เรื่องราวเกิดขึ้นมามากมายเลยแหละ อยู่ที่นี่อ่ะ  หลายเรื่องเลย จนรู้สึกสับสนในบางครั้ง  เมื่อวันที่ 20-21 เราอยู่เหนือแหละ เริ่มเดินทางเมื่อวันที่ 19 ตอนประมาณ 1ทุ่มครึ่งนิดๆ มั้ง เดินทางนานมากๆๆ ไปถึงพิษณุโลก เมื่อตอน ตี1-ตี2 แล้วก็กินข้าวต้มสักพักก็พากันนอนพักเอาแรง ตื่นประมาณ ตี3 กว่าๆ ก็ไปล้างหน้า แปรงฟัน ออกเดินทางไปเที่ยวกันต่อ เราไปเที่ยวหลายที่มาก และตอนนี้ก็ลืมแล้วด้วยว่าความรู้สึกนั้นมีอะไรบ้าง คือมันเยอะไปหมดเลย ที่จำได้ก็คือไป กว๊านพะเยา ไปกินข้าวที่นั่นอ่ะแหละ แล้วก็ไปวัดร่องขุ่น  ที่นั้นสวยงามมาก มองไปทางไหนก็เจอแต่สีเขาแหละ  ลายละเอียดของลายกนกสวยมากๆ เลย  แล้ววันนั้นเราใส่กางเกงขาสั้นไป เลยถือให้สั่นผ้าขาวขึ้นไปดูเลย  มองไปทางไหนก็ไม่เห็นมีใครใส่เหมือนเรา เด่นจริงๆ (-*-) พอระหว่างเดินเข้าไป มีคนแถวๆ นั้นเปิดเทปที่เตรียมไว้เวลาคนมันเยอะอ่ะ เปิดบอกประมาณ ว่า  "ไม่ต้องถ่ายรูปเลย รีบขึ้นไปเร็ว เร้ว  เร็วๆๆๆๆ ตังค์หรอ ไม่ต้องโยนลงไป มันจะติดคนอื่น เดินขึ้นๆ เร็วๆๆ เร้ว เร็วๆๆ " ( - -*)  พอเดินขึ้นไปก็ไหว้พระ ขอพรเสร็จเราก็ออกมาเลย พี่เราก็สงสัยว่า ด้านในนี่พระจริงๆ หรือหุ่นขี้ผึ้ง  เราก็ดูเป็นพระจริงๆ นะ แต่มันก็แปลกๆ เหมือนกัน อะไรจะนิ่งขนาดนั้น แล้วจะอยู่ตลอดเวลาให้เราไหว้เลยหรอ เหอๆๆ  ต่อไปก็ไปสวนแม่ฟ้าหลวง หรือดอยตุงนั่นเอง ตอนระหว่างไปเรา อ้วกด้วยอ่ะ  แหวะ  อดกลั้นมาหลายชั่วโมง ออกมานิดเดียว ยังเมาอยู่เลย (-*-) เป็นสวนที่จัดออกมาสวยมากๆ มีดอกไม้แปลกๆ ใหญ่ๆ เล็กๆ เพียบเลย  เราก็ถ่ายรูปกันจนเพลินเลย  ต่อไปไปเที่ยวพม่ากัน โฮ๊ะๆๆ การออกนอกประเทศครั้งแรกได้เริ่มต้นขึ้นแล้ววว  ตอนแรกก็ทำพวกใบยืนยันหรืออะไรสักอย่างเนี้ยแหละ ไม่รู้จะเรียกว่าไรดี ตรวจคนเข้าเมืองอ่ะ  แล้วก็เข้าแถวเตรียมจ่ายตัง รับใบ เตรียมออก  ระหว่างเข้าแถว มีคนพูดภาษา ฟังแล้วคล้ายภาษาท้องถิ่น นึกว่าพูดว่า ให้เข้าแถวให้เรียบร้อย ที่ไหนได้ หลังจากดูป้ายบนหัว แล้วลองแปลงออกมา พูดคำว่า "สิบบาทครับ" เหอๆๆอยากรู้ม่ะ ว่าเราฟังว่าอะไร  เราได้ยินว่า "สึบาคะ" (-*-)  เวรกรรมจริงๆ สำเนียงใช้ไม่ได้เลย  แล้วพวกเราก็ไปเดินตลาดพม่ากันซึ่งมันเป็นจุดแรกของพม่า (แล้วพวกเราก็ไม่ได้ไปไหนอีก อยู่แต่ตลาดแล้วกลับเลย) เราพึ่งรู้ว่า คนพม่า โคตรตื้อเลยแหละ  แบบขยั้นขยอขายของมากๆ ถึงขั้นเดินตามแล้วพูดแล้วพูดอีก เดินขนาบข้างตลอดทาง คนขายของก็ขายของซ้ำๆ กัน  แล้วขายของแพงด้วยอ่ะ เช่นไม้ตียุง ตอนนั้นได้ยินคนขายกับคนซื้อพูดกัน ไม้ตียุงที่ไทยอ่ะ จะประมาณ 100กว่าใช่ป่ะ  ที่นี่มีคนถามว่า กี่บาท บอกว่า 300 กว่าๆ อ่ะ  โห