว่า ไม่ยอมหลับยอมนอน  พี่ก็คอยใช้ทำนู้นทำนี่ พอไปโรงเรียน การบ้านไม่เสร็จเพื่อนก็เครียด แต่ก็ยังดีบอกว่าจะช่วย  แต่มันแย่กว่ามาก เพราะเพื่อนบอกว่า ไม่ทำแล้ว  ไม่เคยได้เรื่องอะไรเลย  สรุป เราก็ต้องเป็นคนทำทุกอย่าง เฮ้อ! ไม่เป็นไรหรอกมั้ง  มันจบแล้ว  ก็แค่พยายาม ทุกอย่างก็จบ

     วันพุธ ที่14 เดือนพฤษภาคม พุทธศักราช2551 ,,วันเปิดเทอมวันแรก  เชื่อว่าหลายคนก็คงจะอักวันนี้กันอ่ะนะ  มันเป็นการใส่ชุด ม.ปลายรอบที่ 3 แต่ยังไงมันก็ไม่คุ้นกับการยัดเสื้อใหญ่ๆ ลงกระโปรงหลวมๆ อยู่ดีอ่ะแหะ  ตื่นขึ้นมาดูท่าพี่จะตื่นเต้น (หรือไง?) ตื่นปุ๊บพอเราจะไปอาบน้ำพี่บอกว่า เดี๋ยวพี่อาบก่อน โดยอ้างเหตุผลว่า พี่แต่งตัวช้า ก็เลยจะอาบก่อน ok เราก็นั่งอ่าน vampire night (เขียนถูกเปล่าหว่า) เล่ม4 ไปพลางๆ พอพี่อาบเสร็จก็เลยไปอาบต่อ หลังจากแต่งตัว กินข้าว กันพอสมควรเราก็ออกจากบ้านพร้อมกับพ่อและแม่ และมีน้าพุฒ น้านุช ลุงเบิร์ด มาติดรถไปด้วย  พอลงหน้าปากซอยปุ๊บ เฮ้! นั่นมันยุทธนี่ กร๊ากดีใจ ยิ้มให้กัน ..55 (เริ่มบ้าละยัยนี่) เค้าเลยโบกมือทักทาย แล้วรถมามันก็เลยขึ้นไป แต่เรากับพี่ยังยืนกันอยู่ พร้อมกับเหตุผลของเราว่า มันให้รอหน่อย ไม่อยากไปโรงเรียนคนเดียว  รอจนพลาดรถเมล 1 คัน รถสีส้ม 2 คัน และก็โทรดะเลย ไม่รับสักสายอ่ะ พี่เราเลยบอกว่า ไม่แน่ก็อาจจะไปแล้ว เราเลยรอรถกันสักพัก แล้วก็ขึ้นรถไปเลย ระหว่างทาง เห็นคนคุ้นๆ คนหลังสุด เดินคุยกันไปเรื่อยๆ อยู่ 3 คนเลยมองคนหน้า แป่ว!!~ นั่นพลอยนิ นึกว่าไปแล้ว  ก็เลยปล่อยเลยตามเลย  พอถึงโรงเรียน เฮ้! เด็กเยอะนิมวส พี่ก็ทำการแนะนำเราให้เป็นที่รู้จักของทุกคน อย่างแรกที่มองคือ ทำไมพี่สองเตี้ยจัง เห็นพี่บอกว่าเตี้ย ไม่นึกว่าขนาดนี้ เฮ้!!ๆๆ นี่ไม่ได้ด่า หรือว่านะ แต่มันแบบ พูดไปเฉยๆ  คือแบบเตี้ยจนเด่นสุดอ่ะ เอ๊อ คงเข้าใจกันนะ -  -"  เราเลยแยกตัวไปใต้อาคาร2 ที่นวลแตกต่างจากวัดสิงห์มาก เพราะที่นวลเวลาเด็กใหม่เดินเข้าไปก็จะมองกัน คงว่างอ่ะ ไม่รู้จะมองไร เวลาเราเข้าม.1ที่นวล ก็เลยถูกมองจากทุกทิศเหมือนคนอื่นที่โดน แต่วัดสิงห์ไม่มีใครสนใจใครเลย แต่ละคนก็คุยกัน เล่นกันกับเพื่อนของเขาๆ  