| TOOKTA's profileK A L I K A P O OBlogListsNetwork |  Tools  Help |
|
November 27 BLOG~ME No.87วันพฤหัสบดี ที่27 พฤศจิกายน 2551
วันนี้ ในตอนเช้าเรามาโดยแบบ ไม่ค่อยเตรียมพร้อมสักเท่าไหร่ ดูง่วงๆ ยังไงไม่รู้ จากการที่เมื่อวานเล่น อิยวดมีการบ้าน อยากนอน และกลัวอาจารย์ตี (-*-) วันนี้พวกเราเปลี่ยนที่รอเป็นตรงที่ที่มีเก้าอี้ ม้านั่งอะไรพวกเนี้ยอ่ะ ซึ่งมันไกลจากตรงที่พวกเรารอกันมาก พอกุงมาก็รู้สึกแปลกใจนิดหนึ่ง แต่ก็นั่งรอกับเรา อิอิ สักพักปุ๋ยถึงกับอึ้ง เพราะพวกเรา เหอๆ และแล้วอาจารย์คนเดิมที่คอยว่าพวกเราตอนมารอตอนเช้าว่า เกะกะทางคนอื่นเขา รอข้างในไม่ได้หรอ สำหรับวันนี้อาจารย์นำคำใหม่มาให้พวกเราเชยชม นั่นคือ "มายืนดมควันรถอะไรกันแถวนี้" ฮ่าฮ่า พวกเรา จากที่เคยโกรธ จนตอนนี้รู้สึกสนุก รู้สึกอารมณ์ดีที่อาจารย์ว่าจริงๆ เลย วันนี้ก็เหมือนกับวันอื่นๆ เมื่อวานนัทบอกว่านอนที่โรงเรียน สำหรับวันนี้ นัทไปซ้อมร้องเพลง เลยไม่ได้เรียนสักคาบ แต่ตอนคาบของอาจารย์จริยา นัทโผล่มาทางประตู และเรียกเรา เราก็หันไปมันบอกว่า "ครูจิ๊บมาแต่เช้าเลย ซื้อข้าวมันไก่มาฝากเยอะแยะเลยอ่ะ" เราเลยบอกว่า "แล้วมาบอกทำไม" มันก็พูดซ้ำอีกครั้งนึง แล้วเดินไป แล้วพวกเราก็เรียนๆ กันไปเรื่อยๆ จนพักเที่ยง เพราะคาบนี้อาจารย์ไม่สอน พวกเราเลยได้กินข้าวเร็ว และได้กินข้าวตรงกับคาบของยุทธ ที่หาคาบตรงกันได้ยากมากกกกกกกก~ เราก็กินๆๆๆ ข้าวไปเรื่อยๆ สำหรับวันนี้ โมกุ โมกุ มาแจกน้ำผลไม้ที่โรงเรียน แล้วแบบคนต่อแถวกัน เราก็เลยไปต่อมั่ง เพราะว่ามันฟรี พอกินๆๆ ไปสักพัก เฟิร์นก็บอกว่า เมื่อกี้เห็นยุทะอ่ะ เค้าเลยบอกว่า อืม เค้าก็เห็นแล้ว แต่ตอนนี้ไม่เห็น (= =) พอเดินไปสักพัก เราก็ดูดน้ำผลไม้ตรา โมกุ โมกุ ไปเรื่อยๆ จนถึงตรงซื้อไอติม เราก็ถามปุ๋ยว่า ยุทธหายไปไหนแล้วอ่ะ คือแบบว่า เรามองมาทางโต๊ะที่ยุทธกินข้าวแล้วไม่เห็นไง ปุ๋ยก็บอกว่า นี่ไง แล้วก็ชี้ไปหน้าเรา เราก็มองแล้วก็ เอ๊ย! ไม่นึกว่าจะอยู่ข้างหน้า มันก็แบบถือไอติมเรนโบว์อยู่อ่ะ มันก็เดินมาทางเรา แบบหน้าเดิมเลยนะ ไม่เปลี่ยนสีหน้าเลย แล้วก็มาดูดน้ำจากมือเรา เราก็บอกว่า "เขาก็แจกอยู่ตรงนู้น" มันก็มองหน้าเรา สักพักก็คาบไปที่ถังขยะ แล้วบอกว่า ไม่อร่อย (-*-) กำๆ เลย ฮ่าฮ่า แล้วมันก็เดินไปเชื่อม่ะ เราไม่กล้าดูดต่อเลยอ่ะ แบบว่า (>///<) อายๆ ฮ่าฮ่า ถือจนเดินไปที่โต๊ะอ่ะ ถึงเริ่มกิน (^^) เหมือนจูบทางอ้อมเลย ว่ะฮ่ะฮ่า บ้าไปแล้ววว~ แล้วเราก็เรียนกันไปเรื่อยๆๆๆ อีกอ่ะ พอเรียนชั่วโมงชมรม พี่เขาปล่อยเลย พวกเราเลยเดินคุยกันสักพัก แล้วก็เดินออกจากห้องไป เพื่อจะไปโรงอาหาร ไปซื้อขนม น้ำ ไอติม และอื่นๆ มากมาย ระหว่างเดินลง มีพวกนั่งรำ เดินสวนกันมา ก็เลยบอกกันว่า งั้นพี่ประกิตก็มาด้วยอ่ะดิ สักพักก็เป็นจริงด้วย อ๊างงงงง!! ตายแล้วว พอพี่เขามองหน้าพวกเรา เราก็ ยกมือไหว้พี่เขา แล้วบอกว่า สวัสดีค่ะ พี่เขาก็ก้มหัวให้ แล้วพี่เขาก็เดินไป พวกเราก็เลย บ้ายบายพี่เขา พี่เขาเลยหยุดเดินแล้วถามว่า จะกลับแล้วหรอ พวกเราก็พร้อมใจกันสั่นหัวแล้วบอกว่า เปล่าค่ะ ี่เขาก็หัวเราะแล้วเดินไป ฮ่าฮ่า พอพี่เขาเดินไปแล้ว เตยก็บอกว่า แอดไฮไฟว์ด้วยน้า เราก็เลยบอกว่า อืมใช่ พี่อย่าลืมแอดไฮไฟว์ด้วยน้า ปุ๋ยก็บอกว่า ออนเอ็มด้วย เราก็เลยบอกว่า พี่อย่าลืมออน เอ็มน้าา~ แบบว่า เสียงตอนนนั้นเอะอะโวยวายกันมาก ฮ่าฮ่า (*0*) แต่พี่ประกวดทำเรากรี๊ดอีกแล้ว ฮ่าฮ่า พี่ประกิตก็ทำเรากรี๊ดด้วยมากๆ (><) จนเรียนเสร็จ พวกเราก็คิดว่าจะทำบอร์ดกันไง เลยจะไปชวนนัทที่ห้องดนตรี เป็นการไปเจอพี่ประกิต และพี่ ประกวด ภายในตัว (><) พอเดินไปถึงเราก็เปิดประตู แล้วถามว่า นัท นัทอยู่ไหมคะ? พี่ประกวดก็เดินมา (พี่จุ๊บอ่ะแหละ) แล้วบอกว่า นัด นัดใครไว้หรอ? เค้าก็หัวเราะแล้วพี่เขาก็บอกว่า นัทไหน ปุ๋ยก็บอกว่า นิตติยา พี่เขาก็บอกว่า นัดกับนัดหรอ แล้วชี้ไปที่พี่ประกิตที่นอนตายอยู่ที่พื้น (-x-) ท่าทางจะเหนื่อยมากๆ เลย แล้วพี่จุ๊บเขาก็มองหน้าทุกๆ คน พี่เปิ้ลที่ยืนพับผ้าอยู่ ก็บอกว่า อยู่ข้างล่าง!! ลงไปแล้ว!! แบบว่า พูดสองรอบ ตอนที่พวกเรายืนคุยอยู่กับพี่ประกวดอ่ะ พวกเราเลยมองหน้าพี่เขา แล้วเดินลงไปกัน เหมือนพี่แกเขาหวงยังไงไม่รู้ แบบว่า คนอื่นห้ามเข้าใกล้นะ ฉันสนิทของฉันคนเดยว อะไรประมาณนี้ ไม่ได้วง่านะ แต่สายตา น้ำเสียง และท่าทางมันให้มาอย่างนี้อ่ะ พอลงไปปุ๊บ ทำให้เราคลั่งอีกรอบต่อจากครั้งนั้น อ๊ากกกกกก พี่จุ๊บน่ารัก น่ารักไม่แพ้พี่จิ๊บเลย กรี๊ดดดดดดด!! ฉันบ้าไปแล้ววว พอเจอนัท พวกเราก็นั่งคุยกันจนไม่ได้ไปทำบอร์ดกันเลย นัทเวลาเจอพวกเราครั้งๆ นึง ก็จะพูดๆๆๆ เรื่องที่ผ่านมาในชีวิตของนัทจนหาที่จบไม่ได้ เหมือนครั้งนี้ที่นัทมันเล่า เล่าแบบว่า นานจริงๆ เป็นชั่วโมงนะ แต่ก็แบบ ไม่เป็นไร เพราะนัทเขาเล่าสนุก ถ้าสมมุตว่า ไม่มีนัทในวันนี้ เตยก็จะคุยกับพี่ปอด์น เพ้นท์ก็จะไปคอยเชียร์อยู่ข้างๆ จนใครสะกิดก็จะไม่หันเลย ส่วนปุ๋ย ตอนนี้อยู่ในช่วงปลง และปลงมาหลายวันแล้ว ทำให้ไม่ค่อยร่าเริงเท่าไหร่ แล้วเราก็ เป็นคนเงียบอยู่แล้ว สรุป ฉันพล่ามอะไรอยู่ ต่อๆ ล่ะกัน สักพักเพ้นท์ก็เข้าสูตรเดิม คือขอกลับบ้าน เราก็ไม่อยากซ้อมแสตนอ่ะ แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงให้อยู่ในโรงเรียนเย็นๆ โดนไม่ต้องซ้อม แต่ก็อยากรอพี่ประกิต และประกวด สรุป เลยกลับบ้านพร้อมเพ้นท์! เฮ้อ! วันนี้มีแต่เรื่องมีความสุขนะ เรื่องยุดกินน้ำ เรื่องคุยกับพี่ประกิต เรื่องคุยกับพี่ประกวด เรื่องที่หัวเราะไม่หยุดตอนหาดอกเข็ม และอีกมากมาย แต่พอกลับบ้านมา ก็ทะเลาะกับพี่แล้ว พี่ก็เป็นงี้แหละ พูดคำไหนไม่เป็นคำนั้นเลยอ่ะ คำว่าสัญญาของพี่ ไม่ค่อยน่าเชื่อใจเลยจริงๆ วันนี้มีข่าวมาอึกทึกครึกโครม เรื่องคอน SMTOWN LIVE IN BKK 2008 ในครั้งนี้ ที่จะเกิดวันมะรืนข้างหน้า ถูกเลื่อนไปจัดงานในวันที่ 7ก.พ. อย่างไม่เป็นทางการ โดยกลุ่มพันธมิตรยึดสนามบิน ทำให้ประเทศเกาหลี และประเทศอื่นๆ ไม่กล้ามาเมืองไทย และมองแบบอคติกับประเทศเรา เฮ้อ! เศร้า วันนี้ วันที่ 27 พ.