วันนี้ไปดูรักแห่งสยามมาที่ เซ็นทรัลพระราม 2 (G6) ตอนเช้าตื่นมารับอรุณในเวลา 10.00น.  -0-" ตื่นสักพักก็ดู The snow queen ที่นานๆ ทีได้ดูครั้ง -  -"  สักพักก็ไปอาบน้ำ กินข้าว แล้วก็เตรียมตัวออกจากบ้านโดยการมัดผมเป็นอย่างสุดท้าย เรามัดรวบสูงไว้ตั้งแต่แรก แล้วมันร่วงพี่เลยจะมัดให้อีกรอบทั้งๆ ที่พี่บอกว่ามัดให้คนอื่นไม่เป็น พอแม่เข้ามาเห็นเลยจับเราไปถักเปียซะเลย ได้มาซะ 2 ข้างเลยแฮะ! ..เราเตรียมเงินไป 240.- บาทในการไปครั้งนี้ (น้อยมากใช่ไหมล๊า! ,,เราประหยัด หึหึ) การแต่งตัวในครั้งนี้ใส่เสื้อสีแดง กางเกงไม่ยาวไม่สั้นแต่เลยเข่ามาเกือบถึงตาตุ่มอีกประมาณ 10-15 เซนฯ ผมถูกมัดด้วยยางทั้ง 2 ข้างของเปีย รองเท้าส้นตึกมั้ง สูงประมาณ 1-2 นิ้วได้ สีน้ำตาลลายสก๊อต ตรงส้นถูกตัดออก พร้อมกับกระเป๋าเป๊ที่เราไม่ใช้สะพายแต่เป็นหิ้วมันมากกว่า ออกจากบ้านด้วยมอไซด์วิน ในเวลา 11.40น. เวลที่เลยความจริงมาเยอะมากมาย ยังสงสัยอยู่นะ ว่าเวลาเราออกจากซอยด้วยมอไซด์ที่ไร พวกวินตรงปากซอยต้องมองแล้วหันกลับไปทุกที เราเป็นอะไรหรอ ? (เสียไป 7 บาท) หลังจากนั้นยืนรอรถไม่ถึง 1 นาทีรถก็มา เราลงตรงหน้าเซ็นทรัลพอดี (เสียไป 5 บาท) แล้วเราก็เดินเข้ามาในห้างเซ็นทรัลพระราม 2 ขึ้นมาปุ๊บ เลือกก่อนว่าจะไปทางซ้ายทางขวา สรุปคือ..ทางซ้าย ตอนนั้นตรงหน้าเราจัดงานอะไรไม่รู้ของเคโรโระ น่าสนุกมากเลยอ่ะ เราเลยรอลิฟท์ลงมาเพื่อจะอัญเชิญเราไปอยู่ชั้น 4 พอขึ้นมาชั้น 4 ปุ๊บฉันเดินออกมาจากลิฟท์ หันซ้ายแลขวา บอกกับตัวเองว่า  ..หลงทางง่า โรงหนังอยู่หนายยยย~.. และหลังจากนั้นเราก็ตัดสินใจไปทางซ้ายอีกครั้ง ถือคติขวาร้าย ซ้ายดี เดินตรงมาทางซ้ายเรื่อยๆ เจอทางแยกอีกแล้ว T0T จะสร้างทางแยกไรหนักหนา และก็ถือคติทางซ้ายอีกที เดินไปเดินมาถึงห้องฮอลล์ รู้สึกสบายใจขึ้นมาทันทีว่า เรามาถูกทาง เราไม่น่าแตกเดินวนไปวนมา หึหึ -__,-  เดินมาเรื่อยๆ ถึงฟู๊ดชอฟ แล้วก็กุ้งก็โทรมาถามว่าอยู่ไหน เราก็บอกว่าหลงทางอยู่และไม่นาน โอ้ว~ O_O โรงหนัง ถึงแล้ว! เย้ๆ แล้วพวกนั้นหายไปไหนเนี้ย เดินวนดีกว่า คราวนี้ไปทางขวาดีกว่า เผื่อจะเจอ . . . . .