แบบ โคตรๆ เลย จะมีถูกก็อย่างเดียวแหละมั้ง คือบุหรี่ คือแบบเหมือนประเทศอิสระกันเลยอ่ะ พม่าอ่ะ เดินขายบุหรี่กันหน้าตาเฉยๆ เลยอ่ะ  ขายกันเยอะด้วยนะ  กล่องละ 5-10-15-20 บาทเอง (-*-) จากสำเนียงการพูดและหน้าตาที่เราสังเกตมาตลอดทาง บอกได้เลยว่า เป็นพม่าจริงๆ หน้าเหมือนในทีวีเลย เอิ๊กๆๆ  พี่ได้เสื้อกันหนาวกลับไปตัวหนึ่ง ดูจากตัวที่ขายๆ กันที่พม่า มีแต่แบบคิขุถูกใจวัยโจ๋มากมาย น่ารักทั้งนั้นเลย แต่ขายโคตรแพง ลดให้นิดเดียวเอง ชิชิ  พ่อก็ได้เบ็ดตกปลามาอันนึง  แล้วก็กลับกัน  กว่าจะกลับก็เย็นแล้ว เลยแวะกินก๋วยเตี๋ยวกัน แล้วหาที่พักแถวๆ นั้น เพราะว่าไปพักถึงเชียงใหม่มันก็ไกลสำหรับแถวนั้น เลยได้ห้องพักมาที่นึง  บรรยากาศหนาวสุดขีดหัวใจ ไม่ต่างอะไรกับตอนมา (และตอนกลับ) อ๊อ ลืมเล่าไป มาเหนือในหน้าหนาวแบบตอนนี้ ไม่อยากจะเอ่ยเลยทีเดียว  หนาวโคตร ขนาดมีผ้าห่มคลุมตัวตลอดเวลา ก็ยังเหมือนกับ ยืนไม่ใส่เสื้อผ้าขณะขับรถอ่ะ  คิดกันเอาเองแล้วกันว่าหนาวมาก ถึงขั้วหัวใจเรา มือนี่ชา ขานี่ชา ขยับไม่ได้ ระหว่างขับรถ มองไปข้างหน้า (เรานั่งเบาะหลังหันหลัง ก็เห็นด้านหลัง) ด้านข้างขาวไปด้วยหมอก ด้านหน้าก็เช่นกัน -  -"  ตื่นมาก็ไปดูจุดชมวิวของจังหวัดเชียงใหม่กัน  พอเข้าห้องน้ำโคตรเซ็งอ่ะ  เป็นประจำเดือน (-0-) แล้วต่อไปก็นั่งรถไป พระธาตุดอยสุเทพ  มีบริการถ่ายรูปลบกรงด้วย  ตอนแรกก็งงว่าลบยังไงว่ะ แล้วแผ่นละตั้ง100 บาท  ที่ไหนได้ ใช้กราฟฟิค เอาภาพในเน็ตที่ไม่มีกรงมา แล้วก็เอารูปเราไปใส่ โหยพี่ ครีเอทหน่อยค่ะ  ต่อมาเราไปสวนสัตว์เชียงใหม่กัน  อย่างแรกเลยที่ดู คือยีราฟ~ แบบว่า อยากถ่ายรูปคู่กับมัน ฮ่าฮ่า เลยได้ถ่ายสมใจ ภาพที่ออกมา เหมือนจะกินหัวเราอยู่แล้ว (-..-)  แล้วก็ดูอะไรไปเรื่อยๆ แล้วไปดู หมีแพนด้ากัน  เฮ้อ! ไม่นึกว่าจะได้เห็น เห็นแล้วดีจริงๆ น่ารักมากๆ เลย ตัวอ้วนๆ อ่ะ (> <) มันกินอย่างเดียวไม่สนใจพวกเราเลย ฮาฮ่า  ต่อไปก็ไปดูสวนราชพฤกษ์ ไม่รู้เรียกงี้เปล่า  ดูแล้วสวยมากๆๆๆๆๆๆๆๆ มากๆๆๆ จัดสวนสวยมากๆ เลย แต่ว่าบางต้นก็เหี่ยวไปหน่อย เพราะไม่ใช่ช่วงเทศกาล   แล้วก็จำไม่ได้แล้วอ่ ะสงสัยก็กลับแล้วมั้ง ตอนกลับเราได้ ซีดีกอล์ฟ-ไมค์ กับซีดีเลิฟ ทู แชร์มา 4 แผ่น (อย่างละ2) กลับบ้าน เพราะอาบอกว่า มันเหลือจากที่คนมาและซิมกัน  เหอๆๆ แล้วก็ได้ นาฬิกาโดเรมอน สวยดีอ่ะ  แล้วแม่ก็ได้แก้วมา (= =)  แล้วอะไรอีกไม่รู้ ืลมและ  สถานที่ท่องเที่ยว จำไม่ได้ว่าเขียนหมดหรือเปล่า แต่ประมาณนี้แหละ   เห็นวิถีชีวิตคนเมืองเหนือมา รู้สึกว่า.... ..  ... รู้สึกดี  (- -)  กว่าจะกลับมาถึงบ้าน ก็ตี 5แล้ว ก็รีดผ้า มาโรงเรียนต่อเลย ฮ้าววว~~  ,,ช่วงนี้ มาโรงเรียนแล้วเรามีความสุขทุกวันเลย ได้คุยกับยุดบางครั้ง แล้วก็คุยกับเพื่อนดีดี  เดี๋ยวนี้ เตยกับเพ้นท์ดูห่างเหินกันมากๆ เลยอ่ะ แล้วทีนี้ ปุ๋ยก็จะออกแล้ว เราก็ไม่รู้จะไปสนิทกับเตยเพ้นท์มากไหม?  จริงๆ ปุ๋ยไม่น่าออกนะ มันขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของปุ๋ย แต่ปุ๋ยตามพ่อแม่เกินไปอ่ะ มันเสียเวลาเปล่าๆ ไปเลย 1 ปีนะ  ส่วนเรื่องนัท ทำเราเสียใจไปแล้วอีกครั้ง เมื่อไม่นานมานี้  คืออาจารย์เขาส่งกระดาษที่ทำคืน แล้วเราได้ B แต่ถูกหักเหลือ C เพราะเหมือนกันของนัท มันมันก็ขอโทษครั้งเดียว แบบไม่ตั้งใตขอโทษด้วยอ่ะ  เราเสียใจมากๆ เลย เราเหมือนตอนที่ให้เพื่อนลอกคณิตแล้วอ่ะ  เราน่าจะฟังอาจารย์มนัสนันท์พูดเมื่อตอน ม.3 ที่เขาบอกว่า ย้ายโรงเรียนแล้วอย่าให้ใครลอกอีกล่ะ เพราะครั้งนั้นอาจารย์เขาหักคะแนนเราเพราะนี้ไง  เราอยากจะร้องไห้เลยแหละ อุตสาห์ย้ายโรงเรียนมา กลับต้องมาเจอเรื่องเดิมๆ เราเสียใจอ่ะ  ครั้งที่แล้วได้เกรดมาน้อยมาก เท่าที่ไม่นึกว่าจะเป็น คราวนี้เราต้องน้อยอีกหรอ ไม่อยากให้พ่อแม่เสียใจในตัวเราเลยล่ะ นัทอ่ะแมร่ง!! ช่วงนี้ ได้คุยกับยุทธบ่อยขึ้นนะ แต่ก็ประโยคเล็กๆ น้อยๆ อ่ะ เหมือนบุคคลที่ห่างเหินกัน  เรากูได้แต่แอบดูยุทอยู่ห่างๆ ฮ่าฮ่า โคตรเน่าเลยอ่ะ ดูมันเต้นหรีด ปุ๋ยบอกว่า มันแมนมากๆ เลย ตอนเต้นอ่ะ เหอะ! เมื่อวาน วันศุกร์อ่ะ เป็นเหมือนสัปดาห์ที่แล้วอีกแล้ว ลังเล ไม่กล้าถ่ายรูปกับยุท จนต้องเสียใจ ผิดหวังกับความลังเลของตัวเองอีกแล้ว  ทั้งๆ ที่เซียมซีบอกว่า ถ้าเราไม่ลังเลอะไร เราจะทำทุกอย่างได้ดีหมด ไม่ว่าจะคิดหรือยังอะไรประมาณนี้ คือแบบ ไม่ให้ลังเลอ่ะ แต่เราก็พลาดตลอด  ส่วนเรื่องบอร์ดคริสต์มาส  พวกเราใช้เวลาทำ 3-4 วันกว่าจะเสร็จ วันนั้นกลับบ้านตั้ง ทุ่มกว่าๆ โดนแม่ว่าเลย  ไอเราก็ไม่สบาย  ขนาดไม่ตั้งใจร้อง น้ำตายังไหลเองเลย  มันปวดหัวมากๆ เลยแหละ !!!  เฮ้อ! เหนื่อยกับชีวิตจัง ทำไมมันสับสนวุ่นวายอย่างงี้นะ~ อ๊อ เมื่อวันพฤหัสมั้ง ยาว ลูกหยี มาโรงเรียนวัดสิงห์ด้วย  เห็นเตยบอกว่า มีลูกอยู่โรงเรียนนี้ (-0-)  จะกีฬาสีแล้ว พี่เขาซ้อมพาเหรดพวกเราหนักมากๆ คนอื่นก็ไม่ค่อยให้ความร่วมมือเลย อยากจะกรี๊ดๆๆๆ จริงๆ เมื่อวันศุกร์ก็ไม่ได้เรียนทั้งวัน  ความรู้ฉันยิ่งหายๆ อยู่ ทำไมกิจกรรมมันเยอะจังว่ะ  อยากเรียนโว้ยยยยยยยยยยยยย!!!!~

 วันศุกร์ ที่28 พฤศจิกายน 2551
