TOOKTA's profileK A L I K A P O OBlogListsNetwork Tools Help

Blog


    March 24

    BLOG~ME No.95

         เมื่อตอนเช้าของวันที่ 23 มีนาคม 2552  เราฝันเห็นพี่ชินดงเป็นครั้งแรก  ในฝันชินดงเฉยชากับเรามากๆ เลย หรืออาจะกำลัง งง อยู่ก็ได้มั้ง  อิอิ ก็แบบฝันเนี้ย เกิดขึ้นที่ตลาดหน้าปากซอย อยู่ดีดีก็มีเวทีผุดมาได้ไงก็ไม่รู้ แล้วชินดงก็ยืนอยู่บนนั้น เสียงกรี๊ดนี่กระหึ่มเลย  สักพักชินดงก็เดินไปตลาดข้างๆ แล้วก็ข้ามถนนกลับมาตลาดฝั่งเดิมเพื่อจะซื้อไอติมรถเข็นข้างถนน เราก็วิ่งตามไปสิ นานๆ ทีจะได้เห็นแบบชัดๆ แต่แปลกที่มีเราวิ่งตามแค่คนเดียว คนอื่นก็รออยู่ที่เวทีเหมือนเดิม  พอชินดงซื้อไอติมกับรถเข็นอยู่ เราก็ยิ่นมือไป โน้มตัวเต็มที่พื่อจะให้ถึงชินดง (มันมีที่กั้นกลัวคนโดนรถชนไง แบ่งระหว่างถนนกับฝั่ง ,,ซึ่งชีวิตจริงมันไม่มี -0-) เราก็พูดว่า "ชินดง ขอจับมือหน่อยค่าาา" เขาก็เลียไอติม 2-3 ครั้งแล้วมอองเรา ทำหน้า งงๆ แล้วเดินจากไปเลย แบบเสียความรู้สึกมากๆ เลยอ่ะ คนเป็น 1,000 ที่ยืนดูเวทีอยู่ ก็หันมาทางเราเพราะเราตะโกนเสียงดัง  ยอมรับเลย ทุกคนเห็นเราหน้าแตกแล้ว ส่ายหน้ากันใหญ่เลย ( -  -")  แล้วในฝัน อยู่ดีดีเราก็มีเพื่อนมาด้วยซะงั้น ไม่รู้จักด้วยว่าใคร  นั่นแหละ งอนเราใหญ่เลยบอกว่าทำตัวไร้สาระ แล้วก็เดินไป ในฝันเราก็ตามง้อ (ง้อทำไมอ่า หนูไม่รู้จักนิ T T )  พอง้อเสร็จก็กลับมาที่เวที  ชินดงก็ตะโกนถามบนเวทีว่า "ยังรักกันอยู่ไหม"  คนดูทุกคน+เราด้วยก็ตะโกนกลับไปว่า "ร้ากกก"  แล้วชินดงก็ถามอีก คราวนี้เราตะโกนไปด้วย ทำท่าซารางแฮ ไปด้วย คึคึ  แล้วฝันก็จบ (=  =)  ตื่นขึ้นมาซะงั้น  เฮ้อ~   อ้อ เมื่อเย็น อยู่ดีดีคินก็ทัก m มาบอกว่า ทำไมไม่รับสายอ่ะ  คินโทรไปเมื่อประมาณ ทุ่มกว่าๆ  เราก็บอกว่า แบตหมด ปิดเครื่องทั้งวันเลย  คินบอกจะชวนไปเซ็นทรัลพระราม 3 พอถามว่าไปทำไม  คินก็ไม่ตอบ เอาแต่ถามว่า ไปไหม ไปไหม ไม่ไปคินไปคนเดียวก็ได้ -0-  ทำไมพูดจาเยี่ยงนี้จ้ะคิน~ เราก็บอกไปว่า ไป  คินบอกชวนแป๊ะกับเตยไปด้วย แน่นอนล่ะ เราต้องชวนสิ  แต่เตยตอบมาว่า ไม่แน่ใจอ่ะ  เราก็คะยั้นคะยอแล้วด้วย แต่แป๊ะยังไม่ออนเอ็ม  ส่วนปุ๋ยลองชวนดู มันบอกว่า ถ้ามีงบก็จะไป  เราก็ชวนเสร็จแล้วก็นึกนะ ว่าจะได้เจอคินอีก  แต่พอนอนแล้วลองคิดดีดีไม่อยากไปเลยอ่ะ  กลัวอย่างที่แม่บอก  แม่สอนมาเยอะว่า อาจโดนหลอกถ้าไปไหนไกลๆ อ่ะ เราก็ไม่คิดหรอกว่าจะโดนหลอกอ่ะ  แต่แบบก็กลัวเหมือนกัน เพราะแม่บอกให้มองโลกในแง่ร้ายไว้ก่อน ถึงมันจะไม่ร้านมาก แต่ก็ดีกว่าไม่ระวัง  คิดดูแล้วไม่อยากไปแล้วอ่ะ  ต้องขอโทษคินด้วย ที่บอกไปว่าจะไป  กลัวคินมองเราไม่ดีเลยอ่ะดิเนี้ย   เฮ้อๆๆ   ถึงบทพล่ามแล้ว  ฮ่าๆ ก็คือ เราชอบใครมาหลายแบบแล้วนะ รักผูกผัน รักปลื้ม รักหลง รักครั้งแรก รักมาเกือบหมดทุกอย่างแล้วอ่ะ  แต่ไม่เคยเป็นแบบนี้เลย แบบคินอ่ะ แบบสป๊าค~ เจอคินที่สถานีไปรษณีย์ (เรียกไงอ่า T T ) ตอนเรานั่งรถเมล์ผ่าน วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 เวลาประมาณ 3-4โมงกว่าๆ  ปิ้งเลย รักแรกพบ  เหอๆ น้ำเน่าเนอะ  แต่มันจริงๆ อ่ะ ไม่เคยเลยที่มองใครครั้งแรกแล้วชอบอ่ะ  แต่กับคินมองผ่านๆ ก็รู้สึกชอบเลยอ่ะ  เหอๆ คงเพราะหน้าตาเหมือนอนยูด้วยมั้ง ช่วงนั้น.
    March 21