อั่นแน่! เจอแล้วจี้เอวเลย 55+ สักพักกุ้งขอตัวไปเข้าห้องน้ำและกลับมาไปซื้อตั๋วหนังเพราะมันเลยเวลามามากแล้ว แต่ดาว(นภา) นี่สิ ยังไม่มาสักที โทรไปก็บอกเรียนอยู่ พวกเรา (กุ้ง อิ๋ม รุ้ง พี่แอ๋ม ฉัน) ก็เลยเล่นเกมตู้กัน เกมจับผิดภาพยอดนิยม หึหึ -__,- ได้สักพักก็ตังค์หายไปกับตา  เพราะมัวแต่กดปุ่มที่มันเคยกดแล้วแต่วงไม่หมด กดอยู่นั่นจนเวลาหมด T^T เสียดายตังค์ (พี่แอ๋ม) อ่ะ ตัวช่วยเหลือ 2 ตัว เพิ่มเวลาเหลือ 1 ตัว ผ่านเหลือ 1 ตัว T0T เป็นการเล่นที่ไม่ประหยัดเอาซะเลย ต่อมาเรากับรุ้งก็ได้ อึ้ง ทึ่ง กันเพราะเด็กประมาณ ป.5 คนนึงเล่นตู้จับตุ๊กตากัน และปรากฎว่า เขาได้ตุ๊กตากลับไปตั้ง 5-6 ตัว ซูปเปอร์ของความเก่งเลยอ่ะ สุดยอด!! พี่แอ๋มเลยจะเล่นมั่ง แต่ดาวก็มาก่อนพอดี เลยเข้าโรงหนังกันเลย ..และยังไม่วายซื้อของกินเข้าไปด้วย มีเป๊ปซี่ 2 แก้วใหญ่ ปอปคอร์น เค็ม1 หวาน1 แล้วก็โออิชิอีก 2 ขวด เลย์อีก 1 ห่อใหญ่ (ตกลงจะเข้ามาดูหนังหรือเปิดโต๊ะจีนกันเนี้ย -0-) เข้าไปในโรง ตามฉบับเดิมคือ ถอดรองเท้าแล้วนั่งดูโฆษณาแบบ no limit ขำก็ตรงโปงลางสะดิ้งเนี้ยแหละ ที่บอกว่าเป็นหนังสยองขวัญแห่งปี หึหึ คิดไปได้ -  -"  ..หนังเริ่มเล่นแล้ว กรี๊ดด!! พี่พิทน่ารักมากมาย ที่แสดงเป็นมิวอ่ะ ว่าไปว่าหน้าเหมือนพี่ตั้วมากมาย เหมือนมากเวลาหันข้าง แค่พี่พิชขาวกว่าพี่ตั้วหน่อยนึง ดูจนจบบอกได้คำเดียวว่า ลำคาญทั้งข้างหน้าและข้างหลังเลย ข้างหน้าก็จะเป็นกลุ่มเพื่อนๆ กัน นั่งทั้งแถวชาย6 หญิง 8 ผู้ชายก็จะฮือฮาตอนที่หญิง(ในเรื่อง)บอกเคล็ดต่างๆ เกี่ยวกับทำให้เค้ารัก เช่นเอาเส้นผมของคนนั้นมาใส่ตุ๊กตาหมีแล้วห้ามกินเนื้อสัตว์ 3 วัน หรือไม่ก็ให้แอบเอาดอกกุหลาบไปให้คนนั้น 99ดอกแบบไร้หนาม ไอพวกผู้ชายข้างหน้าฉันก็จะฮือฮากันใหญ่ ส่วนพวกผู้หญิงจะกรี๊ดกันตอนที่มีฉากพวกเด็กอายุต่ำกว่า 12 ปีห้ามดู -*- พวกนี้คิดว่าโรงหนังเป็นคอนเสิร์ตหรือไงกันนะ กรี๊ดอยู่ได้ ยิ่งฉากที่โต้งกับมิวจูบกัน(อย่างดูดดื่ม)นะ กรี๊ดเหมือนคอนเสิร์ตเรคโทฯ -*-  ส่วนข้างหลังที่ว่ารำคาญเหมือนกันก็คือ ระหว่างทางเดินกับพนักพิงมันก็ไกลนะ แไอคนด้านบนหรือข้างหลังยังพยายามจะเตะมันให้เก้าอี้มันโยกได้ -0- ระหว่างดูตอนแรกก็กินของที่ซื้อมากันหรอกนะ แต่พักหลังจะมีเรากินคนเดียว จากปอปคอร์น ครึ่งกล่องก็หมดไป น้ำก็หมด เลย์ก็หมด -*- อ้อ! ปอปคอร์นแบบหวานพวกกุ้งกับอิ๋มทำหล่นใส่พื้นด้วย - -"  หนังจบก็เป็นเวลาประมาณ บ่าย3-บ่าย4 (เข้าโรงหนังตอน 12.30) ฉันกับดาวเข้าไปในห้องน้ำเป็นคู่แรกของโรงที่เข้าไป ตามมาด้วยกุ้ง อิ๋ม รุ้งและก็พี่แอ๋ม ที่เดินวนออกจากโรงแล้วย้อนกลับไปที่ห้องน้ำ  อยากบอกว่า ห้องน้ำด้านในมีกระจกด้วย ส่องซะหน่อย หึหึ ออกแนวอนาจานยังไงไม่รู้ มีกระจก พอออกจากห้องน้ำพวกเราก็เดินมาดูตุ๊กตาต่างๆ เรียงรายน่าซื้อทั้งนั้น แต่แพงหูฉีก ระหว่างเดินเราโทรคุยกันกับพี่แป๊ะ ..อยากบอกว่าตอนนั้นมีความสุขมาก ไม่รู้ทำไมนะ แต่มันกลั้นไม่อยู่อ่ะ ยิ้มคนเดียวเหมือนกับคนบ้า ^^ สุดท้ายดาวกับรุ้งก็ได้ผ้าเช็ดหน้าคนละผืน เป็นผ้าเช็ดหน้าสีเรียบๆ ไม่มีลวดลายอะไรนอกเสียจากตัวอักษรภาษาอังกฤษ ติดอยู่กลางผ้า ในราคาผืนละ 38.- บาท -0-" อย่าหวังแอ๊มเงินฉัน แค่ผ้าเช็ดหน้า แพงชะมัด รุ้งได้ตัวไรไม่รู้ แต่ดาวซื้อตัว P มา เพราะว่าติดใจมิว (พี่พิท) นั่นเอง ตอนก่อนกลับบ้านพวกเรากินสเว่นเซ่นกัน ตอนแรกกะกินชั้น 2 เพื่อเอาบรรยากาศ แต่คนเยอะมากเลยไปชั้น 1 แทน พี่แอ๋ม อิ๋ม และกุ้งกิน 59 บาท ส่วน เรา ดาว และรุ้ง กิน 69 บาท กินเสร็จแทบอ้วก!! แล้วเราก็กลับบ้านกันโดยอิ๋มไปคนละทางกับพวกเรา ระหว่างนั่งรถผ่านโรงเรียนเก่า  ^____^~ เฮ้อ! คิดถึง รร.จังเลย วาดรูปที่แพงเพิ่มด้วยหรอเนี้ย ^^ เมื่อระหว่างกลับพ่อโทรมาถามด้วยว่าทำไมยังไม่กลับ กลับอะไรเย็นๆ -0-" แค่ 5 โมงเองง่ะ ถึงบ้านปุ๊บพี่ก็คุยโทรศัพท์กับพี่ปุย (มั้ง) อยู่  แล้วพอพ่อกับแม่กลับมาพี่ก็ไปช่วยแม่ทำกับข้าวแต่เราไม่ได้ไปเพราะงานอีกเยอะ เราเลยไปซักถุงเท้า ..