     วันนี้ วันที่เราเขียนนี้ จำไม่ได้แล้วหรอก ว่าวันศุกร์เราทำอะไรไปบ้าง  เรามันเป็นคนสมองกลวงจริงๆ !!  จำได้แต่ว่า ตอนเช้าเรายืนรอเพื่อนเหมือนทุกๆ วัน  แต่เรารอนานมากๆ อ่ะ ทั้งๆ ที่เรไาม่สบายอยู่ อาจารย์จริยาเขาก็เดินมา ว่าเรานิดหน่อย แล้ว็คุยกับเราแป๊บนึง แล้วก็เดินเข้าไป จะเรียกว่า เราหน้าด้านก็ว่าได้นะ แบบว่า โดนว่าแล้วยังอยู่เฉยๆ สักพักกุงก็มา แล้วเราก็ยืนรอกันอีกสักพัก อาจารย์เขาก็เดินมาว่าอีกนิดหน่อย แล้วสักพักเพ้นท์ก็มา ก็โดนว่าเรื่องหู ว่าใส่ต่างหูมาทำไม เพ้นท์มันก็ทำท่าแกะออก แล้วก็แกะกันไม่ออกอ่ะ จนอาจารย์เขาบอกว่า ให้เข้าไปแกะข้างใน เพ้นท์มันก็เลยแกะออก  เหอๆ จริงๆ เลย  สักพักเตยก็มา แล้วแล้วก็บอกว่า นัทนัดให้ไปรวมกันที่วงโย เพราะนัทจะไปประกวดร้องเพลงประสานเสียงกับทุกคนแล้ว  พอไปนะ เจอพี่จุ๊บด้วย ฮ่าฮ่า พี่เขาก็เดินตรงไปเรื่อยๆ นะ แล้วก็หันมามองพวกเราแว๊บนึง แล้วก็เดินผ่านไป  ไอ้เพ้นท์มันบอกว่า ตอนเรามอง เราก็มองดีดีอยู่หรอก แต่หลังตามันเป็นประกาย (><) เราไม่ได้ทำตาวิ้งน้าาา  เพ้นท์ก็บอกว่า ตามันประกายจริงๆ แต่ไม่ได้ยิ้ม เราก็ (-*-)แสบตาา าาา าา!!  (ฮ่าฮ่า)  ระหว่างคุยกันไปสักพักก็ไปเข้าแถวกัน  พอเข้าแถวเสร็จสรุปว่าไปกันหมดแล้ว  พวกเราก็เลยไปเรียนกันต่อ  พอชั่วโมงสุดท้าย นัทและทุกๆ คนกลับมาแล้ว แต่พี่จุ๊บจิ๊บมาสายจนไม่น่าให้อภัย เลยไม่ได้ไป  พี่เขาประจำเลย  ส่วนพี่จุ๊บ น่ารักได้อีก วงเล็บ: มองผ่านกระจกหน้าห้องทะลุเข้าไป พอดีชั่วโมงสุดท้ายเรียนห้องข้างๆ ห้องที่พี่เขาอยู่ ตอนเก็บรองเท้าเราก็มองพี่จุ๊บอยู่ พี่เขาก็แหงนหน้าดูทีวีอยู่ จึงไม่สนใจเรา แล้วพอหันไปอีกข้างจะเข้าห้อง พี่จิ๊บกำลังเดินตรงมาทางเรา วงเล็บ: ทางผ่านหน้าห้องไง  พอพี่เขาเดินมาใกล้ เพ้นท์มันก็บอกว่า อันนยองพี่เขาดิ กล้าเปล่า  พอพี่เขาเดินมาใกล้ เราก็ยิ้มให้เพ้นท์ แล้วพวกเราก็โค้งตัวพร้อมกับพูดว่า อันนยองฮาเซโย (^^) พี่เขาก็หยุดเดินเลย ทำหน้าแบบว่า งงสุดขีด พูดภาษาอะไรกันนี่ !! แล้วก็ยิ้มเดินเข้าห้องไป ตอนเปิดประตูเข้าห้อง พี่เขาก็มองกลับมาอีก เรากับเพื่อนๆ ก็ยิ้มให้พี่เขา ฮ่าฮ่า~  พอเรียนเสร็จ เราก็เดินไปที่ห้องพักครูวิชาดนตรี เพื่อจะเรียกนัท

วันอาทิตย์ ที่30 พฤศจิกายน 2551
     วันนี้ไปซื้อมือถือล่ะทุกคน ก็เล่นคอมอยู่ดีดี แม่ก็บอกว่า อยากได้มือถือไหมล่ะ เราก็บอกว่า แม่จะซื้อให้หรอ  แม่เขาก็เดินไป สรุป วันนี้ไปซื้อมือถือกัน  ไม่อยากเล่ามากแล้วกัน  เพราะลืมๆ รายละเอียดหมดแล้ว พ่อกับแม่ก็ถามกันว่า เอารุ่นนี้ไหม อะไรประมาณนี้ เราก็ไม่รู้ไง สรุป ได้ ยี่ห้อ Master รุ่นอะไรไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว ดูทีวีได้ ถ่ายรูปได้ 3ล้าน  อ่ะนะ   แล้วซิมพ่อก็เอาไปเปลี่ยนให้ เป็น true จาก orange แล้วพอพ่อกับแม่มาซื้อกับข้าว เราก็กลับบ้านมา เพื่อรอดูพี่จิ๊บ เช่นเคย!