ย. ชินดงเปิดกล้องวิทยุ ซิมซิมตาป้าด้วย เดี๋ยวนี้ เราไม่ค่อยรักชินดงเลย เพราะรู้สึกห่างเหินกันมากๆ และมีเรื่องพี่ประกวด พี่ประกิต และไอ้ประกัด ที่เจอกันอยู่ เข้ามาวนเวียนในสมองแทน แต่เราก็รักพี่เขาอยู่ และจะรักตลอดไป! อ้อ เล่าต่อ วันนี้ที่ชินดงเปิดกล้องมีแขกคือ ชายนี่!!! กรี๊ดมากมาย เพราะเรารักวงนี้ ไม่แพ้ Super Junior เลย วันนี้ต้องรอดูให้ได้ แต่โคตรง่วงเลยง่ะ ตอนนี้ (T^T) เราชอบอนยูล่ะ ... ปะกิต = พี่จิ๊บ ปะกวด = พี่จุ๊บ ปะกัด = ยุทธ ปะกัน = ชินดงอปป้า ปะกาด = อนยูอปป้า November 25 BLOG~ME No.86 ทุกๆ วันนี้ ดูชีวิตเรื่อยเปื่อยแบบ แฮ๊ปปี้ๆ ยังไงไม่รู้ (= =) เมื่อวันศุกร์ โรงเรียนมัธยมวัดสิงห์ก็มีงานทอดผ่าป่า โดยที่เราได้เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยยกน้ำ แต่เสมือนกับว่า เราไม่ได้ยกเลย (-0-) วันนั้นทั้งวันก็แสนจะ ว่างๆ เลย ข้ามมาวันอาทิตย์เลยดีกว่า เหตุที่ทำให้มีความสุขสุดๆ ก็คงจะเป็นเรื่อง MSN ที่วันนั้น อยู่ๆ ยุทธก็ออน m ครั้งแรกในการ add เมลไป แบบว่า เร้าคุยกันนานมากๆ เพราะเราเจอหน้ากันไม่ค่อยบ่อย แม้แต่คุยยังไม่รู้เลย ว่าคุยครั้งสุดท้ายที่แบบเห็นหน้ากันอ่ะ เมื่อไหร่ พวกเราคุยกันเรื่อยๆ เหมือนเมื่อตอนประถม แลกเปลี่ยนประสบการณ์ หรือความชอบ ความบ้าดาราและอะไรต่างๆ มากมาย แบบว่า วันนั้นมีความสุขจริงๆ อ๊อ เราสอนภาษาเกาหลียุทธด้วย แล้วยุทธก็บอกคำเกาหลีที่พอจะหาได้ในตอนนั้น ก๊อบมาบอกเค้า ซึ่งบางคำเป็นคำที่เค้ายังไม่รู้ไง ก็ดีอ่ะ แล้วก่อนที่ยุทธจะออฟไลน์ไป ยุทธก็มาเม้น HI5 ให้เรา เป็นภาษาเกาหลี ประโยคหนึ่ง แล้วบอกว่า ฮ่า ฮ่า ได้ อีก ประ โยค แล้ว เพราะคำเกาหลีที่ยุทธเขียนให้ประโยคแรกนี่แหละ ทำให้เรามีความสุข (><) ก็มันเขียนว่า กุลพอล ซารัง อีนฮยอง (เป็นภาษาเกาหลีนะ) กุลพอล = ผึ้ง ,, ซารัง = รัก ,, อีนฮยอง = ตุ๊กตา มันก็เหมือนกับ ผึ้งรักตุ๊กตา หรือ Bee love doll แปลให้มันมีความหมายก็คือ บีรักตุ๊กตา ฮ่าฮ่า เขินๆ ว่ะ ถึงแม้จะรู้ว่ามันเขียนว่า รักแบบเพื่อนก็เหอะ กร๊ากกก!! __________,, วันนี้ วันอังคาร ที่25 พฤศจิกายน 2551 ,,เขามีการสอบธรรมมะศึกษา แล้วเราสอบเสร็จแล้ว เราก็เดินเล่น นั่งเล่น อะ ตอนเช้า ก่อนที่จะสอบ เขาให้คนที่สอบเสร็จแล้ว หรือไม่สอบออกมาข้างนอก เรานึกว่ายุทธมาสาย เลยลุกขึ้นเลย ไม่สนใจว่าใครจะมอง แต่พอเลิกแถวดิ พอห้อง 3 เดินเท่านั้นแหละ ยุทธเหมือนจ้องมาทางเราอ่ะ แบบจ้องค้าง ทั้งๆ ที่ดูเหมือนกับว่า มันหาเราไม่เจอ แต่สายตาอ่ะ มันมาทางเราน้าาา อ๊ากกกกก เขิน เขิน อีกแล้วว่ะ! พอตอนเย็น ก็ซ้อมแสตนกัน เหนื่อยสุดๆ สรุปแล้ว เราไม่ได้เจอพี่จิ๊บมา 13 วันแล้ว (T-T) November 20 BLOG~ME No.85วันจันทร์ ที่17 พฤศจิกายน 2551
วันนี้เป็นวันจันทร์ล่ะ ตื่นเช้ามา ยังนึกว่าเป็นวันอาทิตย์อยู่เลย แหะๆ แบบว่า ง่วงมากๆ เราก็เรียนๆๆ ไปเรื่อยๆ นะ จนหมดคาบพวกเราก็ไปกินก๋วยเตี๋ยวไก่ เจอยุดด้วย มันมองเรา เราก็มองมันแล้วหันหน้าหนี แล้วก็มองมันอีก มันก็มองเราอยู่ เราเลยไม่มองมันอีกเลย เราบอกแล้วว่าเราจะปลง ไม่รู้ทำไม หลังจากที่ขวนขวายหาวิธีติดต่อกับยุทธมาตลอด 3 ปี แต่พอคราวนี้ ได้ทั้งเบอร์ เมลล์ และ HI5 กลับอยากปลง เหตุผลที่เพ้นท์บอกว่า ต้องมีสำหรับคนปลง อาจจะเป็นเพราะ ยุทธเหมือนอยู่คนละโลกกับเรา อยู่กันคนละแบบ อาจจะแตกต่างกันไปอะไรประมาณนี้ หลังจากกินเสร็จก็เข้าข้างใน แล้วก็คุยเล่นกันไป นานอ่ะ ประมาณชั่วโมงกว่าๆ หลังจากที่นัทโทรมาชวนเรา,เตย และปุ๋ยให้ไปพับกระดาษช่วยในตอนก่อนหน้านี้ พอคราวนี้นัทลงมาจะมาเอากระเป๋า เลยมาชวนอีก โดยการบอกว่า ปะกิตจะมา เรา เตย ปุ๋ย ก็เลยขึ้นไปช่วยทำเลย ฟังเรื่องพี่จุ๊บจิ๊บจากพี่ยิ้มและคนอื่นๆ พูดกันไปเรื่อยๆ สรุปแล้ว นัทมันเรียกพวกเรามาทำงาน เพราะว่ามันจะได้ว่าง พวกเค้าไม่เห็นมันทำอะไรเลย คุยอย่างเดียว ส่วนพวกเราก็นั่งทำกัน งกๆ แต่ด้วยความที่เค้ายอมโง่เชื่อนัท เพราะจะได้เจอพี่จุ๊บจิ๊บเป็นเรื่องตลกสิ้นดี พี่เขาไม่มาโณงเรียนเลยทั้งวัน! เรานั่งทำตั้งแต่ เที่ยง-บ่าย กว่า นั่นเป็นเวลาเริ่ม ยัน 5โมงกว่าๆ จะ 5โมงครึ่งแล้วอ่ะ พวกเราก็เลิกทำ กลับบ้านกัน โดยตอนลงมา นัทบอกว่า พี่ปะกิตจะไปเอาบทละครจากครูยิ้มที่บ้านตอนดึกๆ เอง ฟังแล้วหดหู่มากๆ เลย เราอยากเจอหน้าพี่เขาอ่ะ (T^T) แล้วนัทมันก็ยังคงนิสัยเดิมๆ คือบอกว่า "ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าอ่ะ!!" ดูมันพูด จะบ้าหรอ!! ,,,,, ต่อไปหรอ ลืมแล้วอ่ะ แหะๆ (><) วันอังคาร ที่18 พฤศจิกายน 2551
วันนี้ไม่มีอะไรมากหรอก แค่พี่จุ๊บจิ๊บไม่มาโรงเรียน พวกเราพอจะเดาได้ว่า พี่เขาจะไปถ่ายละคร ประมาณ 2-3 วัน ส่วนที่จะเล่าคือ วันนี้เป็นวันที่อยู่โรงเรียนเย็นที่สุด กลับถึงบ้านก็ 18.35น. แล้วอ่ะ ดูแม่จะเป็นห่วงมาก ทั้งๆ ที่เรานั่งทำการบ้านและคุยเล่นอยู่ที่โรงเรียน ถ้าดูหนัง ไปห้างล่ะว่าไปอย่าง สมควรโดนด่าอย่างแรง!! วันพุธ ที่19 พฤศจิกายน 2551
วันนี้ พี่จิ๊บก็ยังไม่มาโรงเรียน วันนี้บอกได้เลยว่า ถ้าเราเป็นปุ๋ย เราก็อยากย้าย แบบว่า ทุกอย่างดีหมดนะ แต่มันดูแปลกๆ อ่ะ คือว่า เพื่อนในห้องนะ โดดเรียน เข้าสาย ไม่ฟังอาจารย์ คุยเสียงดัง ถูกว่าว่าเป็นห้องที่แย่ที่สุดในชั้น สูบบุหรี่ กินเหล้า รุนแรง และบางคนก็เสียเวอร์จิ้นไปแล้ว! แต่ว่า ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันอ่ะ แต่ไม่รู้สิ ตอนนี้เราเรียนๆ เพื่อจบๆ ไปนะนี่ ทั้งๆ ที่เพิ่งอยู่แค่ ม.4 ด้วยซ้ำ เหอะ!! วันนี้กว่าจะสวดมนต์ นั่งสมาธิเสร็จก็ 4โมงครึ่งแล้วว เราก็ไปซื้อของกินกันใช่ป่ะ แล้วตอนนั้นเราก็มองดูทางก๋วยเตี๋ยว เผื่อว่ายุทธจะอยู่ แต่ก็ไม่เจอ ปุ๋ยเลยชวนไปซื้อน้ำ เราก็ไปด้วย ต๊ายตาย! ยุทะเดินสวน มันก็มองเรา เราก็มองมัน มันเลยทักว่า "ไม่ไปซ้อมหรีดหรอ" เราก็ตกใจมากๆ เลยอ่ะ เลยบอกว่า "รู้ได้ไง!" มันก็บอกว่า "เพื่อนดาบอกอ่ะ" เราก็งงว่าใครบอก เลยบอกว่า "เค้าออกแล้ว" มันก็ทำหน้างง "ห๊ะ" เราเลยบอกไปว่า "เค้าไม่เป็นแล้ว" มันก็เลยหันหน้าไป แบบยิ้มๆๆ กร๊ากกกๆๆๆ แบบว่า ทั้งๆ ที่เราบอกว่าปลงแล้ว แต่พอเจอหน้าที่ไรก็อายทุกที เอิ๊กๆๆ ฉันเป็นบ้าอะไรนี่ มันเป็นตุ๊ดอย่างเห็นได้ชัดแล้ว มันไม่ได้รักเรา มันแค่คิดว่า 'ที่มองเราเพราะ เพื่อนเก่า คนหนึ่งเท่านั้น' บ้าๆๆ ฉันปลง ตอนนี้ฉันไม่ได้รักใครแล้วย่ะ!!! วันพฤหัสบดี ที่20 พฤศจิกายน 2551
วันนี้ พี่จิ๊บมาโรงเรียนด้วย เห็นรถพี่เขาอ่ะ >< แบบว่า กรี๊ดๆๆ ฮ่าฮ่า หลังจากที่ไม่เห็นหน้ามา 1สัปดาห์เต็มๆ วันนี้จะได้เจอแล้วหรอฉัน คิคิ วันนี้ก็เลยพลอยอารมณ์ดีไปด้วยนิดนึง พอตอนบ่ายๆ ไปดูตรงใต้อาคาร6 ตายๆๆๆ รถหายไปไหนแล้ว วันนี้ฉันยังไม่ได้เห็นหน้าพี่เลยนะคะ พี่ไปซะแล้ว (T0T) อ๊อ! ตอนเช้าๆๆ อาจารย์วิโรจน์เรียกคนจาก ม.4 ทั้งหมด 20 คน จาก ม.5 ก็ 20 คน ม.6 ก็ 20 คนเช่นเดียวกัน ออกมา แล้วก็บอกว่า วันพรุ่งนี้ต้องไปเสริฟน้ำ! โอ้วววแม่เจ้า แล้วอาจารย์มีการบอกว่า เราอ่ะ รวบหน้าม้าขึ้นได้ไหม จะบ้าตาย ทั้งหมด 20 คนที่เลือกอ่ะ ไม่มีใครไว้ผมหน้าม้าใช่ป่ะล่ะ ก็ถูกเรียกก็ไม่แปลก แต่เราหน้าม้า อาจารย์ก็ยังเรียกออกมา สงสัยเราน่ารักเกินไป (><) คุคุ บ้าแล้ว นี่มันดวงซวยชัดๆ อ่ะ!!! แต่ยุทธก็แบบ นิสัยเหมือนเราเลย ฮ่าฮ่า เวลาที่ใครคนใดคนหนึ่งเด่นออกมาอ่ะ จะไม่ค่อยกล้ามองหน้ากัน แต่พอไม่เด่นจะมองหน้ากัน (เล็กน้อย!! เท่านั้น) คราวนี้ก็เช่นกัน เห็นมันหันหน้าไปหาเพื่อนบ่อยมาก แล้วก็เงยหน้าออกมา มองเราคนเดียวด้วย ทั้ง 20 คน มองมาที่เราเวลาเงยหน้าตลอดเลย (^^) แต่ฉันปลงแล้วอ่ะ มันมาทำแบบนี้ทำไม ติดนิสัยจากประถมมาหรือไง อยากจะถามจริงไ เลย รู้ไหม ว่าฉันคนนี้มัน จี๊ด!!!~ ตอนคาบชมรม เราไปยืนๆ แถวหน้าห้องคณิต ห้องที่ยุดเรียนใช่ป่ะละ พอมันเดินเข้าห้อง มันก็ไม่เห็นเรานะ แต่พอเราเดินผ่านไป ผ่านมาสัก 2 รอบอ่ะ ยุทธก็มองเราทั้ง 2 รอบเลย ฉัน...