รีดผ้า ..จนเสร็จ จึงหาอะไรกินและอาบน้ำต่อเลย  ..ตอนนี้เวลา 0.52น. แล้ว ในช่วงเวลาก่อนหน้านี้ไม่กี่นาทีเราทะเลาะกับพี่แปีะอีกแล้ว ไม่รู้อะไรหนักหนาทะเลาะกันทุกวัน พี่อุ๋ยจึงมาเกลี้ยกล่อมเราเพราะหนวกหูเสียง m เราก็เลยพานใส่พี่เขาเลย แต่เราก็ไม่ได้คุยอะไรนะ พี่เค้าคุยมาเอง เราเลยตอบ (ไหนบอกว่ารำคาญเสียง m ไง)  จนพี่แป๊ะมาคุยเอง แล้วพี่เขาก็พูดแบบเย็นชา แล้วตอนนั้นเราก็ก้าวร้าวไป ผลออกมาก็เลยทะเลาะไม่เลิกไม่ลาจนตอนนี้ . . . เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ดีเอง เฮ้อ!!  ...//เว็บบอร์ดโรงเรียนเปิดได้แล้ว ดึใจชะมัด แต่ว่ามันเงียบๆ ยังไงไม่รู้ เพราะยังไม่ค่อยมีคนรู้ว่ามันเปิดได้แล้ว  ...//วันนี้เสียตังค์ไปกี่บาทน้า ..12+120+69+15=216 บาท

  มีหลายเรื่องผ่านเข้ามาในชีวิตเยอะมาก มากจนอยากเขียนไดอารี่ทุกวันแล้ว ..ถ้าไม่ติดที่เวลา ___..เหตุการณ์ต่างๆ ผ่านเข้ามาเร็วเกินกว่าเราจะรั้งมันให้มาไหว มีทั้งความสุข และความเสียใจผสมกันอยู่ในอารมณ์อันอ่อนไหวของฉัน (ไม่ได้โม้จริงๆ นะ ฉันอ่อนไหวง่ายจริงๆ) จากครั้งที่แล้วที่ไม่ไปตามที่นัดกันกับพี่แป๊ะที่วังมัจฉาเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ทำให้กลับบ้านมาเราร้องไห้ ไม่ได้โม้อีกอ่ะแหละ เราร้องไห้จริงๆ ร้องแบบสำนึกผิดมากๆ เลย ..จนอยากเขียนไดอารี่มาระบายความรู้สึกในตอนนั้น เพราะมันเกินกว่าจะต้านทานไหว ถ้าเรายังไม่ลบบทสนทนาใน msn ในวันนั้นแล้วมาลงให้อ่าน จะรู้ว่าเราพล่ามอะไรไม่รู้เลี่ยนชะมัดเลย หึหึ -__,-  ในบทสนทนานั้นประมาณว่า พี่แป๊ะเขาไม่ชอบคนผิดสัญญาอะไรประมาณนั้นอ่ะ แล้ววันนั้นเราไม่ไปตามนัด เราก็อธิบายความจริงแล้วเขาก็บอกว่าไม่ต้องพูดหรอก แบบวันนั้นเย็นชากว่าทุกครั้งเลย เราก็ขอโทษพี่เขา แล้วบอกว่าพี่อย่าโกรธนู๋เลยนะ พี่เขาบอกว่าไม่ได้โกรธ แค่บอกไว้ว่าไม่ชอบ เราก็ขอโทษพี่เค้าต่อ รวมๆ กันแล้วในตอนนั้นเราขอโทษประมาณ 30 ครั้งเลยได้มั้ง แต่ดูเหมือนพี่เขาจะไม่อะไรกับคำขอโทษของเราเลย มันเหมือนกับพี่เขาไม่ยกโทษให้เราทั้งๆ ที่เขาบอกว่า ไม่ได้โกด แค่ไม่ชอบแบบนี้ ..