    BLOG~ME No.94

    TUKTA

     

          เฮ้อ~ เซ็งมากๆ เลย  เราอัพไดมาตลอด กะจะเอามาใส่ Spaces ทีเดียว เพราะตอนนั้นคอมพัง  พอตอนนี้ซ่อมแล้ว ไฟล์ข้อมูลก็หายซะงั้น  มันอยู่ที่ความโง่ของตัวเอง ช่วงนี้เป็นอะไรก็ไม่รู้ ไม่ค่อยได้พูดคำติดปากเลย "ก็คนอัจฉริยะมาเกิดแล้วไง" แสดงว่าตอนนี้อยู่ในช่วงโง่ดักดาน จะอัพพอที่จำได้แล้วกัน

         แน่นอนวันศุกร์ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2552 ก่อนวันวาเลนไทน์  เนื่องจากวันวาเลนไทน์ตรงกับวันเสาร์ เลยเป็นที่แก่วกันมากๆ แต่วันศุกร์นี้ก็ยังคึกคักกันอยู่ดี  จริงๆ โทนชวนเราไปดูหนังตั้งนานแล้วแหละ ให้ไปดูวันที่ 14 ไง เรื่อง Before valentine (เขียนงี้มั้ง)  แต่เราบอกว่า ให้ชวนปุ๋ย เตย เพ้นท์ ไปให้ได้ ถ้าพวกนั้นไม่ไป  เค้าก็ไม่ไป  สรุก พวกนั้นมันก่ำกึ่ง ให้คำตอบไม่ได้สักที เราเลยไม่ได้ไป   ในวันศุกร์ เราเลยได้ของขวัญมาเหมือน หุหุ ใครว่าฉันจะไม่ได้ ก็ได้ ลูกอม 2 เม็ดมั้ง ได้เยลลี่ 1 อัน  ได้อมยิ้ม 2 อัน ได้กุหลาบ 1 ดอก ได้ยางลบรูปอาหาร 1 อัน เท่านี้มั้ง ลืมม~...  อ้อ ได้สติ๊กเกอร์ 3 ดวง  ฮ่าๆๆ