วันจันทร์ ที่1 ธันวาคม 2551
     วันนี้เรียน ๆ ๆ  พอถึงคาบวิทย์ อาจารย์ก็ไม่สอนอีกแล้ว  พวกเราเลยมานั่งเล่นกันที่ม้าหินข้างประชาสัมพันธ์  มานั่งถ่ายบรูปเล่น เต้น Nobody เล่น สักพัก พี่จิ๊บเดินผ่านมา นัทเลยตะโกนแล้วถามว่า จะไปไหนอะไรประมาณนี้ พี่เขาก็บอกว่า ออกไปข้างนอก นัทเลยถามว่า จะกลับบ้านแล้วหรอ พี่เขาก็บอกว่า เปล่า  แล้วพี่เขาก็เดินไป เชื่อม่ะ เรากับเตย มองพี่จิ๊บตาเป็นมันวาวเลย (>//<) พอเกือบหมดชั่วโมง พวกเราก็พึ่งนึกได้ ว่าทำไมไม่ไปทำบอร์ดกัน (-*-) แล้วพวกเราก็เอารายงานวิชาดนตรีไปส่งที่ห้องพักครู ที่ที่พี่จิ๊บเขาจะอยู่ แต่เขาออกไปข้างนอกคงไม่เห็นหรอก  พอเข้าไปส่ง ก็ไม่มีใครเดินเข้าไปนอกจากนัท แล้วนัทมันก็ไม่ส่งด้วย เค้าเลยเดินเอาเข้าไปส่ง พวกนั้นก็เลยเดินตามมา สักพัก พี่จิ๊บก็เดินออกมาจากตรงที่ตู้มันบังอยู่ สะดุ้งเลยอ่ะ มาเมื่อไหร่ (><)  แล้วสักพักพวกเราก็เดินออกไป แล้วมาส่องกระจกข้างล่าง  แล้วพี่จิ๊บเขาก็เดินออกมา (><)  นัทก็คุยๆๆ กันพี่เขา เรื่องต่างๆ และเรื่องนัดกับนัดที่จะฉายในสัปดาห์นี้ ว่าตลกมากไหม เพราะว่า นัทกับเพ้นท์หัวเราะจนลืมโลกไปแล้ว~  พี่เขาก็บอกว่า ตอนไหนถ่ายล่วงหน้าไปหลายตอนแล้ว นัทก็บอกว่า ตอนที่แต่งหน้าขาวๆ อ่ะ  พี่เขาก็บอกว่า อืม สนุป ตลกๆๆ  นัทก็หัวเราะอะไรงี้  สักพักพอทุกคนเงียบ เราเลยถามพี่จิ๊บว่า เมื่อไหร่พี่จะเล่น HI5 เนี้ย พี่เขาก็ทำท่า งงๆ อ่ะ แล้วกำลังจะเดินเข้ามา นัทก็พูดต่อเลยอ่ะ เรื่องอะไรไม่รู้ จำไมได้แล้ว นั่นแหละ พี่เขาหยุดเดินแล้วคุยกับนัทต่อเลยอ่ะ เซ็งๆๆๆๆๆ ตัดหน้ากันซะงั้นอ่ะ! แล้วพอคุยๆๆ เสร็จ ทุกคน Happy อิ่มหนำแล้ว (หุหุ) ก็ลงมาข้างล่างต่อเลย~  พอกลับบ้านไป เราก็เช็ตเมล และดู hi5 เป็นเรื่องประจำอยู่แล้ว  แล้วยิ่งน่าตกใจคือ พี่จิ๊บรับแอด Hi5 เรา หลังจากที่แอดไปแล้วนานกว่า 3สัปดาห์ (O_O) อึ้งมากมาย (><)  และจุดประสงค์ในการหา hi5 เขานอกจากจะไว้ดูแล้ว เรายังจะดูวันเกิดด้วย แล้วพอดูปุ๊บ กรี๊ดดดดดดดดดดดด!! วันเกิด คือ พรุ่งนี้ ตายแล้วๆๆๆๆๆๆ ไม่ได้เตรียมตัว เตรียมใจอะไรเลย  ๐(>///<)๐ และเราก็บอกข่าว เตยกับปุ๋ย ไป

วันอังคาร ที่2 ธันวาคม 2551
     วันนี้แล้วสินะ วันเกิดพี่จิ๊บ อิอิ  ตอนเช้าเราก็แวะเซเว่น ด้วยความไม่รู้จะซื้ออะไรให้ เลยกะจะซื้อ อมยิ้ม ของชอบเรา  แต่พอไปถึง อมยิ้มไม่มีรสสตรอเบอร์รี่ เลยเดินไปซื้อคูก้ามากินเอง ไม่ให้ของขวัญแล้ว  แต่พี่ก็ไปเห็นขนมที่มันส่งในของเล่นอันนึง พี่ก็บอกว่า ซื้อให้หน่อย อะไรงี้  เราก็เลยซื้อให้ แล้วเราก็ขนมที่ใส่ไปในไมโครโฟนขึ้นมา แล้วคิดว่า นี่แหละ ให้พี่จิ๊บ! พอไปซื้อ ไอเด็กวัดสิงห์ 2คน มันก็คุยกันบอกว่า ปัญญาอ่อนว่ะ  เราก็หันไปมองหน้ามันเลยอ่ะ แบบว่า ทำไม ฉันจะซื้อของขวัญให้ใคร มันเกี่ยวที่ปันยาอ่อนหรอ? ชิชิ ไอพวกไม่มีความรัก (-3-)  พอเรียนๆ ไป ไม่เห็นพี่จิ๊บมาสักที เฮ้อ! แล้วพอเรียนคณิต นัทก็เรียกเรา บอกว่า วันนี้พี่จิ๊บมา เราก็ถามว่า รู้ได้ไง มันก็บอกว่า เขเดินผ่านพี่เขา  เอาแล้วไง ใจสั่นๆ ไม่เป็นอันเรียนเลย ฮ่าฮ่า พอเกือบๆ ใกล้หมดคาบเราก็คุยกับเพ้นท์ว่า "ข้างในมันเป็นขนมยังไงหรอ เป็นแบบที่มีถั่วข้างในป่ะ?" มันก็บอกว่า "เค้าเคยซื้อ มันจะเป็นช็อกโกแลต" เราก็บอกว่า "หรอ" แล้วเราก็เปิดดู ข้างในมันจะเป็นสีสีอ่ะ มีนิดเดียวเองขนม  แล้วเราก็เอาออกมา 1อันแล้วเอาเข้าปาก  เพ้นท์มันก็บอกว่า "เฮ้ย แกกินของพี่เขาหรอ" เราเลยบอกว่า "อันเดียวเอง" (-*-) แล้วก็เคี้ยวๆๆ มันแบบหวานมากๆ อ่ะ หวานเหมือนทำน้ำตาลก้อนอ่ะ หวานติดฟัน ติดปากเลย หวานจี๊ด หวานมากๆ ฮ่าฮ่า คือแบบว่า หวานโฮกๆ อ่ะแหละ  พอเราสาธยายให้เพ้นท์ฟังมันก็หัวเราะ เหอๆๆ  พอหมดคาบ พวกเราก็เดินขึ้นไปหาพี่จิ๊บ พี่เขาก็กำลังจัดบอร์ดอยู่ พวกเราก็ยืนๆๆ กันอยู่ ไอพวกที่นั่งดูพี่จิ๊บอยู่ 3 คนมันก็มองพวกเรา ไอเราก็ควานหาของขวัญที่จะให้ ไอเตยก็ไม่กล้า ไอเพ้นท์มันเลยบอกว่า "ไม่กล้าใช่ป่ะ เดี๋ยวทักให้ก็ได้" ไอเราก็ไม่รู้เรื่อง ไม่ใช่ไม่กล้า แต่ว่าหาของอยู่ (-0-)  มันก็สะกิดที่จิ๊บแล้วบอกว่า "วันนี้วันเกิดพี่ใช่ไหมคะ" พี่เขาก็ "ฮะๆ" เพ้นท์ก็เลยบอกว่า "Happy Birthday ค่ะ"  เตยมันก็เดินมาแล้วก็บอกเหมือนกัน  แล้วเรา หาของเสร็จพอดี พอเงยหน้าขึ้นมา ก็เลยเดินไปหาพี่เขา แล้วก็ยื่น ไมโครโฟนสีแดง-ชมพู ไปให้แล้วบอกว่า "Happy Birthday ค่ะ" (^^) พี่เขาก็บอกว่า "ครับ" แล้วก็เอาไมโครโฟนมาทำเป็นร้อง แค่นั้นแหละ เขินตายเลย แล้วพอนัทออกมา ก็คุยกับเราสักแป๊บ ก็เหลือปุ๋ยใช่ป่ะล่ะ ที่ยังไม่พูดอะไรเลย พี่จิ๊บเขาเลยทักว่า "อะไรติดปากอ่ะ" ปุ๋ยก็บอกว่า "ช็อคโกแลต" พี่เขาก็หัวเราะ ทุกคนก็หัวเราะ (><) แล้วพวกเราก็เดินไป  แล้วพอเรียนอะไรไม่รู้นะ คณิตมั่ง พอเรียนเสร็จก็จะไปเรียนอังกฤษต่อ ยุดก็เดินผ่านมาพอดี เราก็ไม่กล้ามองหน้า พอเดินผ่านเราก็ช้อนตาขึ้น ยุดก็กำลังมองเราอยู่ มันก็เดินมาหาเราแล้วทำท่าทางกระซิบอ่ะ บอกว่า "เย็นนี้แข่งบอล ไปเชียรืด้วยนะ" เราก็จากที่ยิ้มๆ อ่ะ ทำหน้าเอ๋อเลย แล้วก็มองหน้ามันบอกว่า "ห๊ะ ฮ๋า หาา อืมๆ โอเคๆ" แบบ ทำท่าตกใจสุดขีดเลยอ่ะเรา ทำท่า OK เป็นท่า ถูกต้องนะคร้าบ กับ เยี่ยมไปเลย อ่ะ (T^T) ทำไมเราเอ๋ออย่างงี้เนี้ย  ไม่อยากจะเอ่ยเลย วันนี้มีความสุขจัง  ฮ่าฮ่า  แล้วพอไปถึงชั้น 3 อาจารย์เขาก็มาให้ชีท เพราะเขาจะไม่สอน  แล้วเราก็คุยๆ กันสักพัก ก็มีคนมาคุยกับไอ้โทน มันก็ทำท่ามาโอบเรา โดนตัวด้วยแหละ เราก็แบบ ไม่สนใจแล้วอ่ะ ตื้อจนลำคาญ จนเบื่อ จนไม่อยากรับรู้อะไรกับมันแล้วว ทุกคนก็ ฮือฮาใหญ่ แต่เราก็ยังทำหน้าตาย ในเมื่อคำว่า เพื่อน แทบไม่หลงเหลือให้มันแล้ว มันก็ไม่รู้สึกอะไรเลย  พอตอนเย็น วันนี้นัทมันก็แข่งไง แข่งรอบก่อนยุทธซะด้วย  