ก็ดี! จะได้ไม่เป็นจุดเด่น อายเขา~ พอมาดูใต้อาคาร2 เฮ้ย ไม่มีใครที่รู้จักเลย คนก็เยอะโคตร  100+เลยมั้งเนี้ยตรงนี่ ไม่ได้ๆ ต้องรีบหา เดินไปสักพัก โอ๊ะๆ เจอพวกผู้ชายแล้ว เข้าใกล้ๆ มีคนรู้จักดีกว่าไม่มี  สักพักพลอย ข้าวปุ๋ม แอ๋ม แพรว เมย์ แนน นน เอ๋ย ฯลฯ ก็มา  พวกเราเลยไปนั่งกันอยู่ตรงหินอ่อนใต้ต้นไม้  แล้วคนก็ดินผ่านไปผ่านมาเยอะแยะไปหมด รู้จักบ้าง ไม่รู้จักบ้าง  แล้วก็เข้าแถวเหอๆ แบบว่า สุดยอด สนามมันเปียกไง ก็เลยต้องหาที่เข้าแถวที่อื่น ซึ่งนั่นก็คือรอบๆ สนาม แล้วมันเหมือนแบบ จะพูดไงอ่ะ ตลกหรือสวยดี  มันสวยอ่ะนะ เหอๆ  สวยดีถ้ามองรวมๆ อ่ะ  เรา เข้าแถวห่างจากยุทธนิดเดียวเองด้วย แต่โคตรงงแอนด์เจ็บใจเลย เพราะว่าห้องอื่นเอาผู้ชายอยู่ด้านซ้ายหมด แต่ห้องเราดันอยู่ด้านขวา มันขั้นระหว่างชาย 4/3 กับหญิง 4/4 อ่ะ เพราะฉะนั้น เลยห่างมากกว่าเดิม  อ๊ากกก!!  ในวันแรกมันจะมีการตรวจระเบียบตั้งแต่หัวจรดเท้า  โอ้โห เราโดนเรื่องตราโรงเรียนไม่เท่าไหร่ ก้านหูอ่ะ ให้เอาออกด้วย แม่เจ้า ทำไมคนอื่นไม่โดนล่ะคะ อยากให้หนูมีอะไรบกพร่องหรอ เลยพูดออกมาอ่ะค่ะ! -*-   ต่อมาก็เรียนๆ เรียนๆ ในช่วงแรก (ฉันมีที่ปรึกษา 2 คน) พออีกคนพุด คนที่นั่งอยู่ก็จะพากษ์อ่ะ ขำอ่ะ  เช่นครูที่ยืนบอกว่า เราต้องดูห้องให้ดี เพราะว่าเกิดอุบัติเหตุบ่อย ครูที่นั่งอยู่ก็พากษ์เสียงเบาๆ ว่า ต้องดูให้ดี แล้วก็พยักหน้ากำกับการพูด ..555 เห็นแล้วเขา แต่หนูไม่ได้นินทาลับหลังนะคะ แต่ว่ามันตลกดี อิอิ  เรียนไปเรื่อยๆ ก็พักเที่ยง เราก็มาซื้อบัตรรับประทานอาหาร ในราคา 20 บาท และก็ซื้อตราโรงเรียน อันละ 10 บาท ซื้อมา 4 อันหมดไป 60 = รวมหมดแล้ว  โอ้จอร์จ มันไม่น่าเชื่อเลย ซื้อบัตรรับประทานอาหาร พอกินข้าวเสร็จในเวลาไม่ถึง 15 นาทีบัตรที่ได้กลับมา โอ้แม่เจ้า โส สุดๆ โสโครกมากๆ เน่าเครอะครัง  -*-  ซื้อมายังไม่ถึง 15 นาทีเละแล้วอ่ะ T^T เสียดายบัตรโค่ด!!!!  