         ต่อมาแล้วกัน วันพฤหัสบดี ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2552 มั้ง  ที่โรงเรียนมีงาน Open House ทั้งงานก็ไม่ค่อยมีอะไรมากหรอก  มันก็เหมือนวันว่างของพวกเราวันนึง ซึ่งฉันเบื่อมากๆ อารมณ์เซ็งบ่จอยเลยทีเดียว เหอๆ และเพ้นท์ก็ได้ปลื้มไปคนนึง ชื่อแจ็คมั้ง ลืมชื่อแล้ว ฮ่าๆ  แต่มันก็แค่ปลื้ม ตอนนี้มันคงลืมไปแล้วแหละ

         ลืมง่ะ  ลืมไปหมดแล้ววว มีเรื่องอะไรอีกนะ  โอ้ย ลืม   เอาเป็นวันศุกร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2552 เลยแล้วกัน  วันนี้เรารีบกลับบ้านเป็นพิเศษเพื่อที่จะออกจากบ้านมาทันที หุหุ  ก็วันนี้ เราจะไปหา Wonder Girls ไปหา 2PM นี่หน่า  คึคึ  อ๊ายๆๆๆ ฉันจะไปสยาม~ เราโทรขอพ่อแล้วด้วย  ไปกับแป๊ะ เตย เพ้นท์ แล้วก็เพื่อนแป๊ะอีกคน  ตอนเราอยู่หน้าปากซอยบ้านเรา เราโทรไปหาแป๊ะ บอกว่า เตรียมตัวไว้ให้ดีนะ เค้าจะยิงไปตอนอยู่โรงพยาบาลบางมดนะ ให้รีบขึ้นนะเว้ย อะไรประมาณนี้ ฮ่าๆ  แต่เราชิงยิงก่อน  เรายิงตั้งแต่คาร์ฟู ปิ่นทอง โรงพยาบาลบางมด พอถึงสี่แยก เฮ้ย ไม่เห็นมีคนรอตรงที่นัดกันไว้เลย รถจะไปแล้วนะเว้ยยยย~ สักพักมองไปเห็นอิแปีะยินคุยกับ .. O_O  คุยกับอนยู SHINee กรี๊ดดดดดดดด  กรี๊ดมากๆ  คนอะไรจะเหมือนขนาดนี้ ฮ่าๆๆ ต่อมาก็เห็นเพ้นท์ เพ้นท์มันก็รีบวิ่งตามรถเลย  แล้วมันก็บอกให้กดกริ่ง เราก็กดแล้วลงมา ฮ่าๆ กลัวคลาดกับพวกมัน  อยู่ดีดเพ้นท์ก็ขึ้นรถไปบอกว่า ลงมาทำไม ให้กดกริ่งเฉยๆ อ่าวหรอ  ฮ่าๆๆๆ  ฮ่าๆ  ต่อมาก็ขึ้นกันมาจนครบ รถก็ออกเดินทาง กร๊ากกก  ยิ่งมองยิ่งเหมือนอนยู เหอๆ  ได้รู้ชื่อมาว่า ชื่อคิน (โภคิน) พอรถ 120 ถึงคลองสาน เราก็เดินไปขึ้นเรือ  ว้าวๆ ขึ้นเรือเป็นครั้งแรก เอิ๊กๆ >< เรากับเพ้นท์บ้าบอเลยทีเดียว  พอไปถึงอีกฝั่ง ก็ไปขึ้นรถตู้ต่อไปยังสยาม  เนื่องจากรถติดมากๆๆๆ  พวกเราเลยเดินกันไป คิดดูสิ รถติดตั้งแต่คณะนิเทศน์ของจุฬาอ่ะ  พวกเราเดินมาถึงที่ที่ wg จะมาได้ ฮ่าๆ เก่งจริงๆ  และเพ้นท์เก่งยิ่งกว่า  พาเรา กับเตย ดึบดึบมาอยู่ข้างหน้าได้  ด้วยความที่ครั้งที่แล้วกระเป๋าตังค์หาย แค้นไป10ชาติ 700 บาท ของฉัน (มึงตาย!) ครั้งนี้เลยระวังเป็นพิเศษ ถึงแม้จะมีตั้งอยู่แค่ 100 เดียวแต่มันก็สามารถกลับบ้านได้ เอิ๊กๆๆ  เราก็เลยจับกระเป๋ากระโปรงไว้ตลอด  โคตรเจ็บมือเลย คนก็สงสัยว่าเราเอามือไว้ข้างล่างทำไม เป็นพวกโรคจิตชอบจับตูดชาวบ้านหรือเปล่า =  = ตายแล้ว คุณมองฉันเป็นอะไรเนี้ยย  สุดท้าย เรา เตย และเพ้นท์ก็มาอยู่ข้างหน้า พร้อมคำด่าของอีพวกข้างหลัง (อิจัญไร อิพ่อแม่ไม่สั่งสอน อย่าให้จบงานก่อนนะ ฯลฯ) -0- คุณจะด่าพวกหนูทำไมค้าา  แล้วอิตากล้อง อิตาพวกบัตรสื่อนี่พวกคุณจะบังพวกอิหนู 300-500กว่าชีวิตทำไมคะ?  บังจนจบงานเลย อิพวก..... ฮึ้ย!!  จากที่ดูๆ มาซอนเย ซอนเยของฉันน่ารัก อ๊ายๆๆ น่ารักที่สุด  ที่มองอีกทีก็คือ เยอึน น่ารักมากๆ สวยมากๆ เลย แล้วยูบินก็เฟรนลี่มากๆ เป็นกันเองสุดๆ ซอนมีก็แบบ สวยอ่ะ นิ่งๆ สวยๆ ส่วนโซฮี แบ๊วได้ใจมากๆ เลย ฮ่าๆๆ ทุกคนน่ารักมาก  ส่วน 2pm หนุ่มบ่ายสองของพวกเรา  พี่คุณหล่อ เอิ๊กๆ แจบอมน่ารัก  ชันซองสูงได้อีก แนวดี ฮ่าๆ ส่วนคนอื่นไม่รู้ชื่อ แต่น่ารักทุกคน >< พอดูเสร็จพวกเราก็ไปซื้อของกินกัน (น้ำนั่นเอง ขวดเบ่อเร้อ 2 ขวด) เราชัดชอบคินแล้วแหละ ฮ่าๆ แต่เราก็เป็นนิสัยแบบเนี้ย  ชอบใครไปทั่ว คงต้องรอดูไปอีก แต่ก็คงเหมือนเก่า เรานี่ยังไงนะ! พอกินกันเสร็จ พวกเราก็ไปถ่ายรูปกับเวที ฮ่าๆๆๆๆ  พวกฉันเป็น WONDER GIRLS หรอเนี้ย กร๊ากกก  แล้วพวกเราก็ไปเซนทรัลเวิร์ลต่อ ไปแลกบัตรคอนของคินมั้ง ไม่ก็ของแป๊ะ ของคินนั่นแหละ  จนกว่าจะกลับก็ดึกเลยทีเดียว  เรากลับบ้านทางคินด้วย คินกลับบ้านทางเราด้วย ฮ่าๆ ได้คุยกับด้วยอ่ะ จากที่คินดูเงียบๆ  เราได้เมลเขาด้วย!

         วันที่ 3 กับ 5 เรามาสอบกลางภาคแหละ รู้เรื่องบางอัน ไม่รู้เรื่องบางอัน -*-

         ต่อมาหลังจากนี้ เราก็มาทำโครงงานกับให้เสร็จอีก 2 โครงงาน นั่นคือวิชา คณิตศาสตร์กับภาษาในเพลง  โครงงานภาษาในเพลงพวกเราถูกด่ายับเลย ข้อหาไม่รู้จักกาละเทศะ  ร้องไห้กันท่วนหน้ายกเว้นปุ๋ย -  -"  สุดท้ายเราก็ทำเสร็จ  ต่อมาโครงงานคณิตแก้กันเยอะมากๆ แล้วก้เสร็จ  เรายังไม่ช่วยพี่ปอด์นวาดรูปด้วยเลย  พี่ปอด์นทำงานไม่ทัน เรา ปุ๋ย เตย แล้วก็ออมก็มาช่วยพี่ปอด์นวาด  เละได้ใจจริงๆ  แต่มันก็คืองานอาร์ต  ฮ่าๆๆ

         วันศุกร์ที่ 13 มีนาคม 2552 พวกเราไปฟังผลสอบกัน  ฮูวววว์~ เกรดดีขึ้นมากๆ เลย แต่ก็ยังไม่ภูมิใจสำหรับเรา  ก็คะแนนที่เราควรจะได้เหมือนคนอื่นกลับไม่ได้นี่สิ  เชอะๆ  เทอมที่แล้วเราได้เกรด 2.71 (= =)  เทอมนี้เราได้เกรด 3.39 ( =  =") เฉลี่ยสองเทอมได้ 3.04    เหอๆ  แบบว่า กลุ้มนิดๆๆๆ   คะแนนเฉลี่ยอย่างน้อยอ่ะ  (T0T)

         วันไหนไม่รู้ ลืม  เราไปบ้านปริ้นกัน  ไปดูงานที่ปริ้นจะจ้างพวกเรา เราก็ไม่แน่ใจหรอกว่าแม่จะให้ไปไหม เตยก็ไม่แน่ใจว่ามันขี้เกียจไหม ส่วนเขแน่นอนแต่ถ้าคนไม่ครบก็ไมได้ทำ แปีะก็ไม่รู้มัน -*- ส่วนเพ้นท์น่าสงสาร พ่อมันไม่ให้ไป บอกว่าอยู่ดีดีมาบอกว่าจะไป เลยไม่เชื่อ เพ้นท์ร้องไห้เลย 

         ต่อมาชีวิตเราก็คลุมเครือ ไม่รู้อะไรแน่ชัด  เหอๆ สรุปคือลืมแล้วแหละ  อ้อวันที่หลังจากไปบ้านปริ้น เราก็ไปส่งงานที่โรงเรียน  แล้วก็อยู่รอปริ้นส่งงานครบทุกคน กว่าจะได้กลับบ้านก็โหยยย~ บ่าย 3 ถึงบ้านอ่ะ   ทั้งๆ ที่ควรกลับตั้งแต่ 11.00-12.00 แล้ว (-*-)  อ้อ  ลืมบอกไป  เมื่อวันอาทิตย์ที่ 16 มั้ง เราเอาคอมไปซ่อม ล้างเครื่อง 300 บาท ไปซื้อของที่โลตัส 209 บาท (มั้ง)อีก ไปซื้อปลั๊กอีก 300 บาท ไปซื้อปลาทอง 3ตัว กับปลาสอด3ตัวอีก 100กว่าบาท  สรุปวันนั้นพ่อเสียตังค์เยียบ 1000 ฮ่าๆ  (ลืมแล้วค่าอะไรมั่ง) เดี๋ยวพ่อก็ไปจ่ายตลาดกับแม่อีก  เสียตังค์บานตะไทเลย  ตายแล้วครอบครัวฉัน  อ้อ! เมื่อไม่นานมานี้ ปลาสอดสีดำคลอดลุก  น่าสงสารมากๆ ที่ปลาสอดคลอดแล้วจะตายเลย  แล้วลุปมันอ่ะ  ก็ถูกปลาทองกินเรียบร้อยไปหมดทุกตัวแล้ว T^T  เซ็งๆๆ  อิปลาทองบ้า  กินลูกปลาไปทำไมตั้งเยอะ!!!