เป็นอะไรเนี้ย! อยากเคลียร์ เฮ้อ! แล้วพี่ก็ยัดอะไรใส่กระเป๋าเราไม่รู้ พออยู่หน้าโรงเรียน เราจะเอาหน้าแอบเข้าไปข้างในไง เราก็เลยหยิบถุงที่พี่ใส่มาดู แล้วบอกเพื่อนว่า อ๋อ กางเกงใน! มันก็บอกว่า จริงดิ แต่เรา พูดเล่นไง เลยดึงออกมา สรุปว่าเป็นกางเกงในจริงๆ ฮ่าฮ่า วันนี้เล่าเรื่องต่างๆ ให้แม่ฟัง แม่ก็แบบ อารมณ์เสียนิดๆ มั้ง แบบว่าคิดว่า ทำไมห้องตุ๊กตาถึงได้ย่ำแย่ขนาดนี้ -*- PS.ยาวๆๆ ~* :: วันพรุ่งนี้ ก็ต้องไปเสริฟน้ำแล้ว อยากเจอพี่จุ๊บจิ๊บ อยากคุยกับพี่จุ๊บจิ๊บจัง อยากเจอยุทธ อยากคุยกับยุทธจัง อยากเจอชินดง อยากคุยกับชินดงจัง อ๊ากกก ฉันจะบ้าตาย พรุ่งนี้ถ้าได้เสริฟพี่จุ๊บจิ๊บ หรือไม่ก็ พี่เขามาร่วมงานผ้าป่าด้วย เราจะเดินผ่านหน้าพี่เขาบ่อยๆ เลย หลังจากที่ไม่ได้เจอพี่เขา 1สัปดาห์เต็มๆ และอยากบอกพี่เขาว่า สองสัปดาห์แล้วนะคะพี่ ที่หนูแอดไฮไฟวืพี่ ทำไมพี่ไม่รับหนูเป็นเพื่อนในลิสพี่สักที TOT November 15 BLOG~ME No.84วันศุกร์ ที่14 พฤศจิกายน 2551 วันนี้ เป็นที่รอลุ้นอีกหนึ่งวันอยู่ดี เรียกว่ารอลุ้นทุกวันเลยล่ะมั้ง ว่าจะเจอพี่จุ๊บจิ๊บเวลาไหน เพราะเมื่อวานพี่เขาไม่มา (T^T) แบบว่า เศร้ามากมายยยย ย ,,พอวันนี้ ก็แบบตั้งแต่เช้าอ่ะ รอดูรถ ก็ไม่เห็นมี จนตอนเที่ยง ดูตรงที่จอดรถ ก็ยังไม่มี พวกกลุ่มเราเลยไปนั่งกันที่ใต้อาคาร2 พอจะขึ้นเรียน ก็ต้องผ่านตรงที่จอดรถ พอมองดู ปุ๋ยก็บอกว่า รถเพื่อนปะกิตย้ายมาจอดตรงนี้แล้วอ่ะ เราก็มองแล้วบอกเตย เตยก็แบบทำหน้าผิดหวัง เหมือนเราอ่ะแหละ สักพักระหว่างเดิน เราก็อ่านป้ายทะเบียน เฮ้ย!! นี่มันป้ายทะเบียนรถพี่จิ๊บนิ กรี๊ดดดดดดด เรากับเตย วิ่งกันเป็นเจ้าเข้าเลย พอมองตรงข้างรถ ไม่รู้ใครมาเขียนรู้ตัวบ้าอะไรไม่รู้ บดบังรัศมี ซารังแฮโย ปะกิต ที่เรากับเตยเขียนไว้เกือบหมดเลย เราก็เลยเขียนคำว่า 보고 ไป กำลังต่อคำว่า ชิพพอ เพื่อนบอกว่า พี่เขามอง เราก็แบบ ตายๆๆ แล้วรีบเดินมากับปุ๋ยเลย พอขึ้นมาก็รู้ว่า พี่เขาไม่ได้มอง (-.-) แต่ก็แบบ ไม่เป็นอันเรียนเลย ดีใจมากๆ ว่าวันนี้พี่เขามาโรงเรียน เมื่อวานก็ไม่เป็นอันเรียนเพราะคิดถึง วันนี้ก็ไม่เป็นอันเรียนเพราะดีใจ เอิ๊กๆ บ้าแล้วเรา พอเลิกเรียนปุ๋บก็รีบลงมาเลยอ่ะ มาเขียนคำว่า 집어 ต่อ แล้วขึ้นเรียนเลย ระหว่างขึ้นเรียน เราก็คุยกันเรื่องพี่จุ๊บจิ๊บไปเรื่อยๆ จนเดินมาเกือบถึงบันได ชั้นสุดท้ายอ่ะ พี่จุ๊บจิ๊บก็เดินลงมา ทั้งกลุ่ม ตกใจกันหมดเลยอ่ะ พูดว่า เฮ้ยย!! พี่เขาก็ตกใจอ่ะ ผงะตัวเลย เพื่อนเขาก็บอกว่า ไม่ใช่ตัวประหลาดนะน้อง อิอิ แบบเตยร้องไห้เลยอ่ะ เราก็ตกใจมากๆ อ่ะ แล้วพี่เขาก็เดินลงไป ท่าทางจะขึ้นรถ เพราะมีเสียงแบบขับรถซิ่งๆ ผ่านไป อ๊อ เล่าย้อนนิดนึง ตอนที่เรากับเพ้นท์รีบลงมาอ่ะ นัทแมร่งลงมาโคตรเร็วอ่ะ ระหว่างทางก็ถามว่า รีบไปไหนกันอ่ะ รีบไปไหนกันอ่ะ แหวะ!! ตัวเองรีบกว่าเค้าทั้งสองตั้งเยอะ แล้วหน้ามันดูแบบ กระดี้กระด้ามากๆ เลย พออยู่ต่อหน้าเพื่อนนะ นัทก็จะคอยบอกว่า สนิทกับพี่ประกิตอย่างโง้งอย่างงี้ ไม่ก็ถ้าเอาโทรศัพท์จารย์ปิ๋ว หรือครูยิ้มมาดูแป๊บเดียว ก็หาเบอร์ปะกิตได้แล้ว ไม่ก็เอารูปที่มันถ่ายคู่มาให้ดู มีการกอดคอด้วยอ่ะ แล้วไหนจะเรื่องอีกเยอะแยะมากมาย ทำไมถึงขี้อวดอย่างนี้นะนัท ถ้าตัดตรงนี้ออกได้ จะมีคนอยู่กับนัทเยอะเลยทีเดียว ((ตอนเย็นกลับบ้านมา เพิ่งนึกได้ว่า น่าจะเขียนคำนี้ผิด จากที่เขียน 보고집어 น่าจะเขียนเป็น 보고짚어 มากกว่า หรือไงไม่รู้ จำไม่ได้)) ตอนเย็นหลังเลิกเรียน พี่เขานัดคัดหรีด เรากับนนก็เดินไปด้วยกัน พอเริ่มซ้อม เราก็แบบเหมือนเต้นไม่ได้อ่ะ ทั้งๆ ที่คนอื่นก็ประมาณเรา แต่เราก็รู้สึกประหม่า เริ่มซ้อมตอน บ่าย3 ซ้อมไปซ้อมมา ประมาณ 4โมง เราเริ่มบอกนนแล้วอ่ะ ว่าเราไม่อยากเป็นแล้วว นนก็บอกว่า อดทนไว้สิ เป็นหรีดก็ต้องอดทน เราก็ทนนะ พอประมาณ 5โมง ซ้อมไปซ้อมมา ท่าผิดเยอะมากๆ อ่ะเรา จนพี่ที่มาสอนเราบอกว่า ให้ไปซ้อม ถ้าเรียกแล้วไม่ได้ โดยทำโทษ พอเรามองหน้าพี่แนน พี่เขาก็บอกว่า "ตั้งใจหน่อยสิตุ๊กตา พี่เห็นเราทำท่าอ่อนมากเลยอ่ะ" เราเลยเดินไปทางพี่แนนแล้วบอกว่า "พี่แนนคะ หนูไม่เป็นแล้วได้ไหมคะ" พี่เขาก็บอกว่า "ทำไมล่ะ" "หนูว่าหนูคงไม่ไหว" ^ ^" พี่เขาก็บอกว่า "แล้วแต่นะ" เราก็เลยเงียบสักพักแล้วบอกว่า "งั้นหนูไปนะคะ" พี่เขาก็พยักหน้า เราเลยเดินไปบอกนนว่า เค้าไม่เป็นแล้วนะ เค้าบอกพี่แนนแล้ว นนก็บอกว่า อ่าว ตุ๊กตา แล้วทำหน้าแบบ กังวลอ่ะ เพราะนนไม่รู้จะซ้อมกับใคร เราก็เลยบ้ายบายนน นนก็บายกลับ เราก็เดินออกมาเลย แล้วพอประตูปิดปุ๊บ เราร้องไห้ออกมาเลยอ่ะ แบบ,,ทำไมเรา "แย่" อย่างนี้นะ ไม่มีความอดทนเลย ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ ไม่มีความสามารถอะไรแบบคนอื่นเขาเลย เรามันแย่ ที่สุดเลยอ่ะ แต่ก็ดีนะ ได้ร้องไห้ครั้งนี้ ในรอบ 2 เดือนเลยล่ะ หลังจากไม่ได้ร้องมานาน เฮ้อ~ พอลงจากอาคารได้เสร็จ ก็เดินไปดูตรงอาคาร 6 อาคาร 3 อาคาร 2 และอาคาร 1 ไม่เจอเพื่อนๆ เลย ก็เลยกลับบ้านมา! พอกลับบ้านมา ก็เข้าห้องน้ำ ล้างขา ล้างมือ ล้างหน้า แล้วเราก็ร้องไห้อีกประมาณ 15 นาที เฮ้อ! แล้วก็ออกมา ตอนนี้เราไม่เศร้าแล้วว ไม่เป็นหรีดก็ไม่เห็นเป็นไร ความฝันไม่จำเป็นต้องทำให้หมดทุกอย่างนิเนอะ เราเล้มเลิกแล้วแหละ!! อยู่โรงเรียนนี้ ก็มีความสุขดีนะ ทั้งเรื่อง เพื่อนใหม่ เพื่อนเก่า อาจารย์ วิชาการเรียน กิจกรรมต่างๆ รวมทั้งพี่จุ๊บจิ๊บ และได้รู้จัก Super Junior แลพรักพี่เขามากขึ้น ทุกอย่างดีหมดเลย แต่เราอยากมีอะไรเด่นออกมาบ้างอ่ะ แต่มันคืออะไรล่ะ ความสามารถที่แท้จริงของเราอ่ะ ?? November 12 BLOG~ME No.83
วันพุธ ที่12 พฤศจิกายน 2551 ก่อนอื่นต้อง Happy Loykrethong's Day กันก่อน หุหุ แล้ววันนี้เป็นวันลอยกระทง ที่โรงเรียนเลยตัดกิจกรรมซะแบบ ไม่ได้เรียนกันเลย เหอๆ เสียดายค่าเทอมอ่ะ จ่ายไปแล้วไม่ได้เรียน ในตอนเช้า และแล้วดวงซวยก็ตกมาเป็นของม.4 เพราะเขาบอกว่า จะให้นักเรียนชั้น ม.4 ทำแถวแปรเป็นรูปตราสิงห์ โอ๊ยๆๆๆ จะบ้าตาย ร้อนขนาดนี้ แต่ก็ต้องทำ สรุปแล้วเราใช้เวลาจัดแถวแปรขบวนทั้งหมด 2ชั่วโมง ตายๆๆ พวกเราเหล่า ม.4 แปรขบวาน 2 ชั่วโมง หน้างี้ ดำๆ แดงๆ กันหมดเลย เราและกลุ่มเพื่อนได้แปรแถวไฟตรงคบเพลิง ก่อนที่จะแปรขบวน เราก็นั่งรอพี่เขาเรียกอ่ะแหละ คุยกันไปเรื่อยๆๆๆ สักพักก็มีปุ๋ยมั้ง บอกว่า รถปะกิต! เท่านั้นแหละ พวกเรา 4 คนโดยเฉพาะเค้าและเตย หันขวับเลย เห็นรถเลี้ยงเข้ามาในโรงเรียนพอดิบพอดี อิอิ ตายแล้วว ว เพ้อไปหมด ฮ่าฮ่า สักพักก็แปรแถวเสร็จ พวกเราก็เดินไปที่รถ ฮ่าฮ่า บ้าอย่างหนัก พอไปดูกระจกรถ แบบว่า ซารังเฮโย ปะกิต ยังติดอยู่เลย ฮ่าฮ่า! พี่ไม่ลบ พี่เขาไม่ลบด้วย คิคิ สักพักพี่ๆ สีเขาก็เรียก พอไปแล้วก็มาด่ากันเองแบบขำๆ ในห้องอ่ะ ฟังกัน ฮาดีอ่ะ แล้วพี่เขาก็ปล่อย บอกว่า 10.45 ให้มาที่นี่อีกที พวกเราก็เดินไปเดินมาเรื่อยๆ จนพี่เขาเรียก ก็ไป แล้วแบบ เหนื่อย ร้อน โคตรๆ อ่ะ เขาให้เราเดินพาเหรด เวรกรรมอะไรกับห้อง 4/4 เนี้ย แงๆๆ (ห้อง 3 ก็โดน