แล้วก็เรียนๆๆๆ สักพักก็โรงเรียนเลิก เลยไปซื้อเสื้อพละ  เสื้อเบอร์42 กางเกงไซส์L อย่า!! อย่าคิดว่าฉันอ้วน  คือแบบ มันใหญ่ดี ทะมัดทะแมงไง แล้วก็กลับบ้าน .............. วันพฤหัสบดี ที่15 เดือนพฤษภาคม พุทธศักราช2551 ,, วันนี้เรากลับถิ่น ..555 ไปเยี่ยมโรงเรียนนวลนรดิศวิทาคม รัชมังคลาภิเษก พอถึงโรงเรียนนะ  มีคนกอดใหญ่เลย มีแต่คนคิดถึง  ฮี่ๆ กร๊ากกๆๆๆ  แล้วเวลาเขาเรียนก็ไปแทรกซึมกับเขาด้วย ..55 อาจารย์ไม่ว่า เพราะเราแทรกซึมกันในวิชาโฮมรูมกับพระพุทธ พระจารย์ใจดี   ^ ^  ในเวลาว่างๆ พลอยก็ชวนเข้าไปนั่งในห้องโสต  (ห้องของอาจารย์ประดิษฐ์) สักพักก็ไปกินข้าวกับเพื่อนๆ แต่เราไม่ได้กินหรอก เวลาถัดมาแป๊บนึง พลอยก็บอกว่า แม่โทรมาแล้ว บอกให้รีบกลับ ไอเราก็จะกลับแล้ว มันบอกว่า ไปเล่นดนตรแป๊บนึง  เล่นไปเล่นมา ประมาณ ครึ่งชั่วโมงเลยทีเดียว  แล้วเราก็กลับบ้านกันโดยการเดินออกมา และนั่งรถสีแดงอีกที แล้วก็นั่งสีส้ม  พอถึงหน้าปากซอยเราก็แวะ เซเว่น ซื้อ Cornetto 2อัน  แล้วก็กลับ พอเคาะประตูปุ๊บก็มีคนมาเปิดปั๊บ อ๋อ พี่กำลังออกจากบ้าน เพิ่งจะไปคลองสาน โอ้ นี่มันบ่ายโมงล่ะนะ ไปสายจิงๆ...

     วันอังคารที่ 6 เมษายน 2551 ..,,วันนี้  เด็กหญิงดาริกา ฝ่ายสิงห์  จะแปลงร่าง ว่ะฮ่ะฮ้าาา!! ย๊ากกกกกก!!!!!!~ กลายเป็น  นางสาวดาริกา ฝ่ายสิงห์  เนื่องจากวันนี้จะไปทำบัตรประจำตัวประชาชนที่เขต อ่าฮ่ะ! ไปก็ประมาณ เที่ยงๆ อ่ะ ถึงที่ว่าการเขตบางบอน (มั้ง) (หรือจำชื่อผิด) ไอเราก็ทำตามขั้นตอนเรื่อยๆ ขั้นแรกก็รอเขาเรียกประมาณ 5-6-7 นาที แต่พอขั้นสองเริ่มนานหน่อย รอประมาณ 15-20 นาที  แล้วพอขั้นสุดท้าย ขั้นที่สามรอถ่ายบัตรนั่นเอง แม่เจ้าโว้ย! รอนาน 1ชั่วโมงอ่ะ คิดดูดิ กว่าจะได้ถ่ายรูป หน้าเป็นปลาโดนยาเบื่อเลยทีเดียว พอถ่ายออกมา เหอๆ หน้าเด๋อด๋าประจำปี แล้วแถมหน้าดำจากการไปเล่นทะเลที่ค่ายอีก แงๆๆ หน้าดำ คอขาวอ่ะ คิดดู โห่! ปล่อยผมอีก แล้วแทนทีมันจะมาอยู่ข้างหลังให้หมด กลับมาอยู่ข้างๆ สยายเลยทีเดียว แต่ก็ดีที่มันไม่ออกมาเข้าหน้า -  -" เพิ่งรู้ว่าแม่ลูกเหมือนกันแค่ไหน คิคิ ถ่ายออกมาหน้าเหมือนแม่เลย  แต่อย่างน้อยก็ไม่ต้องเสียตังค์ค่าทำบัตรอ่ะนะ เพราะทำครั้งแรก แล้วก็ไม่ได้เว้นระยะเวลานานซะขนาดนั้น พอถ่ายเสร็จพ่อก็จะเอารีโมตรถไปซ่อม ไอเราก็ลืมลงรถ ก็เลยนั่งรอบนรถไป ร้อนก็ร้อน แดดก็ส่องเอาส่องเอา แอร์ก็ไม่มี แงๆๆ และก็มีเสียงดัง กริ๊กๆๆ แกร๊ก  -  -"  รถปิด อ่าวเฮ้ย