เราไม่รู้จะทำไงอ่ะ วันนั้นร้องไห้หนักมาก ดีที่ตอนนั้นพี่ไม่อยู่บ้าน พี่ยังไม่กลับบ้าน ..ไม่งั้นเราคงจะไม่ได้ระบายด้วยการร้องไห้ เพราะเดี๋ยวพี่ด่าอีก เราคงต้องเก็บควมรู้สึกไว้แล้วมาปล่อยที่เดียวในห้องน้ำตอนอาบน้ำ ..อยากบอกว่าครั้งนั้น ขอโทษ จริงๆ ถ้านัดอะไรแล้วจะไปให้ได้ จะไม่ทำเหมือนวันนั้นอีกต่อไป . . .  //ต่อมา~ หลายเรื่องผ่านเข้ามาจนเราสับสนหมดแล้ว ไม่รู้จะเล่าอะไรก่อน อะไรหลังซะแล้วสิ ..เมื่อวันพฤหัสบดีที่ผ่านมา (22 พฤศจิกายน 2550) ทางโรงเรียนจัดให้ม.6 ไปดูงานตลาดมหาวิทยาลัย อะไรไม่รู้ ..ไม่แน่ใจเหมือนกัน ที่ม.สยาม T^T เราคิดว่าจะไม่ได้เจอหน้าพี่แป๊ะแล้ว แต่โชคดีของเราที่อาจารย์ยังไม่มาเปิดประตูห้องแลปให้ เราจึงอยู่หน้าระเบียง และเห็น ...พี่แป๊ะ!! เขาเดินมาจากสหกรณ์ในมือถือขวดน้ำเปล่า เดินกินและเดินมาที่รถเมย์ที่เตรียมจะไป ม.สยามพร้อมเพื่อนๆ ม.6 และโชคดีของเราอีกที่มีเพื่อนเสียงดังๆ อย่าง เมย์เพียง เป็นต้น เพื่อนเรา 4 คน ด้วยความอยากรู้ว่า ม.6 ไปไหน จึงตะโกนถามพี่แป๊ะ "พี่แป๊ะ! ...พี่แป๊ะ!!!" ได้ผลแหะ พี่เขาหันมามองข้างบน เพื่อนเราถามต่อว่าจะไปไหน พี่เขาเลยงึมงำพูดเบาๆ ว่า ม.สยาม พวกเราเลยรู้! //ตัดช่วงต่อไป ..นึกเรื่องก่อนว่าเราจะเล่าอะไรดี เรื่องมันเยอะซะจนลืมหมดแล้ว อ้อ! ช่วงนี้ไม่ได้ดู The snow queen เท่าไหร่เลย ..เดี๋ยวต้องตามดูซะแล้ว //ช่วงนี้ดาว(นภา) รู้สึกจะแปลกๆ นะ อารมณ์ดีพิลึก ยิ้มได้ทั้งวัน ยิ่งถ้าพูดเรื่องพี่ตั้ว(ซี่) แล้วล่ะก้อ แหม! แก้มปริเชียวล่ะ แต่น่าเสียดายที่พี่เขามีแฟนแล้ว อยู่บดินเดชา เลยอดล้อดาวเลย แต่ตอนนี้ก็ยังล้ออยู่อ่ะแหละ ดาวเลยบอกว่า พี่ตั้วก็เหมือนพี่ต้องของเราอ่ะแหละ เป็นพี่สุดที่ปลื้มเหมือนกัน ..