มันก็ไปเปลี่ยนเสื้อ ระหว่างนั้น เราก็ยืนดูที่จิ๊บ แบบ ตาค้างกันเลย ทั้งเรา เตย และเพ้นท์ ส่วนปุ๋ยก็ดูบ้าง ไม่ดูบ้าง  พวกเราดูจนพี่เขาออกมาหาพวกเราเลยอ่ะ และมาพร้อมกับ ไมโครโฟนสีแดง-ชมพู  ปลื้มเลยๆ กรั่กๆๆ  เรากินขนมชิ้นเดียวยังหวานเลย พี่เขากรอกเลยอ่ะ  กรอกต่อหน้าเพ้นท์ (เพ้นท์บอกมา) -*- แล้วพอนัทแต่งตัวเสร็จ ก็ไปเต้นตาลีกีปัต ไม่สนใจเวลาเล้ย! แล้วพอจะลง นัทก็บอกพี่จิ๊บว่า ให้อวยพรอะไรงี้มั้งนะ พี่เขาก็อวยพรแล้วนัทก็บอกว่า "เนี้ยพี่ คนนี้ชอบพี่อ่ะ" ชี้มาทางเรา พี่เขาก็บอกว่า "จริงเปล่า ไหนมากอดสิ" แล้วพี่เขาก็ทำท่าทางเดินมา ฮ่าฮ่า อายๆ  แล้วพี่เขาก็บอกว่า จีบเลยๆ มาจีบเลย อิอิ  แล้วนัทก็บอกต่อว่า "คนนี้ก็ชอบพี่อ่ะ" ชี้มาทางเตย พี่เขาก็บอกว่า "คนนี้มีแฟนแล้วนิ" นัทก็บอกว่า "แหม่ะ รู้ด้วย" แล้วพวกเราก็หัวเราะกัน พร้อมกับลง เตยก็พูดกับเราว่า "อย่างกับตัวเองยังไม่มีแฟนแล้วนิ"  ฮ่าฮ่า ก็จริง พี่จิ๊บเขามีแฟนแล้ว เฮ้อ!!  แล้วตอนเย็นเราก็นั่งดูยุทธแข่งกัน ยุทธไม่สนใจเราเลยอ่ะ หรือไม่ก็ไม่เห็นมั้ง  เราเลยไม่รู้เลยว่า เราจะมาดูทำไม!!

วันพุธ ที่3 ธันวาคม 2551
     วันนี้เรานัดทุกคนให้มาเช้า เพราะจะทำบอร์ด เผอิญว่าเราตั้งนาฬิกาปลุกแล้วลืมว่าตัวเองต้องตื่นเช้า เลยตื่นสายไปเลย แต่ก็พยายามมาเช้าให้มากที่สุด สรุป เรามาคนที่2 ของทั้ง 5 คน เหอๆๆ  พอเข้าเรียนมาก็เจออีก 2 คนพอดี เพราะโทรไปหามัน  พวกเราเลยไปทำกัน ทำไป ทำมานัทก็มา แล้วก็ออดพอดี สรุป มันมาเช้าจริงป่ะเนี้ย (-*-)  และแล้วเราก็ทำเสร็จ สรุป ไม่ได้ไปเข้าแถวกันเลย! 

วันพฤหัสบดี ที่4 ธันวาคม 2551
     วันนี้มีกิจกรรมวันพ่อ นั่นคือ สวดมนต์ถวายพระพร ร้องเพลง และอื่นๆ อีก  กว่าจะได้เข้าเรียน ก็คาบ 2 เกือบๆ คาบ 3 อ่ะ  พวกเราก็ถ่ายรูปเล่นกัน และคุยๆๆ กันไปเรื่อยๆ  ช่วงนี้ไม่มีอะไรหรอกหน่า (-  -)

วันศุกร์ ที่5 ธันวาคม 2551
     วันนี้วันพ่อ  ทุกโรงเรียนก็หยุดหมดแหละ โรงงานยังหยุดเลย แต่ปรากฎว่า วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้านเลย  พ่อกับแม่ก็ไปหาปลา พี่ก็ไปเรียนพิเศษเพิ่มเติม  เราก็ไปถ่าย MV เพลงของวิชาวิทย์  พอไปเราก็ไปบ้านเพ้นท์ต่อ เพื่อเรียกมันออกมา  ก็เจอ มูมู้ๆ  (T^T) เรากลัวมันจนร้องไห้เลยแหละ โฮ~ แล้วสักพักเพ้นท์ก็ออกมา แล้วเราก็ถ่าย MV กัน ที่ Central Park แบบว่า วันพ่อใช่ม่ะ คนก็เยอะมากๆ อ่ะ ประมาณ 500-600 หรือมากกว่านั้น อาจจะเป็นเท่าตัวก็ได้ ไปเซ็นทรัลกันหมดเลย   แล้วพวกเราก็โคตรจะอายกันเลย ไปเต้น ไปแอคท่าถ่ายรูป ไปยืนๆ ดิ้นๆ ทำท่าต่างๆ เพื่อจะไปทำ mv โหๆ จากที่คนอื่นมองอย่างอื่นอ่ะ  ก็หันมามองเราแบบ โจ่งแจ้งเลยว่ามอง พวกเราก็ เต้นๆๆๆ กันต่อ  (><) อาย~~~  คนเยอะมากๆๆ แล้วพวกเราก็ต้องทำท่าทางอุบาดๆ เพื่อให้เกิดความสนุปใน mv (><) จริงๆ เลย  และก็เสร็จลุล่วงไปด้วยดี ด้วยความอาย ฮ่าฮ่า  ขนาดยามยังยืนหัวเราะพวกเราอ่ะ