คนกำลังจะลงรถ นี่ถ้าเปิดไปแล้วรถจะลั่นไหมเนี้ย ก็เลยนั่งรอต่อไป สักพักก็ดังอีก กริ๊กๆๆ แกร๊ก ประตูเปิดแล้วๆๆ แล้วก็ดัง กริ๊กๆๆ ปิด อีก แล้วก็เป็นอย่างงี้อีก 2 ครั้ง แล้วพ่อก็ขึ้นรถมา เหอๆ พ่อบอกว่า เขาซ่อมไม่ได้ ต้องเปลี่ยนใหม่หมดเลย ราคาเหยียบ 2000  O_O พ่อก็เลยไม่ซ่อม พอกลับขึ้นรถมา แวะปั้มจะซื้อมาม่าและก็เป๊ปซี่และโออิชิ รีโมทดันใช้ได้ ..555 เกือบเสีย 2000 แล้วไงล่ะ.

     วันอังคาร ที่ 29 เมษายน 2550 ..วันนี้เป็นเข้าค่ายคุณธรรมนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ของโรงเรียนมัธยมวัดสิงห์  ฉันตื่นเช้าเป็นพิเศษ เพราะเดี๋ยวจะไม่ทันเอา.. ตื่นก็ประมาณ ตี5 ..15นาที  อาบน้ำ แต่งตัวในชุด ป้าๆ ..55 แบบว่า เสื้อกะกระโปรงใหญ่มากมาย แต่งออกมาก็เลยเหมือนป้ามาก  ออกจากบ้านในเวลา 6 โมงครึ่ง  แบบว่ารอรถนานมากเลย ไม่ค่อยจะเจอเลย พอเจอเลยขึ้นไป กระเป๋าหนักๆ ขึ้นรถสองแถว กรี๊ด บ้าตายเลยทีเดียว.. และก็ไปถึงโรงเรียนประมาณ 7 โมง นั่งรอที่ใต้อาคาร 2 ตั้งนาน ไม่เห็นเพื่อนเลย ก็เลยเดินไปจะไปหาทางกลุ่มพวกหมู แต่ก็เจอพวกเพ้นกับนัทซะก่อน  ฮึ่ม! ไหนบอกจะรอกันใต้'คารสองไงเล่า -*-  แล้วก็รอไปสักพัก ปุ๋ยก็โทรมาหานัทบอกว่าให้ไปรับหน่อย อยู่หน้าประตูโรงเรียน  พวกเรา 3 คนเลยไปรับ  กลุ่มปุ๋ยแบบว่า เดินกันมาเป็นฝูง(?)เลย (ใหญ่อ่ะนะ) เป็นพวกเด็ก EP แล้วเราก็ไปเข้าแถวที่ที่เขานัดหมาย พระเจ้า!! เรานั่งอยู่ข้างๆ ไอยุทธ ฟ้าช่างน่ารักอะไรขนาดนี้เนี้ย  ไม่อยากจะเอ่ยเลยว่า มันไม่คุยกับเราเลยสักนิด ไอเราก็กลัวเสียฟอร์ม (จริงๆ ไม่อะไรหรอก ไม่รู้จะเริ่มพูดอะไร หึหึ) จนเขาให้นับจำนวนคน แล้วเราไม่รู้ว่าเขานับ ก็เลยถูกอาจารย์ว่าเล็กน้อย  แต่สิ่งที่จะเอ่ยก็คือ มัน..มันหัวเราะ ไอยุทธมันหัวเราะ ฝากไว้ก่อนเถ๊อะ!!  พอต่อมาเขาก็ให้นับ 1-7 สรุปคือ ฉันได้นั่งรถคนละคันกับเพื่อน แงๆๆ แล้วทีนี้ฉันจะนั่งกับใครเนี้ย ไม่รู้จักใครเลย  แล้วก็มีเสียงเรียก "ดา" เราหันไปตามเสียง เป็นยุทธนั่นเอง "นั่งรถคันไหนหรอ" มันถาม เราเลยตอบกลับว่า "แกอ่ะ นั่งคันไหน" มันก็เลยเอียงคอนิดๆ แล้วตอบกลับว่า "2" เราเลยบอกว่า "จริงดิ เค้าก็สอง" ในใจเราอ่ะ ดีใจแล้วนะ แต่ว่าในความเป็นเพื่อน ก็เลยตอบกลับเพิ่มไปอีกว่า "ตามจองล้างจองผลาญจริงๆ เล้ย" ยุทธก็เลยบอกว่า "นั่นดิ อุตส่าห์หนีพ้นแล้วนะนี่ ต้องมาจองล้างจองผลาญกันอยู่ดี" เราเลยตอบกลับไปว่า "เดี๋ยวเขว้งเลย" เหอๆ ถึงจะพูดไปอย่างงั้น แต่เราก็ดีใจมากๆ เลย  พอตอนขึ้นรถ ไก่ถามว่ามีคนนั่งหรือยัง เราเลยทำเป็นไม่ได้ยินไป แล้วก็มองลงไปข้างล่าง เห็นยุทธพอดี แล้วมันก็เงยหน้ามา เราเลยชี้เข้าตัวเองและชี้เข้าหามัน แสดงให้เห็นว่า "นั่งกับฉันนะ" มันก็บอกว่ามาณว่า "จริงหรอ" -  -" อะไรของมันเนี้ย ก็เลยพยักหน้าไป มันก็ขึ้นมานั่งกับเรา โว้ๆ ดีใจสุดๆ เลย เรียนกันมาตั้งแต่อนุบาล ไม่เคยใกล้ชิดนานเลย คราวนี้แหละ กร๊ากๆๆ~  เราคุยกันสนุกมาก (คิดเองเปล๊านั้นไม่รู้หรอกนะ) คุยไปเรื่อยๆ ทั้งเรื่องต่างๆ เช่น :: เรื่องวันเกิดอ่ะนะ ยุทธจำได้ว่าเราเกิด 25 เมษาฯ 2536 และก็รู้ด้วยว่าเพิ่งผ่านไปแค่ 4วัน และยุทธบอกด้วยว่าจะให้ของขวัญวันเกิดตอนเปิดเทอม ดีใจจริงๆ เลย ^^ และยุทธก็รู้ด้วยว่าเราจำวันเกิดเขาได้ เอ๊ะ จะเรียกว่าจำได้หรือเปล่านะ เราบอกว่า ประมาณ 29-30 ตุลาฯ อ่ะ เหอๆ ยุทธมันเลยบอกว่า 30 แล้วก็ถามเราอีกด้วยว่า ทำบัตรหรือยัง เราก็บอกว่ายังไม่ได้ทำ กะจะรออีกสัก 2 เดือนก่อน อิอิ ..แล้วก็ๆ เราก็เลยบอกว่า "กะจะลืมกันเลยใช่ไหมเนี้ย ไม่ติดต่อมาเลยนะ" ยุทธก็เลยมองหน้า เราเลยบอกต่อว่า "เค้าติดต่อหาแกตลอดเลย แต่ไม่ได้ข่าวกลับมา ทั้งทางไอนิล พัตราอ่ะ แล้วก็วารี ไอปอด์น ไอปกรณ์ พี่เค้าอีก แต่ก็ยังไม่ได้ข่าวแกกลับมาเลย" มันก็เลยบอกว่า "ไม่เห็นรู้เรื่องเลย" เราเลยบอกว่า "จำเบอร์เค้าไมได้หรือไง ไม่ติดต่อมาอ่ะ" มันก็บอกว่า "จำได้ 02898xxxx" (ละไว้ในฐานที่จำเป็น ..555) เราก็เลยบอกว่า "โห จำได้แต่ไม่โทรมาเน๊อะ" แต่ที่อยากจะเอ่ยเลยก็คือว่า ตลอดละยะเวลาในการเดินทางจากโรงเรียนมัธยมวัดสิงห์ ไปจนถึงค่าย พระมหาเจษฎาราชเจ้า สัตหีบ ชลบุลีนั้น ตลอดทางยุทธบ่นตลอดเลยว่า เมื่อไหร่จะถึงอ่ะ เมื่อไหร่จะถึงอ่ะ อีกนานไหมอ่ะ ตลอดเลย ด้วยสาเหตุที่ว่ามันปวดฉี่ -*-  ไอเราก็ปวดยังไม่กระวนกระวายขนาดนี้เล้ยย~ แต่ที่สังเกตได้ก็คือ ทุกคนที่โณงเรียนมัธยมวัดสิงห์นั้น เรียกไอยุทธว่า บี กันทุกคน ดูท่าจะมีเราคนเดียวมั้งเนี้ย เรียกว่า ยุทธเนี้ย -.