อืมๆ เหตุผลพอใช้ได้ แต่พี่ตั้วนี่ก็หล่อนะ หึหึ -__,-  //ช่วงนี้อยู่ในขั้นไม่ว่างเลย ไม่รู้เป็นอะไรนะ ไม่ค่อยว่างเลยอ่ะ  เวลาว่างที่มีถ้าไม่เล่นคอมก็อ่านนิยายนะ ช่วงนี้ยืมนิยายเพื่อนมาอ่านเพียบเลย ก็แหม! อุตส่าห์ต่อคิวมายาวเหยียดแหน่ะ! //ตอนนี้เรากับพี่แป๊ะทะเลาะกันบ่อยมาก แต่ไม่จริงจังอะไรอ่ะ ก็เหมือนแกล้งกันเท่านั้น ..รู้ซึ้งเลย ว่า ...ขนาดไหน อิอิ  //เมื่อวันจันทร์ของสัปดาห์ที่เท่าไหร่ไม่รู้นะ นั่งทำรายงานวิชางานบ้านของอ.ประณีต กันกับหยก ตอนแรกแทนก็ช่วยอยู่หรอก แต่แล้วก็ขอตัว เพราะคุณเธอคงง่วงมาก ตอนนั้นเวลา 0.30น. ง่ะ แล้วงานยังไม่เสร็จเลยทำต่อ ...โดยมีหยกนั่งทำกับเราจนถึง ตี5 ยังดีที่พี่แป๊ะเขาจะไม่นอนคืนนั้นเลยอยู่คุยกับเราจนถึง ตี5 //เฮ้อ!! คิดแล้วเศร้านะ เหงาๆ ซึมๆ ไงไม่รู้เมื่อวาน เป็นวันลอยกระทงแท้ๆ แต่ไม่ได้ไปลอยกระทง และเหตุผลน่าฟังมาก เพราะไม่ได้อาบน้ำ และขี้เกียจอาบน้ำ -0-" ชาติจงเจริญ! 555+ แล้วที่น่าเศร้าต่อคือ ไม่ได้ลอยกระทงแล้ว พี่แป๊ะยังหนีไปนอนอีก เฮ้อ! อยู่ดึกเพื่อได้คุยนานๆ แต่ไม่อยู่ก็เลยไม่หลับเลย //พรุ่งนี้เพื่อนจะพาไปดู รักแห่งสยามที่เซ็นทรัล พระราม 2  ซึ่งพี่แป๊ะหนีไปดูตั้งแต่วันที่ไป ม.สยามแล้ว ก็ว่า ทำไมไม่กลับมาพร้อใพี่สุดที่ปลื้ม พี่เงาะป่า พี่เผือก พี่ตั้ม และพี่เสก -  -" กลับมาถามว่าเรื่องเป็นไงมั่ง พี่เขาบอกคำแรกว่า "มัน 2 คนเป็นเกย์!" -  -" รู้สึกเขาจะเครียดแค้นมากเลยอ่ะ เพราะว่าประโยคถัดไปบอกว่า "ผู้หญิงตั้ง 2 คนน่ารักทั้งนั้นไม่เอา ไปเอาผู้ชายด้วยกัน" -0-" พี่นึกถึงผู้หญิงนี่เอง แต่รู้สึกครั้งนี้พี่จะชื่นชมในตัวผู้หญิง 2 คนนี้มากเลยอ่ะ T-T เมื่อวานศุกร์พี่เงาะป่าโทรมาหาเรา แบบว่าคุยกัน 1 ชั่วโมงครึ่ง อ่ะ เขามาเล่าอะไรให้เราฟังเยอะแยะเลยนะ แล้วก็แบบว่า เหมือนเราจะกลายเป็นคนที่เค้าไว้วางใจได้แล้ว เพราะเรามีนิสัยอะไรๆ ที่คล้ายกันเยอะเหมือนกัน แต่เขาบอกด้วยว่าหลังจากนี้จะลบเบอร์ของเรากับอิ๋ม (คนที่พี่เขาให้เราเป็นแม่สื่อให้เพราะว่าอยู่ห้องเดียวกัน) เพราะว่าอยากปล่อยวางแล้ว ยังไงๆ เขาก็ไม่รักพี่เขา แต่เราคิดว่า ..