แต่ห้องอื่นไม่โดน) หลังจากปล่อยเสร็จ พวกเราตรงไปที่โรงอาหารเลยทันที หิวไส้แทบแตกอ่ะ ปรากฎว่า ร้านปิดหมดเลย เหลืออยู่ร้านเดียว ก็เลยกิน เพิ่งรู้ว่ากินคนเกือบสุดท้าย พี่เขาก็จะมาเสร็จถึงที่ ฮ่าฮ่า พอกินเสร็จก็เดินเล่นกันไปกันมาจนมาถึงใต้อาคาร2 เห็นมีโชว์ร้องเพลง และประกวดนางนพมาศ โดย โดย โดยยยย พี่จุ๊บจิ๊บเป็นพิธีกรไอเตยกับเพ้นท์กรี๊ดกันเลยอ่ะ (เพ้นท์กรี๊ดตามเตย ไอเราก็แอบดีใจ อิอิ) พอมาดูในมุมที่เห็นได้ชัด จะไม่ชัดได้ไงล่ะ ถ้ายื่นมืออกไปก็แตะหน้าพี่เขาได้แล้วอ่ะ ใกล้แค่ไหนล่ะ ฮาฮ่า แบบว่าตรงนี้มีคนถ่ายรูปพี่เขาเต็มไปหมดเลย ทุกช๊อต ฉันว่าอนาคตไปเป็นปาปารัซซี่ได้ เลยมั้งนี่ อิอิ วันนี้พี่เขาใส่ชุดไทยด้วย ดูน่ารักในแบบแปลกๆ ดูตลกดีในแบบขำๆ ออกมาดูดีอ่ะแหละ พร้อมรองเท้าคู่เดิม สีดำ หุหุ หลังจากที่ดูหน้าพี่เขากันเต็มอิ่มแล้ว ก็ฟังนัทร้องเพลง พอนัทร้องจบ พวกเราก็เลยไปหาเดินเล่นกัน โดยที่ปุ๋ยเลือกที่จะอยู่กับพวกเฟิร์น เหมี่ยว ออม บิว และตุ๊กตา(เรา ^^) เตย เพ้นท์ และปอด์น ออกมาเดินเล่น วันนี้เกิดคึกอยากถ่ายรูป ยืมมือถือเตย ถ่ายๆๆๆ ซะ สนุกดีเหมือนกัน ได้มาหลายรูปทีเดียวอ๊อ วันนี้อ่ะ มีแต่คนจุดปะทัด เต็มไปหมดเลย ไอเราก็กลัว แบบว่า จุดซะไม่เหมือนโรงเรียนเลยอ่ะ พี่บอกว่า ปีก่อนๆ จุดเป็นเดือน ตายแล้วว มัธยมวัดสิงห์ ทำไมเป็นแบบนี้เนี้ย หนูกลัว อาจารย์ก็ไม่ทำโทษเลย ถือว่าเป็นเทศกาล (T^T) พอถ่ายรูปเสร็จ เพ้นท์ก็กลับบ้าน เรากับเตย และเฟิร์นกับเหมี่ยวที่เพิ่งมา ก็ไปหาพวกปุ๋ย บิว ออม พกวนั้นก็ชวนไปเตะฟุตบอลกัน ไอเราก็ไม่ชอบเล่นอะไรกลมๆ เลยชวนเตยออกมา แล้วสักพักพี่ปอด์นก็แยกกับเตย เราเลยเดินเล่นกันไปเรื่อยๆ จนเจอ เจอ เจอปะกิตๆๆ!!! ทำไงดีล่ะเนี้ย อิอิ พอเดินไปเรื่อยๆ ก็เจอวารี ก็ทักทายหน่อย "ถามว่าทำไมมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ" วารีตอบว่า "หนีเสียงตรงนั้นอ่ะ เสียงดัง" เราก็ยิ้มๆ ให้ แต่เราก็มองมือเพื่อนมันอ่ะ ถือกล้องด้วย ท่าทางจะมาถ่ายพี่จุ๊บจิ๊บ พอเราเดินไปเรื่อยๆ พี่ขาก็ปรับเสียงอยู่ในรถเพื่อนเขาอ่ะ วันนี้เพื่อนเขามาโรงเรียนตั้งเยอะ เอารถมาตั้ง 2-3 คัน พอใกล้ถึงแล้วเราก็เลยคิดๆๆ ว่าทักดีไหม จนเราเรียก "พี่จิ๊บคะ" พี่เขาก็มองหน้ามา เราเลยบอกว่า "กลับแล้วหรอออ~" พี่เขาก็บอกว่า "คร้าบ" เราก็บอกว่า "บ้ายบาย" แล้วก็ยกมือมา 2 ข้างเลยเพื่อบ้ายบาย พี่เขาก็บ้ายบายตอบ อิอิ ตายแล้ว เพ้อทั้งคู่เลย ทั้งเค้าทั้งเตย (><) พอผ่านไปแล้วก็เลยไปซื้อน้ำมากินกัน แล้วนั่งหน้าห้องดนตรี เพื่อรออะไรน่าจะรู้ หุหุ รออยู่นานทีเดียว รถเพื่อนเขาก็ขับออกไป ตามด้วยพี่จุ๊บจิ๊บ เตยเลยเรียกพี่เขาไว้ เพราะกระจกรถมันเปิดอยู่ "พี่จิ๊บ" เตยเรียก พี่เขาก็มองมา พวกเราทั้งคู่เลยบ้ายบายให้พี่เขา พี่เขาก็บ้ายบายกลับ แล้วก็ยักคิ้ว แล้วค่อยยิ้มแบบ เปิดปากเต็มที่เลย อ๊ากกกกก ละลายทั้งคู่ ฮ่าฮ่า ,,สักพักปอด์นก็มานั่งข้างๆ วันนี้ปอด์นเป็นอะไรไม่รู้อ่ะ เดินตามเตยทั้งวันเลย ตั้งแต่เช้าๆ คาบแรกเลยมั้ง ยันตอนเย็นกลับบ้าน พี่เขาก็ยังตาม แล้วก็ทำเหมือนทะเลาะกันทั้งๆ ที่ไม่ได้ทะเลาะกัน เอ๊อ แปลกเนอะ สงสัยพี่เขาจะหึง ก็เตยออกจะบ้าปะกิตขนาดนั้น พอปะกิตขับรถไป พวกเราก็นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ แล้วก็ไปนั่งคุยกันต่อตรงที่มีต้นไม้เยอะๆ ข้างอาคาร 1 และอาคาร2 อ่ะ คุยไปเรื่อยๆ จนเจอพี่เบน พี่ชายของบอม และก็เจอบอม ปุ๋ยงี้ตัวม้วนเลย ฮ่าฮ่า สักพักประมาณ 4โมงครึ่งกว่าๆ เราก็กลับบ้าน ระหว่างกลับ แบบว่าของมาขายเยอะมากๆๆๆๆๆ ไม่เหมือนโรงเรียนเลยอ่ะ เหมือนงานวัดซะมากกว่า มีทั้งเสื้อผ้า ของกิน สมุนไพร ของเล่น ตุ๊กตา โปสเตอร์ และอีกมากมายที่งานวัดส่วนมากมี เต็มสองข้างทางเลยอ่ะ แบบว่า อึ่ง นอกจากปะทัดแล้ว เรื่องนี้ก็แปลกไปเหมือนกัน แตกต่างจากโรงเรียนธรรมๆ อย่างสิ้นเชิง! พอกลับบ้านมา ก็ลองเปิดเมล ไม่มีเมลจาก HI5 มาเลย เฮ้อ พี่จุ๊บจิ๊บยังไม่รับแอดไฮไฟว์อีกหรอเนี้ยย ทั้งๆ ที่กว่าจะหาเจอ มันยากมากมาย~ แต่ไม่เป็นไร รอต่อไป กร๊ากกกกก ก~!! แล้วเราก็เล่นเน็ตต่อ สักพักพี่ก็มา แล้วเราก็เริ่มหลับ แล้วแม่ก็มา พ่อก็มา ทำให้เราตื่นไปกินข้าว นี่เราหลับมาแล้ว 2ชั่วโมงครึ่งนะเนี้ย เฮือก!! November 11 BLOG~ME No.82
วันจันทร์ ที่10 พฤศจิกายน 2551 วันอังคาร ที่11 พฤศจิกายน 2551 November 05 BLOG~ME No.81
นี่คือเสื้อที่ทำไว้นานแล้ววว ว ,,แต่ไม่ได้ใส่สักที พอเอามาใส่ที เนื้อผ้าบางมากๆ เลยล่ะ แต่ก็ ใส่ๆ ไป เสื้อตัวนี้พี่เป็นคนเพ้นท์ให้ล่ะ ถึงแม้ตัวเกาหลีจะปะแล้นๆ แต่ก็ออกมาดูดีอ่ะนะ ช่วงนี้คุยกับเป๊าะแป๊ะแล้วรู้สึกเหมือน เหินห่างมากๆ เลย ไม่รู้สินะ มันไม่เหมือนเมื่อตอนนั้นอ่ะ อยากกลับไปวันพฤหัสจังเลย -3- เรื่องเพื่อน นัทมันก็เข้ามาหากลุ่มเราบ่อยๆ ก็ไม่ถือสาอะไรหรอก เพื่อนกันๆ เรื่องปอด์นกับเตยก็จบลงด้วยดี ส่วนแป๊ะก็พยายามตัดใจและกลับมาคุยกับพวกเราเหมือนเดิม เรื่องเพ้นท์ก็เลิกกับเซฟเป็นที่เรียบร้อย และดูเหมือนเซฟมันไม่ค่อยอยากจะสิงสาอะไรกลุ่มพวกเราหรือแม้กระทั่งเพื่อนในห้อง มันถึงไม่ค่อยคุยกับใคร ยกเว้นผู้ชาย บางคน! เรื่องปุ๋ยก็เหมือนจะมีความสุขจริงๆ หลังจากที่มันค่อนข้างจะอยากจะมาคบกับปุ๋ย อิอิ เรื่องคนอื่นก็เคลียร์หมดแล้ว เรื่องตัวเองคาราคาซังมากมาย~ -*- เซ็งๆๆ เบื่อๆๆ เดี๋ยวถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ก็คงจะเหมือนตลอด 11 ปีที่ผ่านมา เฮ้อ แต่ถ้าทำอะไรมากกว่านี้ มันจะพลิกไปเลย กลับกลายเป็นแย่ไปเลย เฮ้อ ช่างมัน อะไรจะเกิดก็ควรจะเกิดกับมันล่ะกัน! ฟ้าลิขิตไว้หมดแล้วแหละ (มั้ง?) November 01 BLOG~ME No.80วันที่ 27 ตุลาคม 2551
โรงเรียนมัธยมวัดสิงห์ เปิดเทอมแล้ววว~ จะเรียกว่า "ขี้เกียจ" เลยก็ว่าได้ หุหุ แบบว่า ขี้เกียจตื่น ข้เกียจอาบน้ำ ขี้เกียจนั่นรถ ขี้เกียจเรียน ขี้เกียจทำการบ้าน ขี้เกียจซักถุงเท้า และขี้เกียจซักกางเกงในและเสื้อใน -.,- (ทำไมพวกผู้ชายไม่เห็นซักเยอะเท่าพวกผู้หญิงเลยนะ) เปิดเทอมมา ทุกคนมีเรื่องคุยกันหมดเลย วันนี้เลยคุยกันเป็นส่วนใหญ่! อ๊อ เค้าซื้อรองเท้าใหม่แล้ว ด้วยเหตุที่แม่กลัวรองเท้าหาย ก็เลยเอากระดาษมาเขียนชื่อและติดไว้ใต้รองเท้าเลย - -" อายเขาไหมนั้น แต่ก็ ไม่เป็นไร พวกนั้นคงชินแล้วแหละมั้ง กับความบ้าบอของเรา หึหึ -__,- เราเรียนอังกฤษคาบแรก สองชั่วโมงติดกันมั้ง 'จารย์ก็พูดๆๆๆๆ แล้วก็ให้คนที่มีเวรวันจันทร์ทำเวร มันเป็นซวยของพวกเราทั้งหมดในเวรวันจันทร์ เพราะต้องทำเวรในเวลาที่ไม่ได้ทำมาแล้ว 1เดือนเต็มของการปิดเทอม -*- พอทำเสร็จ พวกเราก็ไปกินก๋วยเตี๋ยวกัน แล้วพอเข้าโรงเรียน กะจะไปเรียนต่อ แต่เตยมั้ง? ไม่ก็ปุ๋ย? โทรหากร กรก็บอกว่ อยู่ร้านเกม ไม่ได้เรียนแล้ววว~ พวกเราเลยแยกย้ายกันกลับบ้าน เราก็ถึงบ้านประมาณ บ่ายโมงมั้งนะ แล้วทุกอย่างก็กลับเข้ามาในสู่โหมดปกติเหมือนปิดเทอม นั่นคือ "เล่นคอมพิวเตอร์" วันที่ 28 ตุลาคม 2551
วันนี้ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก แค่ตอนดึก เพื่อนพี่ที่เป็นแฟนคลับซองมินก็บอกว่า เข้าไปดูในบอร์ดสิ แล้วจะรู้ว่าดีใจเรื่องอะไร ประมาณนี้แหละมั้ง พี่เราก็เข้าไปดู ปรากฎว่า ข้อความที่เห็น ทำให้เราดีใจไปด้วย ^^ พออ่านเสร็จ พี่ก็เข้ามาคุยกับเพื่อนพี่คนนั้น คุยสรุปความได้ว่า ..ยูสซิมซิมตาป้าของเรา ที่เพื่อนพี่คนนี้ยืมไปเมื่อวาน เพื่อจะฟังซองมินออกรายการวิทยุที่ชินดงจัด ทำเรื่องให้ดีใจแล้วว~ คือ เพื่อนพี่ส่งข้อความเข้าไปในรายการ แล้วร้อยวันพันปี ไม่เคยเห็นชินดงจะพูด แต่เมื่อวานนี้ (เราเข้าไปฟังย้อนหลัง) อยู่ดีดีก็พูดขึ้นมาว่า "กาลิ.." ชินยองออนนี ก็เลยต่อว่า "กา..ลี้..กา.....ปู๋" ชินดงอปป้าเลยพูดว่า "กา..ลี้..กา..ปู๋ ,,กาลี้กาปู๋ ฮ่าฮ่าฮ่า กาลี้กาปู๋อิมนีดะ" แล้วพูดกันสักข้อความ 2 ข้อความกับชินยองออนนี แล้วก็พูดข้อความที่เพื่อนพี่คนนั้นส่งไป ฮ่าฮ่าฮ่า~ เขียนประมาณแบบว่า "Sungmin I miss you From E.L.F. Thai" แล้วชินดงก็อ่านอ่ะ แบบเพื่อนพี่เขาดีใจ ที่ข้อความเขาออกรายการที่ส่งผ่านทั่วโลก และซองมินก็รับรู้ว่าพี่เขาคิดถึง แต่!!..เราดีใจ กรี๊ดดด เลยมากกว่า ที่ชื่อเรา ชินดงอปป้าพูดออกมาจากปากเลย กรี๊ดดดดดดดดดดด ดีใจมากๆๆ ชินดงพูดชื่อเราผ่านรายการวิทยุ ถึงแม้มันจะไม่ใช่ข้อความที่เราส่ง แต่ชื่อยูสก็ทำให้เราดีใจไม่ใช่น้อย อิอิอิอิ >< อ๊อ วันนี้เมื่อตอนเที่ยง เราเดินเข้าไปคุยกับยุทธด้วย เพราะว่ามันอยู่คนเดียว ต่อแถวซื้อข้าว คุคุ ถามว่า อยากได้ของขวัญไหม? มันก็ทำหน้าเอ๋อๆ (ได้เก่ง -__,-) แล้วก็เอ๋ออยู่ประมาณ 5-6 วินาที แบบว่านานมากๆ อ่ะ ปุ๋ยเลยบอกว่า เอาดิ เอาดิ เอาดิ มันก็ยังเอ๋อๆ อยู่ แบบตกใจอ่ะ แล้วบอกว่า เอาๆๆๆ (><) วันที่ 29 ตุลาคม 2551
วันนี้จริงๆ เรียนถึงคาบ 8 แต่อาจารย์บอกว่า วันพุธทุกๆ สัปดาห์ต้องมาที่หอประชุมเรียนอยู่หนึ่งคาบ เฉพาะ ม.4 เรียนวิชาจริยธรรม คือแบบ เข้าห้องไปก็ไหว้พระ นั่งฟังอาจารย์สอนเรื่องจริยธรรม มารยาทต่างๆ แล้วก็นั่งสมาธิ ก็กลับได้ มันมีข้อเสียตรงปวดขา นั่งนาน ง่วงนอน ฟังอาจารย์บ่น และเราดันเลขที่น้อยกว่ายุทธ ทำให้อยู่ห่างไกล แต่ก็ดีอย่างคือ หันหลังแล้วเห็นเลย ^^ วันนี้เราชวนเพื่อนๆ ไปเซ็นทรัล เพราะเราจะซื้อของขวัญวันเกิดให้ยุทธด้วย! ชวนไปชวนมา ก็มีนัทไปกับไก่อยู่แล้ว เพราะไก่จะสมัครเรียนที่ติวเตอร์ ส่วนปุ๋ยก็มาเป็นเพื่อนเรา เราเลือกของอยู่ไม่นาน เราก็ได้ของมาแล้ว ตอนแรกอยากได้นาฬิกาทรายให้ยุทธ แต่แบบว่า หาซื้อไม่ได้อ่ะ มันไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวที่จะมีขาย ก็เลยซื้อเป็น อมยิ้มโลลิป็อบอ่ะ (เข้าใจม่ะ?) แบบเป็นผ้าอ่ะ ม้วนๆ แล้วตกแต่ง มันน่รักดี ราคาก็ใช่เลย ถูก!! ฮ่าฮ่า แต่ก็แบบ ทางใจอ่ะ (39.-) พอกลับบ้านมาพี่ถามทำไมกลับดึก เราก็เล่าเรื่องที่จะต้องเรียนจริยธรรมทุกคาบ แล้วก็บอกว่าวันนี้ไปเซ็นทรัล พี่ก็ถามว่า ไปทำไม เราก็บอกว่า ไปซื้อของขวัญให้ยุทธ พี่ก็เลยไม่ถามอะไร แบบว่า เราไปไหนทุกครั้งอ่ะ จะกลับเร็วหรือไม่เร็วพี่ถามซอกแซกซักไซ้ ไปเรื่อยอ่ะ แต่ไหนแต่ไรแล้วไง แต่พอพี่จะกลับเย็นยังไง เราก็ยังไม่เคยถามเลย จนพี่เขาจะต้องบอกเราเอง ถ้าเขาอยากจะบอก (ซึ่งส่วนมาก) อ๊อ! เมื่อตอนกลางคืน เราเขียนจดหมายให้ยุทธ ตั้งครึ่งชั่วโมง กว่าจะเสร็จ แล้วยาวมากๆๆ ระบายออกมาหมดเปลือกเลย ว่าเราอึดอัดแค่ไหน ที่อยู่ใกล้ยุทธขนาดนี้ ไม่กล้าเข้าไปเดินคุยด้วยเพราะเพื่อนใหม่ของยุทธ ทั้งๆ ที่เราก็รู้จักตั้งแต่มัน อยู่อนุบาล!! แล้วก็เขียนคำพ้องเสียงเป็นภาษาเกาหลีด้วย กรั่กๆ ถ้ายุทธอ่านได้ก็ ..นะ >< ถ้าอ่านไม่ได้ ก็คงต้องน่จะพยายามหาจากทางเนตเอาอ่ะแหละ~ อ๊อๆ ลืมเล่า เรื่องเมื่อเช้าคาบพระพุทธ อาจารย์ก็ให้จดนิดนึง แล้วบอกว่า เข้าใจไหม อิรวดี เพื่อนในห้องเลยขำใหญ่เลยอ่ะ ถามว่าอาจารย์ดูด้วยหรอคะ อาจารย์ก็บอกว่า หรือพวกเธอไม่ได้ดู แล้วเคลวินก็พูดแบบเสียงดังๆ ขึ้นมาว่า อาจารย์ดู งั้นก็แปลว่าอาจารย์ปัญญาอ่อนดิ พูดจบอาจารย์โกรธมากๆ (พยายามอ่านต่อจากนี้ให้ดูเหมือนโกรธหน่อยนะ เพราะสถานการณ์จริง คือแบบ โกรธขั้นรุนแรงมากมาย) พอพูดจบ อาจารย์ก็ว่าๆๆ ใหย่เลย เคลวินก็เลยบอกว่า มาร์กบอกว่า แม่ผมบอกว่าหนังเรื่องนี้มันปัญญาอ่อน แล้วเพื่อนทั้งห้องก็ช่วยกันแก้ให้ด้วยนะ บอกว่า แม่มาร์กบอกว่าหนังปัญญาอ่อน ไม่ได้ด่าอาจารย์ แต่อาจารย์ไม่ฟังเลย ให้มาร์กติดต่อหาแม่ใหญ่เลย พอติดต่อได้ ก็ว่าๆๆๆ มาร์ก ทางโทสับใหญ่เลยอ่ะ แบบจารย์เขาโกรธมาก เขาบอกว่า ฉันอายุจะเท่ายายพวกเธอแล้วนะ ฉันอายุ 55 ปีแล้วนะ เคลวินก็สวนขึ้นมาอีก แม่ผมอายุ 56 ปี แล้ว 55 กับ 56 มันห่างกันนิดเดียว อาจารย์นึกว่า ล้ออายุอีก ก็เลยให้เคลวินโทรศัพท์หาแม่ให้ได้ เคก็บอกว่า โทรศัพท์ผมไม่มีตังค์ อาจารย์ก็บอกว่า งั้นถามเพื่อนในกลุ่มเธอสิ ว่ามีไหม เคก็บอกว่า พวกมันบอกว่าไม่มีตังเหมือนกัน อาจารย์ก็เลยบอกว่า เอาโทรสัพท์เธอมาสิ ฉันจะดูว่าไม่มีตังค์จริงไหม เคก็เลยบอกว่า มี 3 บาท อาจารย์วีนแตกใหญ่เลย บอกว่าเธอกล่าโกหกครูหรอ ในห้องพระนี่ด้วยนะ แบบด่าเคใหญ่เลยอ่ะ อาจารย์เลยหันไปถามพลอยกับเจนว่ามีตังค์ในมือถือไหม เจนบอกว่าไม่มี ส่วนพลอยบอกว่ามี 1 บาท อาจารย์ก็ไม่เชื่ออีก เลยเอาโทรศัพท์มาให้เพ้นท์กับเราเช็ค ดู ผลสรุปก็คือ อย่างที่ทั้งคู่บอก อาจารย์เลยหันไปถามเพ้นท์ เพ้นท์ก็บอกว่า ไม่มีโทรศัพท์ค่ะ แล้วอาจารย์ก็เลยหันมาถามเรา เราก็บอกว่า มีค่ะ เพราะกลัวอาจารย์ค้นอีก เราเลยซวยเลย เพื่อนในห้องแบบ ส่งสายตาสงสารมาทางเราเลย เหอๆ เราก็แบบ ทำหน้าตาน่าสงสารไปด้วย เอิ๊กๆๆๆ แบบว่า เซ็งสุดๆ อ่ะ เพิ่งเติมโทรศัพท์เมื่อวานด้วย เพื่อที่จะลองโทรหาชินดง แล้วก็โทรหายุทธเพื่อ HBD พังทลายแล้ววว~ พอโทรได้ปุ๊บ อาจารย์ก็คุยๆๆ เหมือนด่าในตัวอ่ะ คุยเสร็จ ตังค์มือถือก็หมด ซวยเลย เราก็เลยจะต้องไปขอคืนจากเคลวิน แต่เราไม่กล้านี่ดิ คาบที่เราเรียนอ่ะ คาบ2 แต่เราลองให้นัทไปขอให้ดูก่อนคาบ4 แบบว่า ไม่กล้านี่เนอะ มันก็บอกว่า มีแต่แบงค์ร้อย =[]= พูดงี้เราเซ็งเลย เราก็เลยคิดๆๆๆ ไปเรื่อยๆ จนคาบ 7 เราก็หาทางเอาเงินมาคืนได้ ด้วยการแลกแบงค์ของเรา เรายื่น 90 ไปให้มัน มันก็ถามว่า มี10 บาทป่ะละ เราเลยบอกว่า มีมีมี สักพักมันก็ให้แบงค์ญี่สิบมา โคตรเซ็งเลย มันหลอกเรานี่หว่ แบบนี้อ่ะ แต่ถึงยังไง เราก็ได้ตังค์คืนแล้วกันล่ะเนอะ~ วันที่ 30 ตุลาคม 2551