วันจันทร์ ที่8 ธันวาคม 2551
     หลังจากที่วันอาทิตย์ เราใช่เวลานานมาก ในการทำคลิปมา พอเสร็จแล้วไม่ค่อยน่าพอใจเลย  ตอนแรกอ่ะ มันตรงเลยนะ แต่พอเครื่องค้าง 10-20 กว่ารอบ มันเลยไม่ตรงเลยอ่ะ เราก็ขี้เกียจปรับแล้ว เลยปล่อยๆ ไป  และคนแรกที่ได้ดูคือพี่ 2คือพ่อ 3คือแม่ พอไปโรงเรียน ก็ให้เพ้นท์ดู ให้ออมดู ให้ปุ๋ยดู ให้เฟิร์นดู เออๆ แล้วพอเข้าเรียน นัทได้ดู มันก็ให้เพื่อนในห้องดูหมดเลยอ่ะ  แล้วบอกว่า อายนู้น อายนี่! พอเราส่งบลูทูธให้เตย มันก็ขอยืมเครื่องเตย แล้วทั้งพี่ปอด์นและคณะประสานเสียง 20-30 คนก็ได้ดูหมดเลย แถมพูดต่าๆง นานาอ่ะ  นี่น่ะหรอ ที่บอกว่า "จะไม่แพร่คลิป อายเขา"  แต่คนเขาได้ดูเกือบทั้งโรงเรียนแล้ว  ชิชิ  พอตอนถ่ายบอกให้ทำท่าทุเรศๆ มันก็ทำท่าน่ารัก คิขุ บอกว่า อาย เฮ้อ!! เบื่อมันจริงๆๆๆ

วันอังคาร ที่9 ธันวาคม 2551
     วันนี้หลังจากที่เมื่อวาน คณะกรรมการมาตรวจโรงเรียน แล้วเรียบร้อยกัน วันนี้ก็ต้องเรียบร้อยอีก  แล้ววันนี้ตอนเช้าก็มีกิจกรรมวงโยธวาทิต ให้เล่นให้ฟัง (-*-)  สรุป ที่น่งฟังครึ่งชั่วโมง (มั้ง) ตลกคอนดัคอย่างเดียว ฮ่าฮ่า  ชอบว่ะ เต้นได้ ได้ใจสุดๆ ไปเลย กร๊ากก~  พอเข้าเรียน นนกับเอ๋ยก็ถามว่า กลุ่มวิทย์เต็มหรือยังอ่ะ ขอเข้าด้วยได้ไหม อะไรประมาณนี้  พวกเราก็ลำบากใจ เลยบอกว่า เดี๋ยวให้คำตอบ  แต่ใจจริงแล้ว หลังจากที่ถามๆ กันคือ พวกเราอยากเอานัทออกแล้วเอานนกับเอ๋ยเข้า แต่ก็ทำไม่ได้อ่ะ เลยยังคาราคาวังกันอยู่! ตอนที่นนกับเอ๋ยถามอ่ะ เราเห็นหน้านัททำแบบ เบะปากด้วย!  พอตอนเย็น หลังจากที่เรากับเตยเดินเล่นกันแล้ว ก็เดินมาดูวอลเล่ย์กัน เห็นยุทธด้วย แต่พวกเราดันมายืนดูมดมันทำรัง  แบบ น่าทึ่งมากๆ อ่ะ มดมันกัดเอาไม้ด้านในออกมาแล้ววางไว้ที่ปากทางรังของมันอ่ะ  แล้วก็มีมดอีกตัวมาเอาออก! โหๆๆ แบบว่า ทึ่งอ่ะ  แล้วพอดูๆ กันเสร็จ ยุทธก็หายไป  แล้วสักพักมันก็มานั่งกับแฮมและผู้หยิงอีกคนนึง  เตยก็ทำท่าแบบว่า เรียก วาย  วายเดินไปทำไมทางนั้น มานี่ วาย ไอ้วาย  เรียกอยู่อย่างงี้อ่ะ เห็นยุทธมันก็แค่ หันไปมองทางด้านหน้า เหมือนมองหา แล้วก็ไม่ทำอะไรอีกเลย  พอสักพัก เรียกตุ๊กตา ตุ๊กตา ก็เงยหน้าขึ้นมาอีก แล้วก็หันหลังมาหาเรา  เหอๆๆๆ พวกนั้น (เตย ปุ๋ย) ก้หัวเราะกันใหญ่เลย  สักพัก เราก็มานั่งตรงสนาม แล้วยุทธก็เดินคนเดียวจะไปหาเพื่อน  พวกเราก็เรียก บี บี มันก็ทำท่าชี้ตัวเองแล้วเดินมาทางเรา  เราก็ถามๆๆ เรื่องพี่วาย ฮ่าฮ่า  ถามตั้งนานอ่ะ มันไม่ยอมบอกเลย แถมทำท่าทางอายๆ ด้วยอ่ะ  สรุป มันชอบพี่วายจริงๆ ใช่ไหมเนี้ย ถามว่าอยู่ห้องอะไรก็ได้คำตอบแค่ว่า อยู่ ม.5 ไม่มีอะไรหรอก อะไรแบบนี้ บ่ายเบี่ยงไม่ยอมตอบสักที เราก็เลยให้มันไปหาเพื่อนต่อ  มันชอบพี่วายจริงๆ ใช่ไหมเนี้ย!!!!  (TOT)