แค่ไม่สนใจอิ๋มต่อแล้วทำไมถึงขั้นลบเบอร์เราเลยอ่ะ มันเหมือนกับจะตัดเยื้อใยไมตรีเลย ถ้าไม่ใช่ระหว่างเพื่อนก็ระหว่างรุ่นพี่รุ่นน้องล่ะนะ  ( -  - ) //เราขอพี่แป๊ะไว้ 3 ข้อ ใจจริงอยากขอ 5 ข้อ แต่ว่าคิดว่าพี่เขาคงไม่เป็นอย่างที่เราคิดชั่ววูบ เราเลยขอพี่เค้าไว้ 3 ข้อ ..จริงๆ แล้ว 2 ข้อก็ได้นะ แต่ว่าเผื่อไว้ไง (คำขอข้อที่ 1)ขอให้อย่ามีความลับต่อกัน (คำขอข้อที่ 2)ขอให้อย่าทำตัวเหมือนไม่รู้จักกันเวลาเจอหน้า (คำขอข้อที่ 3)ขอให้อย่าเย็นชากับนู๋เลย เพิ่มเติมนะ (คำขอข้อที่ 4)ขอให้อย่าโกหกนู๋ (คำขอข้อที่ 5)อย่านอกใจนู๋จะได้ไหม ...จริงๆ ขอเค้าแค่ 3 แต่พอขอเสร็จเราก็คุยกับเขาโดยเอาประเด็นนี้ขึ้นมาเหมือนกัน และบอกทั้ง 5 ข้อให้เขาฟัง เขาบอกว่าทุกข้อทำได้ยกเว้นข้อ 5 เพราะจพยายามนอกใจ -  -" --- ที่เล่ามาทั้งหมดเนี้ย ยังได้แค่ เศษ 2 ส่วน 10 ของเรื่องทั้งหมดนะ ..เราลืมอ่ะว่าเรื่องไรมั่ง ...//อ้อ! ช่วงนี้มันแปลกๆ นะ รู้สึกกฎจะเหมือนกลับมาแกล้งเราเหมือนเดิมแล้วหลังจากที่ไม่ค่อยได้คุยกัน เพราะ...เรื่องนั้นเมื่อตอนปิดเทอมที่สารภาพไป T^T  เรากลับมาเป็นเพื่อนกันแล้วว~  //ส่วนเรื่องไอดาว(เก็จแก้ว) กับเจนั้นตอนนี้ทะเลาะกันเพราะเด็กผู้หญิงม.1 (แรด) คนนึง ที่อยู่ดีดีมาจีบไอเจ แล้วมาตีซี้กับเด็กผู้ชาย! ก้องเราจนทุกคนยอมรับด้วยความ "ยั่ว" ของหล่อน ตอนแรกเราก็ว่าเฉยๆ นะ อาจจะมาชอบเจเฉยๆ ดาวเลยหึง แต่เปล่าเลย เราฟังจากน้ำเสียงและท่าทางกิริยาเมื่อวาน ที่คุณหล่อนได้อยู่กับผู้ชายห้องเดี๊ยน รู้กำพรืดไอเด็กนี่เลย โคตรอ่อยอ่ะ บอกได้เลย! จนตอนนี้ดาวงอนแบบยากที่จะหายคืน ไอเจแมร่งก็ไม่รู้เรื่อง ง้อแปบๆ พอไอดาวเล่นตัวหน่อยก็หายไปแล้วกลับมาง้ออีก ..แล้วใครบ้ามันจะหายงอลกันว่ะ ได้ข่าวมาว่า ..