- และแล้วก็ถึง ค่ายพระมหาเจษฎาราชเจ้า  ดูใหญ่ดี สะอาดตาดี หึหึ  พอลงรถเสร็จก็เข้าแถวไปเคารพท่านรัชกาลที่ 3 ที่ให้ค่ายแห่งนี้มา และก็นั่งรถต่อ ไปที่ที่ฝึก และที่พักต่างๆ เราจัดให้อยู่ กลุ่ม4 สีฟ้า มีห้อง 9 กับห้อง 10 มาร่วมกับห้อง 4 ด้วยกลายเป็นกลุ่ม 4 ส่วนที่พักนั้นเราพักร่วมกับกลุ่ม 2 สีเหลือง ห้องพักมีขนาดเป็นห้องกว้างๆ แล้วก็มีฟูกแล้วเสื้อปูทับ มีหมอนเหม็นๆ มาให้  ( -  -") และพัดลมที่ส่ายบ้าง ไม่ส่ายบ้าง ร้อนๆ เรานอนข้างๆ กับ นนแล้วก็แพรว :: นอกเรื่องแป๊บ เห็นเขาบอกว่าหอพักหญิงทุกหอมีฟูกให้ กับหมอนให้ แต่หอพักชายมีแต่เสื่อล้วนๆ แต่หอพักหญิงอีกหอที่ กลุ่ม 1 กับ 3 พักอยู่มีผ้าห่มให้ด้วย แล้วห้องน้ำก็ไหลตลอดเวลาทุกหอ ยกเว้นหอที่กลุ่ม2 กับกลุ่ม 4พักจะไหลบ้างไม่ไหลบ้าง นั่นก็คือหอฉันนั่นเอง แต่หอฉันดีอย่าง ตรงที่ว่าหอนอนอยู่ตรงข้ามห้องประชุม เดินไม่กี่เก้าก็ถึง แล้วห้องน้ำก็อยู่แค่ด้านล่างนี่เอง แถมตรงที่เขานัดหมายออกกำลังกายตอนเช้ากับที่ที่เขาให้จัดแถวก็อยู่ด้านล่างของอาคารนั่นเอง ใกล้ สะดวกแค่ไหนล่ะ  ส่วนที่กินข้าวก็ห่างออกไปหน่อย แต่ไม่เป็นไร ถือว่าเดินเล่น ย่อยอาหาร  แต่ว่านะ กลุ่มเราอ่ะ เหมือนเด็กเส้นไงไม่รู้ แบบว่าสนิทกับทหารที่ฝึกมากที่สุด แต่โดนอึบมากที่สุด และมาสายแค่ไหนเงี้ยก็ตลกๆ อ่ะ เหอะๆ แบบกันเองมากๆๆ ก็งงนะ ลืมไปหมดแล้วอ่ะ ว่าเขาให้ทำอะไรมั่ง ย่อๆ ไปแล้วกันเน๊อะ เอ๊อ มีคืนหนึ่ง เขาให้แบบว่า มอบตัวเป็นพุทธมามะกะ อ่ะก็เลยผูกสายสินฐ์ไว้ที่มือของทุกคน (<< เขียนผิดอีกแล้ว) ที่อยากจะบอกก็คือ แสบตา แฟลชเต็มๆ เลยอ่ะ จากหลายกล้อง ถ่ายกันอยู่นั่นแหละ แยงเข้าตามากๆ ไฟโคตรสว่างเลย ถ่ายรูปทีนี่สว่างทั้งห้องประชุมใหญ่ๆ -*-  เอ่อ! เราลืมอ่ะ ว่าทำอะไรต่ออะไรไปบ้าง มีวันหนึ่งให้รวมกิจกรรมเป็นฐานๆ เราพยายามจะร่วมกิจกรรมให้มากที่สุดแล้ว อยากมีส่วนร่วมนั่นเอง อันแรกเป็นกิจกรรม 'พันท้ายนรสิงห์' ให้เราประมาณ 10 คนมายืนค่อมท้อ PVC แล้วก็มีไม้ชันขึ้นไป บนไม้ที่อะไรไม่รู้แหลม แล้วให้คนหลังบังคับ คนหน้ากับลูกเรือก็ถูกปิดตา