วันนี้เป็นวันเกิด ยุทธพล ดลสวัสดิ์ (บี) ไม่อยากจะเอ่ย~ วันนี้มันเพิ่งอายุ 15 น้าาา เด็กมากๆๆ อ่ะ จนเพ้นท์ยังตกใจเลย ว่าเป็นน้องมันหรอ เพราะเพ้นท์อ่ะ อ่อนที่สุดในกลุ่มเราไง ตอนเช้าก็เห็นที่แถว มาสายนั่นเอง เหอๆ ^^ แล้วตอนเรียนๆๆ อะไรต่างๆ พอเรามองเข้าไปข้างใน แบบสงสัยไง ว่าเมื่อไหร่มันจะให้ตารางสอนของห้อง 3 สักที มองเข้าไป เห็นฟิวเจอร์บอร์ดสีม่วง O_O นั่นมันของยุทธนิ แสดงว่า ห้องนี่ห้อง 3 แบบ กรี๊ดอยู่กับปุ๋ยอ่ะ ฮ่ะฮ่าฮ่า แล้วพอตอนเที่ยง ก็เห็นเดินมากับกลุ่มเพื่อนมันอีกแล้ว แล้วแบบ เดินผ่านกันบ่อยอ่ะ พอเรียนคาบชมรม ห้อง Love center ชมรมที่เราเรียนอยู่ อยู่ใกล้ๆ กับห้องชมรม คณิตศาสตร์ ซึ่งห่างกันประมาณ 2-3 ห้อง~ ดีใจมากๆ ยุทธเรียนคณิตไง ตอนที่ยังไม่ได้เข้าเรียนอ่ะ ยุทธก็เดินมาห้องน้ำหญิงกับผู้หญิงอีกคน ที่เป็นเพื่อนกันอ่ะ เพื่อนผู้หญิงคนนี้จะเข้าห้องน้ำ มันก็ยืนรอข้างห้องน้ำอ่ะ แต่แบบ ไม่หันหน้ามามองทางเราเลย งงเหมือนกัน หันแต่หางด้านนอก และด้านตรง พอเรามองไปเรื่อยๆ มันก็เหล่ๆ มาทางนี้เหมือนกัน >< พอผ่านไปนานๆ หน่อย พี่เราและกลุ่มเพื่อนๆ ก็มา เราเลยกำลังเดินไปเข้าชมรม แล้วยุทธเดินสวนกับเราพอดี แบบอายอ่ะ >///< เพื่อนมันคนนี้ก็คือคนที่นั่งเบาะหน้าเราตอนที่เราไปเข้าค่ายด้วย (และตอนที่เรานั่งข้างยุทธ) เพื่อนมันมองหน้าเรา สลับกับมองหน้ายุทธ แล้วหัวเราะแกล้งๆ อ่ะ เพื่อนเราก็ไม่น้อยหน้า มองหน้าเรา แล้วก็มองหน้ายุทธ แล้วหัวเราะแกล้งเหมือนกัน เราก็อายนะ มองมันแป๊บเดียว แล้วเดินก้มหน้าเลย แบบอายมากๆ ตอนเดินแบบ ผ่านกันอ่ะ >< เพื่อนเราบอกว่า มันหันหลังกลับมามองด้วย >0< แล้วเราก็วนเวียนแถวนี้ ยุทธกับคนนั้นก็ขยันเดินกันจริงๆ เหอๆๆ พอเข้าห้องเรียนไปแล้ว เราเลิกก่อน เค้าก็มองดูมันเรียน (คุยกับเพื่อนน่ะแหละ วันแรกจารย์ไม่สอน) อิอิ แล้วเดินลงข้างล่างไป~ เล่าตอนไคลแม็กซ์เลยแล้วกัน เมื่อตอนเย็น เลิกเรียนเสร็จก็ไปดูที่ใต้อาคาร2 มันไม่อยู่ เลยค่อยหาทีหลัง แล้วนัทมันอยากดูไก่เล่นวอลเล่ย์บอล ไอปุ๋ยก็เลยไปกับนัท เราก็ไปกับปุ๋ยและนัท เตยก็ไปกับเรา สรุปไปกัน 4 คน เอิ๊กๆ จุดประสงค์ของปุ๋ยก็คือคนที่เล่นวอลเลย์ด้วย เหอๆ พอเราเดินไปนะ หูย~~ แบบว่านัทคุยไก่สักพักก็ถามว่า เห็นยุทธไหม อะไรประมาณนี้ ไอเราก็ อายนะเว้ย มาถามคนอื่นขนาดนี้ เรายิ่งขี้อายอยู่ มันก็บอกว่า แถวนี้แหละ ตอนนี้ไม่ไปซื้อของมั้ง เราเลยพยายามชวนเพื่อนไปข้างนอก ถามทุกคนเลยนะ นัท ไก่ ปุ๋ย เตย ชวนทุกคนเลย จนผ่านไปประมาณ 2-3 นาทีก็เลยไปตามคำขอของเรา เดินไปได้แค่ 1ก้าว กลุ่มของยุทธก็เดินจะมานั่งที่ตรงเขาเล่นวอลเล่ย์กัน >< แบบอายอ่ะ เพื่อนมันเยอะแยะ ก็อย่างว่าแหละ เราอายเพื่อนมันอ่ะ เพื่อนมันชอบล้อ ไม่ก็ชอบมองหน้าเรา เราเขิน เราแบบแอบอยู่หลังเตยเลยอ่ะ แล้วพอกลุ่มยุทธเดินผ่านไป ยุทธมันก็มองหน้าเราตบอด เราก็มองหน้ามัน มันก็ทำน้าสงสัย แต่ก็มองเราตลอดทางที่มันเดินไป เราเลยทักว่า จะเอาไหมของขวัญอ่ะ เท่านั้นแหละ อายมาก มันเดินเข้ามาหาเราแล้วบอกว่า เอาๆๆๆ ^^ ยิ้มด้วย อ๊ากกก~ เราก็บอกว่า โหยย น่าเกลียดจริงๆ แล้วเราก็ค้นๆ หา เพราะจดหมายที่เราพยายามเขียนในเวลา ครึ่งชั่วโมงกลายเป็นที่คั่นสมุดไปซะแล้วว เราไม่รู้นะว่ายุทธทำอะไรอยู่เพราะเราหาของอย่างเดียว ปุ๋ยก็บอกมาว่าส่องใหญ่ๆ เราก็มองขึ้นไป แบบยุทธน่ารักมากๆ มองมาทางกระเป๋าเราอ่ะ หน้าเราสองคนห่างกันแค่ คืบครึ่งใหญ่ๆ เอง ฮ่าฮ่า~ พอหาเสร็จ เราก็เอาจดหมายไว้ด้านล่าง แล้วก็เอาของขวัญไว้ด้านบน แล้วบอกว่า อย่าให้ใครอ่านจดหมายนะ! มันก็บอกว่า อืม ขอบคุณนะ ขอบคุณมาก ^^ มันยิ้มด้วยแล้วก็เดินไป อ๊ากกกก~!! พอไปถึงที่ที่เพื่อนมันนั่งกัน เพื่อนมันก็จะขอดู มันก็ไม่ให้ดูอ่ะ แล้วรีบเก็บใส่กระเป๋าเลย แบบว่า น่าร๊ากกกกกก กร๊ากกกกก! โอ๊ย ยิ่งเขียนยิ่งยิ้ม เป็นบ้าอะไรเนี้ยเรา แล้วก็พวกเราก็ออกไปหาอะไรกินข้างนอก ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงก็กลับมา แล้วพวกเราก็เดินอ้อมกันอีกแล้วว เพื่อที่จะไปสนามวอลเลย์ ทั้งๆ ที่เราบอกว่า ไม่ไป อายย~ มันก็พาเราไปจั้งงง~ สักพักพอไปถึงที่ เราก็เห็นยุทธเล่นวอลเล่ย์ อ๊ากก! วงเล็บ: แอบอยู่หลังเตย อิอิ ทั้งเพื่อนมัน ทั้งมันไม่มีใครเห็นเราเลย ดีดีดี ผ่านไปแป๊บนึง ยุทธก็เอาเสื้อเข้ากางเกงแล้ว เตรียมจะกลับบ้านพร้อมเหล่าเพื่อน เราก็เลยไปยืนธรรมดาๆๆ กัน พอสักพักเราก็ขอตัวกลับบ้าน นัทบอกกลับเร็วจัง เราเลยบอกว่า เค้าบอกพวกแกว่าจะกลับตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงที่แล้วแล้วนะ เอิ๊กๆ แบบพวกนี้รั้งกันโคตรเก่งอ่ะ แต่มันก็ให้เรากลับ โดยที่มีปุ๋ยไปส่งหน้าโรงเรียน ระหว่างทางเจอเพ้นท์(EP) เลยเข้าไปทักกัน ระหว่างปุ๋ยกับเพ้นคุยกัน เราก็มองไปเรื่อยๆ เจอกลุ่มยุทธด้วย ตายล่ะหว่า อายๆๆๆๆ พอปุ๋ยส่งเสร็จ เราก็เดินไปไหว้อาจารย์และเดินออกจากโรงเรียน ก่อนออกหน้าประตู จะมีรูให้มองเข้าไปในสวนวิทย์อ่ะ เป็นรูที่อยู่ระหว่างศาลพระภูมิกับกำแพงโรงเรียน เรามองไปที่ยุทธและกลุ่มยุทธ แม่เจ้า เอาอีกแล้ววว กลุ่มยุทธมองเราทั้งโต๊ะเลย เราเลยอาย รีบวิ่งไปเลยอ่ะ อายมากๆๆ ถึงขั้นวิ่งเลยหรือนี่เรา ฮ่าฮ่า สรุปวันต่อมามั้ง ปุ๋ยเล่าให้ฟังว่า ตอนเราเดินไป กลุ่มยุทธมองทั้งโต๊ะเลย แล้วพอออกไปแล้ว ก็ยังมองอีก กว่าจะหนัมาได้นานมากเลย แล้วก็แซวยุทธกันใหญ่เลยอ่ะ >< อุ๊ย อาย ฮ่าฮ่า~ วันที่ 31 ตุลาคม 2551 วันนี้เป็นวันฮัลโลวีน Ep ทุกสายชั้นแต่งตัวต้อนรับฮัลโลวีนกันใหญ่เลย ดูสนุกดี อิอิ แต่พวกเราและทุกคนที่ไม่ได้อยู่ EP ก็ต้องเรียนดั่งเดิม วันนี้ตั้งแต่เช้ายันเย็น เจอยุทธน้อยมาก แล้วมันดูเหมือนไม่ค่อยมองเราเลย แต่ก็นะ ก็ยังดีที่เราเห็นหน้าก่อนจะปิดเสาร์อาทิตย์ แหะๆ ช่วงนี้ยุทธมาสายบ่อยมากๆ เลย กลัวถูกหักคะแนนเยอะจังเลย ^^" ในวันนี้ตอนเย็น เรานั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงแถบเดียวกับยุทธ อ่านไปอ่านมาเพื่อนก็พาออกไปเดินเล่น สักพักพอเรากลับมา ยุทธหาย O_O แบบเซ็สุดๆ เลยอ่ะ พอไปหาที่ข้างนอกก็ไม่เจอ สวนวิทย์ก็ไม่เจอ เราก็เลยจะกลับบ้าน โดยมีปุ๋ยจะเดินไปส่ง แล้วหลินก็บอกให้รอหน่อย เราจะกลับตั้งแต่ 4โมง15 กว่าหลินจะมาก็ 4โมงครึ่ง แล้วหลินบอกว่า นั่งรถอะไร เราก็อะไรก็ได้ หลินบอก 120 นะ เราก็อืมๆไป เรารอรถตั้งแต่ 4โมงครึ่งนิดๆ ยัน 5โมง5-10 นาทีอ่ะ หลินเลยบอกว่า ไม่ต้องรอและ ไปขึ้นรถสีส้มกันเถอะ แล้วพอขึ้นรถสีส้มปุ๊บ 120 ก็มาผ่านหน้าเราไป = =" เซ็งในอารมณ์จริงๆ แล้วพอกลับบ้านมา มาคุยกับปุ๋ย ปุ๋ยบอกว่า เจอยุทธด้วย เราก็กรี๊ดๆๆ ใหญ่เลย มันบอกเจอตรงทางแยกไปถนนใหญ่อ่ะ มันมองยุทธ ยุทธเลยมองปุ๋ย เค้าก็ถามว่าประมาณกี่โมง มันก็บอกว่า ประมาณ 5โมงนิดๆ แล้วแบบ ใจเราแทบสลาย เพราะคลาดกันแค่ไม่กี่นาทีเองอ่ะ แบบ เสียใจ เสียดาย เศร้า ซึม อ๊ากกกกกกกกกก เว่อร์! แบบ โฮๆๆ อะไรจะพลาดขนาดนี้เรา ไอเราก็นึกว่ามันกลับแล้ว ชิชิ เซ็งๆๆๆๆ BLOG~ME No.80วันที่ 27 ตุลาคม 2551