ไอเจมันกินเบียร์ด้วย อยากรู้จิงมันอร่อยนักหรือไงกัน ? แล้วชื่อ m คราวนี้ของมันสื่อให้เห็นว่า มันกำลังจะเลิกกะไอดาว แต่ไม่รู้ผลแน่ชัดเป็นไง เพราะตอนที่เรายังสนิทกับเจ เจมันก็บอกเราว่า มันแอบชอบดาวมาตั้งแต่ ม.1 แล้ว แต่ดูเหมือนดาวมีแฟนอยู่เลยไม่ได้แสดงกิริยาอะไรจน ม.3 มันมาจีบดาวจนติด เฮ้อ! และต้องจบอย่างงี้หรอเนี้ย -*- //ตอนนี้ฉันเป็นเหรัญญิกประจำห้องค่ะ เก็บเงินจนเพื่อนเห็นหน้าแล้วบอกว่า จ่ายแล้วนะ @~@ ง่ะ ฉันไม่ได้ตามรีดไถน้า~ มีคำนึงที่พี่แป๊ะพูดเตือนใจเรา แล้วเรารู้สึกขึ้นมาทันทีเลย คือคำว่า "ใน m คุยกันเป็นแฟนแต่พอชีวิตจริงกลับทำเป็นเหมือนคนไม่รู้จักกัน" มันก็จริงอย่างที่พี่เขาพูดอ่ะ เพราะว่าใน m คุยกันจนเคทใกล้ถูกมดเจาะแล้ว (หวานจัด) แต่พอเจอหน้าที่โรงเรียนกลับแค่มองหน้ากัน เรา..อยากทักนะ ,,แต่เราไม่กล้า~ //เฮ้อ! ไม่รู้จะพูดอะไรอีก มันลืมไปหมดแล้วอ่ะ T^T รู้แต่ว่าตอนนี้โคตรรักพี่แป๊ะเลย ..และพี่แป๊ะก็บอกว่า รักเรามากด้วย ..ความรักจงเจริญ เอิ๊กๆ ..และต่อไปนี้ถ้าไอหยกมันมาอ่าน ก็เสร็จไต๋มันหมดเลย ..จุ๊ๆ อย่าเอ็ดไปนะ อิอิ ^^ แต่ให้พูดจริงๆ นะ เราไม่ได้หึงเลย ที่พี่แป๊ะจะเอาแทนกะหยกมาเป็นกิ๊กหยก กิ๊กแทน บอกตามตรงว่าไม่หึง แต่ไม่รู้อ่ะ! มันอิจฉามั้ง ไม่ใช่หึงอ่ะ เราเคยคุยกับพี่แป๊ะมาแล้วครั้งนึง ว่าเราเคยหึงใครใหมเวลาที่พี่เขาอยู่ใกล้ผู้หญิง เราก็ตอบว่า ..."ไม่หึงนะ แค่อิจฉาคนที่อยู่ใกล้ๆ พี่เท่านั้นเอง" พี่เขาเลยบอกว่า "อิจฉาทำไม" -0-  ...//ช่วงนี้นอนดึกบ่อยมากเลย อยากขอบตาหายคล้ำง่าา T^T //ตอนนี้เวลา 3.48น. ของวันที่ 25 พฤศจิกายน โอ๊ย ดึกอีกแล้วไง จะเรียกว่าเช้าก็ว่าได้ หึหึ  ไปนอนดีกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปดูรักแห่งสยามไม่ทัน -*- (11.00 เนี้ยนะ ไม่ทันแก ..55+) โอม..เพี้ยง ..ขอให้วันพระจันทร์เต็มดวงนี้ฉันไม่แปลงร่างเป็นหมาบ้า เอ๊ย! ขอใหม่ๆ โอม..เพี้ยง ..ขอให้วันพระจันทร์เต็มดวงนี้ห้ามหยกไม่ให้อ่านสเปซหน้านี้ด้วยเถิด และขอให้ ". . ." (คงรู้กันนะคะ คุณพระจันทร์ขา~)

บทความนี้ไอหยกจะแอบอ่านไหมเนี้ย ( -.-")

เขียนยาวๆ ถี่ๆ เข้าไว้ จะได้ไม่ค่อยมีใครมาอ่านได้ ฮ่าๆๆๆ