ฟังแต่เสียงคนหลัง แล้วก็ให้แทงลูกโปงที่ห้อยต่องแต่งอยู่ข้างบ้าน  ฐานที่สองเป็นฐาน 'ร้อยดวงใจ' ให้หยิบหลอดขึ้นมาคนละ 1 แท่ง แล้วยัดใส่ปากกัดเอาไว้ แล้วค่อยๆ พยายามส่งเชือกที่ผูกหัวใจไว้อยู่ส่งไปให้ครบรอบ รอบหนึ่งก็มีตั้ง 40-50-60 คน วนกันไปอยู่อย่างงั้นแหละ ด้านที่สามก็คือ 'จำไม่ได้อ่ะ คล้ายระโดดเชือก' อย่างที่เขียน จำชื่อไม่ได้ แต่เป็นแบบให้กระโดเชือกอ่ะ พวกเรายืนกันอยู่ 4 คนก็เลยแพ้ราบคาบเลยได้ 3 ครั้งเอง ( -  -") (มันน่าบอกไหมนี่) แล้วด่านสุดท้ายก็คือด่านที่ 4 เป็นด่านอะไรไม่แน่ใจ เป็นเกี่ยวกับเรืออ่ะ เราก็ร่วมเล่นด้วย แล้วก็ให้ไปอาบน้ำ ..... อ๊อ แล้วมาวันที่ 1 พ.ค. หรือจะพูดอีกทีก็วันที่ 3 ที่มาเข้าค่ายอ่ะ เขาให้เดินป่า เราก็เลยใส่เสื้อเหลืองกับกางเกงวอร์มชุดเดิมที่ใส่เมื่อวันแรกอ่ะ ไปป่า เขาให้เราเดินไกลมาก ร้อนมากด้วย แล้วก็ให้พักที่ที่หนึ่ง ให้เราร่วมเล่นกิจกรรมต่างๆ เป็นเดินเชือกสามเส้น ไต่ดินอะไรต่างๆ และที่มันส์ก็คือการที่ค่อยไหลลงน้ำอ่ะ เรียกไงดี จากหน้าผาสูงๆ ก็ไม่สูงมากเท่าไหร่หรอก แล้วก็มีเส้นเชื่อมระหว่างน้ำกับผานั้น แล้วก็ให้เราจับตรงที่มนให้จับอ่ะ แล้วก็ปล่อยตัวลงน้ำ  (ไม่รู้คนอื่นมองไง แต่เราว่าเราหน้าทิ่มนะ ฮ่าๆ) น้ำเข้าจมูกเลยทีเดียว  และต่อไปก็เดินกันอีก เดินไปเรื่อยๆ ก็มาเล่นน้ำกัน เย้ๆๆๆๆ เขาให้เล่นน้ำทะเตั้ง 1 ชั่วโมงครึ่งแน่ะ เยอะมากๆ เราเล่นน้ำกันสักพักเขาก็ให้ เราเริ่มจากกลบตัวด้วยทรายให้ไอนัท แล้วกลุ่มอื่นก็มาทำตาม เลยหันไปเล่นวิ่งไล่จับกับกลุ่มเพื่อน  แต่ที่เด่นที่สุดก็คือ มีกลุ่มนักเรียนหญิงกลุ่มหนึ่งเล่นต่อตัวกันเป็นงู แล้วก็ค่อยๆ จับกลุ่มกันใหญ่เรื่อยๆๆ จนกลายเป็นกลุ่มใหญ่ที่เด่นมากเลย แล้วเขาก็ให้กลับ ไอเราขาเปื้อนทราย ไม่อยากให้รองเท้าเน่าก็เลยเดินกลับ อยากบอกว่า ร้อนมาก เดินเท้าเปล่าบนพื้นซีเมนต์ ในเวลาครึ่งชั่วโมงอ่ะ กลับมาเท้าไหม้ พองเลยทีเดียว แสบมากๆ  เอิ่ม ก็ไม่รู้จะเล่าอะไรแล้วนะ ไปเล่าตอนคืนที่ 3 เลยล่ะกัน คืนสุดท้ายที่จะอยู่ที่ค่าย (เราไปกัน 4 วัน 3 คืนไง)  เราเป็นคนแนกที่นอนลงบนพื้นซีเมนต์ที่เขาใช้จัดแถวกันอย่างหน้าตาเฉยๆ จริงๆ ตอนแรกเพื่นๆ ก็เห็นว่ามันสกปรกอ่ะนะ ก็เลยไม่นอนด้วย หลังๆ ก็มานอนดูดาวกัน ดาวสวยมากเลย นานๆ ทีได้เห็นไง ปกติอยู่กลุ่มเทพฯ ไฟกลบหมดเลยอ่ะ ตึกราบ้านช่องก็บังมิด เห็นแล้วสวย แล้วคืนนั้นก็เป็นคืนแห่งความทรงจำเลยทีเดียว เพราะถ้าเราไม่นอนตรงนั้น ทุกคนก็ไม่เห็นว่าดาวที่นี่สวยแค่ไหน และทำให้นัทได้กลายเป็นนักร้องแบบจัดคอนเสิร์ท นัทบอกว่า สนุกมาก ได้ร้องแบบอย่างนั้นนอนลิมิตอ่ะ เหมือนคอนเสิร์ทเลยทีเดียว แล้วพอหนังจบ พวกกลุ่มสีเหลืองก็ขึ้นไปนอน พวกเราเลยไปนอนกันมั่ง อ๊อ ลืมบอกไปว่า มีรุ่นพี่คนหนึ่งมาคุมรถคัน 2 ที่ฉันนั่งไป นั่นก็คือพี่ไมโมนั่นเอง หลังจากที่พี่เขารู้ว่า เราเป็นน้องพี่ติ๊ก เขาก็มาคุยกับเราบ้าง แบบว่ายังดีกว่าเราไม่รู้จักใครล่ะเน๊อะ เพิ่มคนรู้จักไว้ก็ดี แล้วเขาก็มาเป็นแฟน (ปลอมๆ อ่ะมั้ง ถามมาแล้ว) กับไอพลอย ห้องเราเราว่าดูเหมาะกันแบบแปลกๆ ดีอ่ะ ..55 ม่อทั้งคู่เลย เอิ๊กๆ พอถึงตอนกลับ เซ็งมากๆ เพราะเขาไม่ได้ให้นั่งรถคันเดิน เขาให้นั่งนับ 1-7 ใหม่อ่ะ ยุทธอ่ะ ได้นั่งคุน 2 เหมือนเดิม แต่เราได้นั่งคุน 7 คำถามต่างๆ ที่อยากจะถามมันหายไปกับตาเลย โหย! คำถามเยอะจริงๆ นะ ที่เราอยากจะถามมันอ่ะ เยอะมากๆ อ่ะ ไม่เป็นไรเดี๋ยวหาโอกาศอื่นถามมัน เราเลยต้องไปนั่งคันที่ 7 เพื่อนไอยุทธที่ขาไปนั่งอยู่หน้าเรา ก็ได้มานั่งคัน 7 เหมือนกัน แต่พวกนั้นพยายามจัด เป็นแฟนกันก็พยายามแลกให้ได้มานั่งข้างกัน เฮ้อ! เราอยากนั่งข้างมันบ้าง ฟ้านะฟ้า เฮ้อ! เราเลยต้องไปนั่งกับเพื่อนเก่าที่ศาลเจ้าคนหนึ่ง นิสัยมันก็ยังเหมือนเดิมนะ ทะลึ่ง หน้าด้าน ประมาณนั้นแหละมั้ง ดูจากการเกาขาของมันที่ถกกระโปรงขึ้นมาเกา นี่ขนาดเราเป็นผู้หยิงนะ เราว่าถ้าเป็นผู้ชายป่านนี้จะมองมันยังไงล่ะเนี้ย พอลงจากรถปุ๊บ เราก็เดินผ่านหน้าไอยุทธไปเลย หนีกลับบ้านนั่นเอง ไม่อรแม้กระทั่งเพื่อนในห้องอ่ะ แบบว่า เราอ่ะ ซึมแล้วอ่ะเน๊อะ ไม่ได้นั่งข้างยุทธ มันซึมง่ะ ก็เลยหนีกลับบ้านมาก่อน... กลับมาตัวดำเลยอ่ะ ก็เล่นน้ำทะเลซะขนาดนั้น แต่ยังไงเราก็จะท้าพิสูจน์ พอด์นที่มันโฆษณาว่าหน้าขาวขึ้นภายใน 7 วันอ่ะ  เราจะท้าพิสูจน์ว่าได้ไหม  ถ้าขาวขึ้นจริง จะยิ้มให้พอด์นเลย กร๊ากก!!~