โรงเรียนมัธยมวัดสิงห์ เปิดเทอมแล้ววว~ จะเรียกว่า "ขี้เกียจ" เลยก็ว่าได้ หุหุ แบบว่า ขี้เกียจตื่น ข้เกียจอาบน้ำ ขี้เกียจนั่นรถ ขี้เกียจเรียน ขี้เกียจทำการบ้าน ขี้เกียจซักถุงเท้า และขี้เกียจซักกางเกงในและเสื้อใน -.,- (ทำไมพวกผู้ชายไม่เห็นซักเยอะเท่าพวกผู้หญิงเลยนะ) เปิดเทอมมา ทุกคนมีเรื่องคุยกันหมดเลย วันนี้เลยคุยกันเป็นส่วนใหญ่! อ๊อ เค้าซื้อรองเท้าใหม่แล้ว ด้วยเหตุที่แม่กลัวรองเท้าหาย ก็เลยเอากระดาษมาเขียนชื่อและติดไว้ใต้รองเท้าเลย - -" อายเขาไหมนั้น แต่ก็ ไม่เป็นไร พวกนั้นคงชินแล้วแหละมั้ง กับความบ้าบอของเรา หึหึ -__,- เราเรียนอังกฤษคาบแรก สองชั่วโมงติดกันมั้ง 'จารย์ก็พูดๆๆๆๆ แล้วก็ให้คนที่มีเวรวันจันทร์ทำเวร มันเป็นซวยของพวกเราทั้งหมดในเวรวันจันทร์ เพราะต้องทำเวรในเวลาที่ไม่ได้ทำมาแล้ว 1เดือนเต็มของการปิดเทอม -*- พอทำเสร็จ พวกเราก็ไปกินก๋วยเตี๋ยวกัน แล้วพอเข้าโรงเรียน กะจะไปเรียนต่อ แต่เตยมั้ง? ไม่ก็ปุ๋ย? โทรหากร กรก็บอกว่ อยู่ร้านเกม ไม่ได้เรียนแล้ววว~ พวกเราเลยแยกย้ายกันกลับบ้าน เราก็ถึงบ้านประมาณ บ่ายโมงมั้งนะ แล้วทุกอย่างก็กลับเข้ามาในสู่โหมดปกติเหมือนปิดเทอม นั่นคือ "เล่นคอมพิวเตอร์" วันที่ 28 ตุลาคม 2551
วันนี้ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอก แค่ตอนดึก เพื่อนพี่ที่เป็นแฟนคลับซองมินก็บอกว่า เข้าไปดูในบอร์ดสิ แล้วจะรู้ว่าดีใจเรื่องอะไร ประมาณนี้แหละมั้ง พี่เราก็เข้าไปดู ปรากฎว่า ข้อความที่เห็น ทำให้เราดีใจไปด้วย ^^ พออ่านเสร็จ พี่ก็เข้ามาคุยกับเพื่อนพี่คนนั้น คุยสรุปความได้ว่า ..ยูสซิมซิมตาป้าของเรา ที่เพื่อนพี่คนนี้ยืมไปเมื่อวาน เพื่อจะฟังซองมินออกรายการวิทยุที่ชินดงจัด ทำเรื่องให้ดีใจแล้วว~ คือ เพื่อนพี่ส่งข้อความเข้าไปในรายการ แล้วร้อยวันพันปี ไม่เคยเห็นชินดงจะพูด แต่เมื่อวานนี้ (เราเข้าไปฟังย้อนหลัง) อยู่ดีดีก็พูดขึ้นมาว่า "กาลิ.." ชินยองออนนี ก็เลยต่อว่า "กา..ลี้..กา.....ปู๋" ชินดงอปป้าเลยพูดว่า "กา..ลี้..กา..ปู๋ ,,กาลี้กาปู๋ ฮ่าฮ่าฮ่า กาลี้กาปู๋อิมนีดะ" แล้วพูดกันสักข้อความ 2 ข้อความกับชินยองออนนี แล้วก็พูดข้อความที่เพื่อนพี่คนนั้นส่งไป ฮ่าฮ่าฮ่า~ เขียนประมาณแบบว่า "Sungmin I miss you From E.L.F. Thai" แล้วชินดงก็อ่านอ่ะ แบบเพื่อนพี่เขาดีใจ ที่ข้อความเขาออกรายการที่ส่งผ่านทั่วโลก และซองมินก็รับรู้ว่าพี่เขาคิดถึง แต่!!..เราดีใจ กรี๊ดดด เลยมากกว่า ที่ชื่อเรา ชินดงอปป้าพูดออกมาจากปากเลย กรี๊ดดดดดดดดดดด ดีใจมากๆๆ ชินดงพูดชื่อเราผ่านรายการวิทยุ ถึงแม้มันจะไม่ใช่ข้อความที่เราส่ง แต่ชื่อยูสก็ทำให้เราดีใจไม่ใช่น้อย อิอิอิอิ >< อ๊อ วันนี้เมื่อตอนเที่ยง เราเดินเข้าไปคุยกับยุทธด้วย เพราะว่ามันอยู่คนเดียว ต่อแถวซื้อข้าว คุคุ ถามว่า อยากได้ของขวัญไหม? มันก็ทำหน้าเอ๋อๆ (ได้เก่ง -__,-) แล้วก็เอ๋ออยู่ประมาณ 5-6 วินาที แบบว่านานมากๆ อ่ะ ปุ๋ยเลยบอกว่า เอาดิ เอาดิ เอาดิ มันก็ยังเอ๋อๆ อยู่ แบบตกใจอ่ะ แล้วบอกว่า เอาๆๆๆ (><) วันที่ 29 ตุลาคม 2551
วันนี้จริงๆ เรียนถึงคาบ 8 แต่อาจารย์บอกว่า วันพุธทุกๆ สัปดาห์ต้องมาที่หอประชุมเรียนอยู่หนึ่งคาบ เฉพาะ ม.4 เรียนวิชาจริยธรรม คือแบบ เข้าห้องไปก็ไหว้พระ นั่งฟังอาจารย์สอนเรื่องจริยธรรม มารยาทต่างๆ แล้วก็นั่งสมาธิ ก็กลับได้ มันมีข้อเสียตรงปวดขา นั่งนาน ง่วงนอน ฟังอาจารย์บ่น และเราดันเลขที่น้อยกว่ายุทธ ทำให้อยู่ห่างไกล แต่ก็ดีอย่างคือ หันหลังแล้วเห็นเลย ^^ วันนี้เราชวนเพื่อนๆ ไปเซ็นทรัล เพราะเราจะซื้อของขวัญวันเกิดให้ยุทธด้วย! ชวนไปชวนมา ก็มีนัทไปกับไก่อยู่แล้ว เพราะไก่จะสมัครเรียนที่ติวเตอร์ ส่วนปุ๋ยก็มาเป็นเพื่อนเรา เราเลือกของอยู่ไม่นาน เราก็ได้ของมาแล้ว ตอนแรกอยากได้นาฬิกาทรายให้ยุทธ แต่แบบว่า หาซื้อไม่ได้อ่ะ มันไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวที่จะมีขาย ก็เลยซื้อเป็น อมยิ้มโลลิป็อบอ่ะ (เข้าใจม่ะ?) แบบเป็นผ้าอ่ะ ม้วนๆ แล้วตกแต่ง มันน่รักดี ราคาก็ใช่เลย ถูก!! ฮ่าฮ่า แต่ก็แบบ ทางใจอ่ะ (39.-) พอกลับบ้านมาพี่ถามทำไมกลับดึก เราก็เล่าเรื่องที่จะต้องเรียนจริยธรรมทุกคาบ แล้วก็บอกว่าวันนี้ไปเซ็นทรัล พี่ก็ถามว่า ไปทำไม เราก็บอกว่า ไปซื้อของขวัญให้ยุทธ พี่ก็เลยไม่ถามอะไร แบบว่า เราไปไหนทุกครั้งอ่ะ จะกลับเร็วหรือไม่เร็วพี่ถามซอกแซกซักไซ้ ไปเรื่อยอ่ะ แต่ไหนแต่ไรแล้วไง แต่พอพี่จะกลับเย็นยังไง เราก็ยังไม่เคยถามเลย จนพี่เขาจะต้องบอกเราเอง ถ้าเขาอยากจะบอก (ซึ่งส่วนมาก) อ๊อ! เมื่อตอนกลางคืน เราเขียนจดหมายให้ยุทธ ตั้งครึ่งชั่วโมง กว่าจะเสร็จ แล้วยาวมากๆๆ ระบายออกมาหมดเปลือกเลย ว่าเราอึดอัดแค่ไหน ที่อยู่ใกล้ยุทธขนาดนี้ ไม่กล้าเข้าไปเดินคุยด้วยเพราะเพื่อนใหม่ของยุทธ ทั้งๆ ที่เราก็รู้จักตั้งแต่มัน อยู่อนุบาล!! แล้วก็เขียนคำพ้องเสียงเป็นภาษาเกาหลีด้วย กรั่กๆ ถ้ายุทธอ่านได้ก็ ..นะ >< ถ้าอ่านไม่ได้ ก็คงต้องน่จะพยายามหาจากทางเนตเอาอ่ะแหละ~ อ๊อๆ ลืมเล่า เรื่องเมื่อเช้าคาบพระพุทธ อาจารย์ก็ให้จดนิดนึง แล้วบอกว่า เข้าใจไหม อิรวดี เพื่อนในห้องเลยขำใหญ่เลยอ่ะ ถามว่าอาจารย์ดูด้วยหรอคะ อาจารย์ก็บอกว่า หรือพวกเธอไม่ได้ดู แล้วเคลวินก็พูดแบบเสียงดังๆ ขึ้นมาว่า อาจารย์ดู งั้นก็แปลว่าอาจารย์ปัญญาอ่อนดิ พูดจบอาจารย์โกรธมากๆ (พยายามอ่านต่อจากนี้ให้ดูเหมือนโกรธหน่อยนะ เพราะสถานการณ์จริง คือแบบ โกรธขั้นรุนแรงมากมาย) พอพูดจบ อาจารย์ก็ว่าๆๆ ใหย่เลย เคลวินก็เลยบอกว่า มาร์กบอกว่า แม่ผมบอกว่าหนังเรื่องนี้มันปัญญาอ่อน แล้วเพื่อนทั้งห้องก็ช่วยกันแก้ให้ด้วยนะ บอกว่า แม่มาร์กบอกว่าหนังปัญญาอ่อน ไม่ได้ด่าอาจารย์ แต่อาจารย์ไม่ฟังเลย ให้มาร์กติดต่อหาแม่ใหญ่เลย พอติดต่อได้ ก็ว่าๆๆๆ มาร์ก ทางโทสับใหญ่เลยอ่ะ แบบจารย์เขาโกรธมาก เขาบอกว่า ฉันอายุจะเท่ายายพวกเธอแล้วนะ ฉันอายุ 55 ปีแล้วนะ เคลวินก็สวนขึ้นมาอีก แม่ผมอายุ 56 ปี แล้ว 55 กับ 56 มันห่างกันนิดเดียว อาจารย์นึกว่า ล้ออายุอีก ก็เลยให้เคลวินโทรศัพท์หาแม่ให้ได้ เคก็บอกว่า โทรศัพท์ผมไม่มีตังค์ อาจารย์ก็บอกว่า งั้นถามเพื่อนในกลุ่มเธอสิ ว่ามีไหม เคก็บอกว่า พวกมันบอกว่าไม่มีตังเหมือนกัน อาจารย์ก็เลยบอกว่า เอาโทรสัพท์เธอมาสิ ฉันจะดูว่าไม่มีตังค์จริงไหม เคก็เลยบอกว่า มี 3 บาท อาจารย์วีนแตกใหญ่เลย บอกว่าเธอกล่าโกหกครูหรอ ในห้องพระนี่ด้วยนะ แบบด่าเคใหญ่เลยอ่ะ อาจารย์เลยหันไปถามพลอยกับเจนว่ามีตังค์ในมือถือไหม เจนบอกว่าไม่มี ส่วนพลอยบอกว่ามี 1 บาท อาจารย์ก็ไม่เชื่ออีก เลยเอาโทรศัพท์มาให้เพ้นท์กับเราเช็ค ดู ผลสรุปก็คือ อย่างที่ทั้งคู่บอก อาจารย์เลยหันไปถามเพ้นท์ เพ้นท์ก็บอกว่า ไม่มีโทรศัพท์ค่ะ แล้วอาจารย์ก็เลยหันมาถามเรา เราก็บอกว่า มีค่ะ เพราะกลัวอาจารย์ค้นอีก เราเลยซวยเลย เพื่อนในห้องแบบ ส่งสายตาสงสารมาทางเราเลย เหอๆ เราก็แบบ ทำหน้าตาน่าสงสารไปด้วย เอิ๊กๆๆๆ แบบว่า เซ็งสุดๆ อ่ะ เพิ่งเติมโทรศัพท์เมื่อวานด้วย เพื่อที่จะลองโทรหาชินดง แล้วก็โทรหายุทธเพื่อ HBD พังทลายแล้ววว~ พอโทรได้ปุ๊บ อาจารย์ก็คุยๆๆ เหมือนด่าในตัวอ่ะ คุยเสร็จ ตังค์มือถือก็หมด ซวยเลย เราก็เลยจะต้องไปขอคืนจากเคลวิน แต่เราไม่กล้านี่ดิ คาบที่เราเรียนอ่ะ คาบ2 แต่เราลองให้นัทไปขอให้ดูก่อนคาบ4 แบบว่า ไม่กล้านี่เนอะ มันก็บอกว่า มีแต่แบงค์ร้อย =[]= พูดงี้เราเซ็งเลย เราก็เลยคิดๆๆๆ ไปเรื่อยๆ จนคาบ 7 เราก็หาทางเอาเงินมาคืนได้ ด้วยการแลกแบงค์ของเรา เรายื่น 90 ไปให้มัน มันก็ถามว่า มี10 บาทป่ะละ เราเลยบอกว่า มีมีมี สักพักมันก็ให้แบงค์ญี่สิบมา โคตรเซ็งเลย มันหลอกเรานี่หว่ แบบนี้อ่ะ แต่ถึงยังไง เราก็ได้ตังค์คืนแล้วกันล่ะเนอะ~ วันที่ 30 ตุลาคม 2551
วันนี้เป็นวันเกิด ยุทธพล ดลสวัสดิ์ (บี) ไม่อยากจะเอ่ย~ วันนี้มันเพิ่งอายุ 15 น้าาา เด็กมากๆๆ อ่ะ จนเพ้นท์ยังตกใจเลย ว่าเป็นน้องมันหรอ เพราะเพ้นท์อ่ะ อ่อนที่สุดในกลุ่มเราไง ตอนเช้าก็เห็นที่แถว มาสายนั่นเอง เหอๆ ^^ แล้วตอนเรียนๆๆ อะไรต่างๆ พอเรามองเข้าไปข้างใน แบบสงสัยไง ว่าเมื่อไหร่มันจะให้ตารางสอนของห้อง 3 สักที มองเข้าไป เห็นฟิวเจอร์บอร์ดสีม่วง O_O นั่นมันของยุทธนิ แสดงว่า ห้องนี่ห้อง 3 แบบ กรี๊ดอยู่กับปุ๋ยอ่ะ ฮ่ะฮ่าฮ่า แล้วพอตอนเที่ยง ก็เห็นเดินมากับกลุ่มเพื่อนมันอีกแล้ว แล้วแบบ เดินผ่านกันบ่อยอ่ะ พอเรียนคาบชมรม ห้อง Love center ชมรมที่เราเรียนอยู่ อยู่ใกล้ๆ กับห้องชมรม คณิตศาสตร์ ซึ่งห่างกันประมาณ 2-3 ห้อง~ ดีใจมากๆ ยุทธเรียนคณิตไง ตอนที่ยังไม่ได้เข้าเรียนอ่ะ ยุทธก็เดินมาห้องน้ำหญิงกับผู้หญิงอีกคน ที่เป็นเพื่อนกันอ่ะ เพื่อนผู้หญิงคนนี้จะเข้าห้องน้ำ มันก็ยืนรอข้างห้องน้ำอ่ะ แต่แบบ ไม่หันหน้ามามองทางเราเลย งงเหมือนกัน หันแต่หางด้านนอก และด้านตรง พอเรามองไปเรื่อยๆ มันก็เหล่ๆ มาทางนี้เหมือนกัน >< พอผ่านไปนานๆ หน่อย พี่เราและกลุ่มเพื่อนๆ ก็มา เราเลยกำลังเดินไปเข้าชมรม แล้วยุทธเดินสวนกับเราพอดี แบบอายอ่ะ >///< เพื่อนมันคนนี้ก็คือคนที่นั่งเบาะหน้าเราตอนที่เราไปเข้าค่ายด้วย (และตอนที่เรานั่งข้างยุทธ) เพื่อนมันมองหน้าเรา สลับกับมองหน้ายุทธ แล้วหัวเราะแกล้งๆ อ่ะ เพื่อนเราก็ไม่น้อยหน้า มองหน้าเรา แล้วก็มองหน้ายุทธ แล้วหัวเราะแกล้งเหมือนกัน เราก็อายนะ มองมันแป๊บเดียว แล้วเดินก้มหน้าเลย แบบอายมากๆ ตอนเดินแบบ ผ่านกันอ่ะ >< เพื่อนเราบอกว่า มันหันหลังกลับมามองด้วย >0< แล้วเราก็วนเวียนแถวนี้ ยุทธกับคนนั้นก็ขยันเดินกันจริงๆ เหอๆๆ พอเข้าห้องเรียนไปแล้ว เราเลิกก่อน เค้าก็มองดูมันเรียน (คุยกับเพื่อนน่ะแหละ วันแรกจารย์ไม่สอน) อิอิ แล้วเดินลงข้างล่างไป~ เล่าตอนไคลแม็กซ์เลยแล้วกัน เมื่อตอนเย็น เลิกเรียนเสร็จก็ไปดูที่ใต้อาคาร2 มันไม่อยู่ เลยค่อยหาทีหลัง แล้วนัทมันอยากดูไก่เล่นวอลเล่ย์บอล ไอปุ๋ยก็เลยไปกับนัท เราก็ไปกับปุ๋ยและนัท เตยก็ไปกับเรา สรุปไปกัน 4 คน เอิ๊กๆ จุดประสงค์ของปุ๋ยก็คือคนที่เล่นวอลเลย์ด้วย เหอๆ พอเราเดินไปนะ หูย~~ แบบว่านัทคุยไก่สักพักก็ถามว่า เห็นยุทธไหม อะไรประมาณนี้ ไอเราก็ อายนะเว้ย มาถามคนอื่นขนาดนี้ เรายิ่งขี้อายอยู่ มันก็บอกว่า แถวนี้แหละ ตอนนี้ไม่ไปซื้อของมั้ง เราเลยพยายามชวนเพื่อนไปข้างนอก ถามทุกคนเลยนะ นัท ไก่ ปุ๋ย เตย ชวนทุกคนเลย จนผ่านไปประมาณ 2-3 นาทีก็เลยไปตามคำขอของเรา เดินไปได้แค่ 1ก้าว กลุ่มของยุทธก็เดินจะมานั่งที่ตรงเขาเล่นวอลเล่ย์กัน >< แบบอายอ่ะ เพื่อนมันเยอะแยะ ก็อย่างว่าแหละ เราอายเพื่อนมันอ่ะ เพื่อนมันชอบล้อ ไม่ก็ชอบมองหน้าเรา เราเขิน เราแบบแอบอยู่หลังเตยเลยอ่ะ แล้วพอกลุ่มยุทธเดินผ่านไป ยุทธมันก็มองหน้าเราตบอด เราก็มองหน้ามัน มันก็ทำน้าสงสัย แต่ก็มองเราตลอดทางที่มันเดินไป เราเลยทักว่า จะเอาไหมของขวัญอ่ะ เท่านั้นแหละ อายมาก มันเดินเข้ามาหาเราแล้วบอกว่า เอาๆๆๆ ^^ ยิ้มด้วย อ๊ากกก~ เราก็บอกว่า โหยย น่าเกลียดจริงๆ แล้วเราก็ค้นๆ หา เพราะจดหมายที่เราพยายามเขียนในเวลา ครึ่งชั่วโมงกลายเป็นที่คั่นสมุดไปซะแล้วว เราไม่รู้นะว่ายุทธทำอะไรอยู่เพราะเราหาของอย่างเดียว ปุ๋ยก็บอกมาว่าส่องใหญ่ๆ เราก็มองขึ้นไป แบบยุทธน่ารักมากๆ มองมาทางกระเป๋าเราอ่ะ หน้าเราสองคนห่างกันแค่ คืบครึ่งใหญ่ๆ เอง ฮ่าฮ่า~ พอหาเสร็จ เราก็เอาจดหมายไว้ด้านล่าง แล้วก็เอาของขวัญไว้ด้านบน แล้วบอกว่า อย่าให้ใครอ่านจดหมายนะ! มันก็บอกว่า อืม ขอบคุณนะ ขอบคุณมาก ^^ มันยิ้มด้วยแล้วก็เดินไป อ๊ากกกก~!! พอไปถึงที่ที่เพื่อนมันนั่งกัน เพื่อนมันก็จะขอดู มันก็ไม่ให้ดูอ่ะ แล้วรีบเก็บใส่กระเป๋าเลย แบบว่า น่าร๊ากกกกกก กร๊ากกกกก! โอ๊ย ยิ่งเขียนยิ่งยิ้ม เป็นบ้าอะไรเนี้ยเรา แล้วก็พวกเราก็ออกไปหาอะไรกินข้างนอก ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงก็กลับมา แล้วพวกเราก็เดินอ้อมกันอีกแล้วว เพื่อที่จะไปสนามวอลเลย์ ทั้งๆ ที่เราบอกว่า ไม่ไป อายย~ มันก็พาเราไปจั้งงง~ สักพักพอไปถึงที่ เราก็เห็นยุทธเล่นวอลเล่ย์ อ๊ากก! วงเล็บ: แอบอยู่หลังเตย อิอิ ทั้งเพื่อนมัน ทั้งมันไม่มีใครเห็นเราเลย ดีดีดี ผ่านไปแป๊บนึง ยุทธก็เอาเสื้อเข้ากางเกงแล้ว เตรียมจะกลับบ้านพร้อมเหล่าเพื่อน เราก็เลยไปยืนธรรมดาๆๆ กัน พอสักพักเราก็ขอตัวกลับบ้าน นัทบอกกลับเร็วจัง เราเลยบอกว่า เค้าบอกพวกแกว่าจะกลับตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงที่แล้วแล้วนะ เอิ๊กๆ แบบพวกนี้รั้งกันโคตรเก่งอ่ะ แต่มันก็ให้เรากลับ โดยที่มีปุ๋ยไปส่งหน้าโรงเรียน ระหว่างทางเจอเพ้นท์(EP) เลยเข้าไปทักกัน ระหว่างปุ๋ยกับเพ้นคุยกัน เราก็มองไปเรื่อยๆ เจอกลุ่มยุทธด้วย ตายล่ะหว่า อายๆๆๆๆ พอปุ๋ยส่งเสร็จ เราก็เดินไปไหว้อาจารย์และเดินออกจากโรงเรียน ก่อนออกหน้าประตู จะมีรูให้มองเข้าไปในสวนวิทย์อ่ะ เป็นรูที่อยู่ระหว่างศาลพระภูมิกับกำแพงโรงเรียน เรามองไปที่ยุทธและกลุ่มยุทธ แม่เจ้า เอาอีกแล้ววว กลุ่มยุทธมองเราทั้งโต๊ะเลย เราเลยอาย รีบวิ่งไปเลยอ่ะ อายมากๆๆ ถึงขั้นวิ่งเลยหรือนี่เรา ฮ่าฮ่า สรุปวันต่อมามั้ง ปุ๋ยเล่าให้ฟังว่า ตอนเราเดินไป กลุ่มยุทธมองทั้งโต๊ะเลย แล้วพอออกไปแล้ว ก็ยังมองอีก กว่าจะหนัมาได้นานมากเลย แล้วก็แซวยุทธกันใหญ่เลยอ่ะ >< อุ๊ย อาย ฮ่าฮ่า~ วันที่ 31 ตุลาคม 2551 วันนี้เป็นวันฮัลโลวีน Ep ทุกสายชั้นแต่งตัวต้อนรับฮัลโลวีนกันใหญ่เลย ดูสนุกดี อิอิ แต่พวกเราและทุกคนที่ไม่ได้อยู่ EP ก็ต้องเรียนดั่งเดิม วันนี้ตั้งแต่เช้ายันเย็น เจอยุทธน้อยมาก แล้วมันดูเหมือนไม่ค่อยมองเราเลย แต่ก็นะ ก็ยังดีที่เราเห็นหน้าก่อนจะปิดเสาร์อาทิตย์ แหะๆ ช่วงนี้ยุทธมาสายบ่อยมากๆ เลย กลัวถูกหักคะแนนเยอะจังเลย ^^" ในวันนี้ตอนเย็น เรานั่งอ่านหนังสืออยู่ตรงแถบเดียวกับยุทธ อ่านไปอ่านมาเพื่อนก็พาออกไปเดินเล่น สักพักพอเรากลับมา ยุทธหาย O_O แบบเซ็สุดๆ เลยอ่ะ พอไปหาที่ข้างนอกก็ไม่เจอ สวนวิทย์ก็ไม่เจอ เราก็เลยจะกลับบ้าน โดยมีปุ๋ยจะเดินไปส่ง แล้วหลินก็บอกให้รอหน่อย เราจะกลับตั้งแต่ 4โมง15 กว่าหลินจะมาก็ 4โมงครึ่ง แล้วหลินบอกว่า นั่งรถอะไร เราก็อะไรก็ได้ หลินบอก 120 นะ เราก็อืมๆไป เรารอรถตั้งแต่ 4โมงครึ่งนิดๆ ยัน 5โมง5-10 นาทีอ่ะ หลินเลยบอกว่า ไม่ต้องรอและ ไปขึ้นรถสีส้มกันเถอะ แล้วพอขึ้นรถสีส้มปุ๊บ 120 ก็มาผ่านหน้าเราไป = =" เซ็งในอารมณ์จริงๆ แล้วพอกลับบ้านมา มาคุยกับปุ๋ย ปุ๋ยบอกว่า เจอยุทธด้วย เราก็กรี๊ดๆๆ ใหญ่เลย มันบอกเจอตรงทางแยกไปถนนใหญ่อ่ะ มันมองยุทธ ยุทธเลยมองปุ๋ย เค้าก็ถามว่าประมาณกี่โมง มันก็บอกว่า ประมาณ 5โมงนิดๆ แล้วแบบ ใจเราแทบสลาย เพราะคลาดกันแค่ไม่กี่นาทีเองอ่ะ แบบ เสียใจ เสียดาย เศร้า ซึม อ๊ากกกกกกกกกก เว่อร์! แบบ โฮๆๆ อะไรจะพลาดขนาดนี้เรา ไอเราก็นึกว่ามันกลับแล้ว ชิชิ เซ็งๆๆๆๆ |
|
|
